భారతీయ వార్తా మాధ్యమ జగత్తులో ఓ కొత్త ఒరవడి సృష్టించింది ప్రణయ్ రాయ్. అందులో ఎటువంటి సందేహమూ లేదు. ౧౯౮౦ చివరి దశలో వర్ల్డ్ దిస్ వీక్ అంటూ ముప్పావుగంట ప్రోగ్రామ్ ద్వారా ఆ ఒరవడికి పదును పెట్టాడు రాయ్. కొంతకాలానికి యన్.డి.టి.వి ని తెరమీదకు తెచ్చాడు. యన్.డి.టీ.వి మొట్టమొదటి *నిరంతర వార్తా స్రవంతి*. సదరు స్రవంతిలో మొట్టమొదటి/రెండో తరం వార్తాహరులు వార్తా పాఠకులలో పేరు తెచ్చుకున్నవాళ్ళలో శ్రీనివాసన్ జైన్/ బర్ఖా (క్షమించాలి) దత్/ రాజ్ దీప్ సర్దేశాయ్/ ఆర్ణబ్ గోస్వామి లాంటి వాళ్ళు అనేకులు. బర్ఖా/శ్రీనివాసన్ జైన్ లాంటివాళ్ళు ఇంక అందులోనే ఉన్నారు. రాజ్ దీప్ సర్దేశాయి బయటకి వెళ్ళిపోయాడు.
ఆర్ణబ్ గోస్వామి యన్.డి.టి.వి లో ఉన్నంత కాలం ఉన్మాదాన్ని ప్రధానంగా నమ్ముకున్నాడు. అతను ఏరోజు శాంతంగా మాట్టాడిన సందర్భం నాకు కనిపించలేదు యన్.డి.టి.వి లో ఉన్నన్ని రోజులు. ప్రతీ ప్రశ్నని ఉన్మాదిలా అడిగేవాడు. ఇండియా వాంట్స్ టు నో అంటూ గొంతు చించుకునేవాడు.
మొన్నీమధ్య ఒక దృశ్యమాలిక సామాజిక మాధ్యమాలలో చక్కర్లు కొట్టింది. ఆర్ణబ్ ఓ విమానంలో ప్రయణిస్తుండగా కునాల్ కర్మ (క్షమించాలి. ఇతనికీ ప్రవీణ్ కర్మకీ స్నేహితం ఉందా అనడిగితే కాకిరిగుమ్మ గుఱ్ఱపు బండిలో తీసుకెళ్ళి వదిలేసి రాబడును, గుఱ్ఱానికి గుగ్గుళ్ళు మీఖర్చే) అనే ఓ దౌర్భాగ్యుడు వ్యక్తిగత స్థాయికన్నా దగ్గరగా వీడియో తీయటం మొదలెట్టాడు. అతను ముఖమ్లో ముఖం పెట్టి అతన్నే వీడియో తీయటం. ఒకరకంగా ఇది వ్యక్తి స్వేచ్ఛను కాలరాయటం. మానవత్వాన్ని మర్చిపోవటం. ఇదీ వ్యక్తిగత స్థాయిలో హింస. వ్యక్తి సహనాన్ని పరీక్శించటం. సరే వీడియోని ట్విట్టర్లో పోస్ట్ చేయటం. దీన్ని అద్భుతమైన కార్యంలా పొగిడిన నట్*యిజనులూ ఉన్నారు. తిట్టిన నెటిజనులూ ఉన్నారు.
ఈ మొత్తం కాండలో ఆర్ణబ్ గోస్వామి ఎంతో హుందాగా శాంతగా తన ఉన్మాద నైజాన్ని దాదాపుగా అధిగమించేసి ఒక అడుగు పైకే వేశాడు. సదరు కర్మకి అది చెంపపెట్టు.
అదే రాజ్ దీప్ సర్దేశాయ్ ఎలా పబ్లిక్ మీద ఉన్మాదాన్ని ప్రదర్శించాడో చెప్పాల్సిన పనిలేదు. ఆ వీడియో కూడా సామాజిక మాధ్యమాలలో తిరిగింది. వేరే కథ.
కలక్రమంలో ఆర్ణబ్ రిపబ్లిక్ టివి అనే ఓ వార్తా ఛానల్లో మేనేజింగ్ డైరెక్టర్ గా వెళ్ళటం జరిగింది. ఈ మధ్య సదరు వార్తా ఛానల్ని చూట్టం జరిగింది కూడా. ఆర్ణబ్ తన స్వభావాన్ని ఏంచేతనో మెరుగుపరుచుకున్నాడాని చెప్పక తప్పదు. దురుసుతనాన్ని ఉన్మాదాన్ని వదిలేసినట్టుగా అనిపించింది.
నిన్నటి ఓ వార్త - ఆర్ణబ్ లేట్ నైట్ కొలువు ముగించుకుని భార్యతో కలిసి ఇంటికి వస్తుండగా కొందరు వారి కరోలా కారుని వెంబడించటం, దురుసుగా కారు పక్కగా వచ్చి కారుని ఆపే ప్రయత్నం చేయటం, అద్దాల్ని పగలగొట్టి గంగాజల్ పొయ్యటానికి ప్రయత్నించటం అంతలో ఆర్ణబ్ ఇంటి సెక్యూరిటి సిబ్బంది చూట్టం పరుగెత్తుకుంటూ రావటం దాడి చేస్తున్న దుండగుల్ని అడ్డుకోవటం జరిగాయి. ఆర్ణబ్ అతని భార్యతో క్షేమంగా ఇంటికి చేరుకోటం సీక్వెన్షియల్ ఈవెంట్స్ జరిగిపోయాయి.
సదరు దుండగులు యూత్ కాంగ్రేస్ అని తేలటం. ఈ దాడి జరిగిన కొద్ది సేపటికే కాంగ్రేస్ నేతలు సెలబ్రేట్ (అల్క లాంబా) చేసుకోటం - రాజకీయ కోణాన్ని ఆవిష్కరించాయి.
ఇలాంటివి కొత్తేంకాదు భారత ఆమాటకొస్తే ప్రపంచానికి. ఎన్ని చూడలేదూ?
౨౧వ శతాబ్దంలో కూడా ఇలాంటివి జరుగుతున్నాయంటే మన రాజకీయ వ్యవస్థ ఏస్థాయికి వెళ్ళిపోయిందో అర్థం చేస్కోవచ్చు.
ఏవైనా ఈదాడిని అన్ని వర్గాలవారూ ఖండించాలి.
తప్పు ఎవరిదైనా కావచ్చు - జర్నలిస్టుల మీద దాడి చేయకూడదు.
కాంగ్రేస్ పార్టీ అధ్యక్షురాలు సోనియా గాంధీ.
మహారాష్ట్రలో కాంగ్రేస్ కొయిలేషన్ పాలన నడుస్తున్నది. (సోనియా గాంధీ కనుసనల్లో)
రెండ్రోజుల క్రితం ముగ్గురు వ్యక్తుల్ని దారుణంగా చంపిన రక్త చరిత్ర కళ్ళ ముందే తిరుగాడుతున్నది.
రక్తం మరిగిన ఒక జర్నలిస్టుగా ఆర్ణబ్ గోస్వామి సోనియా గాంధీని సూటిగా ప్రశ్నించాడు.
"పులీస్ వాలోంనె సంతోంకో భీడ్ కో సీంపాఁ. క్యా ఉన్పర్ రాజనీతిక్ దబావ్ థా?"
"సంతోఁ కె శరీర్ పర్ గెరువా కపడే థే, ఇసీలియే ఉన్కీ హత్యా కీ గయీ?"
"ఇంసాఫ్ కె సవాల్ పర్ అపరాధియోంకా ధర్మ్ క్యోం మతారహా హై మహారాష్ట్ర సర్కార్?"
"సోనియా గంధీ సే సవాల్ పూఛ్నా అపరాధ్ కబ్సే హో గయా?"
"సోనియాగాంధీ! దో సంతోఁ కో మార్ డాలా ఆప్ కి పోలీస్ నే ఆప్కో యే సాంప్రదాయక్ ఘటనా క్యోం నహీ కహా థా?"
ఇవి తప్పు ప్రశ్నలు అని నేననుకోటంలేదు. ఆమాటకొస్తే అడిగే హక్కు ఎవరికైనా ఉంది.
చివరగా ఈ దాడి కాంగ్రేస్ ధోరణిని మళ్ళీ తెరమీదకు తెచ్చింది. గాంధీల భజన. సోనియా గాంధీ త్యాగమూర్తి అనీ, ఆమె భారత్ మాత అని ప్రొజెక్ట్ చేయటం దౌర్భాగ్యం.