ప్రభుత్వం భూమి లాక్కోవటం

ఇప్పుడే ఎక్కడో చదివా, మీభూమికూడా ప్రభుత్వం లాక్కుంటే ఇలా చెయ్యండి అని. ఇదేంటిది? భూమి ఎవ్వడిదీ? ప్రభుత్వానిదా? లేక ప్రజలదా?
నాగార్జున సాగర్ కట్టినప్పుడూ ఇలానే అయిందిగా? శ్రీశైలం కట్టినప్పుడూ ఇలానే అయిందిగా? హైటెక్ సిటీ కట్టినప్పుడూ ఇలా అయిందా? పక్కనే ఉన్న జయభేరి కట్టినప్పుడూ ఇదే జరింగిందా?


SEZ లు వద్దు,
సంస్కరణలు వద్దు,
TAX కట్టొద్దు,
కట్టినోడికి లెక్కలు అడిగే సొతంత్రం లేదు,
అప్పుజేయ్ 20,00,000 కోట్లు,
మూరెత్తు రోడ్లు వేస్కో,
నీళ్లకోసం డ్యాం వద్దు,
నీళ్లే లేవురా బగమంతుడా అంటే డ్యాం ఇక్కడ వద్దు అని అరువు,
పేదోళ్లకోసం అప్పుజేయి - మింగు,
రిజర్వేషన్లు పొడిగించు,
కిలో రూపాయ్ బియ్యం - బయట బస్తా 2400,
కూరగాయలు పండించే స్థలం లేదు,
పంటల భూములు రియల్ ఎష్టేటోనికి అమ్మేయి,
అడదిడ్డంగా ఇళ్లు కట్టు,
అడ్డదిడ్డంగా రోడ్లేయ్,
డబ్బున్నోడి ఇంటిముదు ముగ్గులెయ్యి,
డబ్బున్నోడి దేశమ్ముందు మన బట్టలిప్పేయ్,
1930 నాటీ లారీలు బండ్లు నడుపు - వద్దూ అంటే బందుజెయ్,
కోపంవస్తే రాయుచ్చుకో - ఆర్ టీ సీ మీద ఇసురు,

- హా!!దీన్నే అభివృద్ధి అంటారు డింగ్ డాంగ్

కొత్తపాళీ గారి మంచు సందేశం

కొత్తపాళీ గారి మంచుసందేశం నాకు నిన్న అందింది. మాకు నిన్న రాత్రి మంచు కురిసింది. ఈ పొద్దున్నే ఫోటో తీసి ఇక్కడ పెడదాం అనుకున్నా కాని కార్లమీద కానీ, మరెక్కడా కానీ మంచు జాడలు కనబళ్లా చిన్న చిన్న తుప్పల మొదళ్లలో తప్ప.


Y'All!! Stay Warm :):)

- బాస్కర్ రామరాజు

దీనిమీద ఓ కధ రాయగలరా?

నాకిలా అనిపించింది:-
1. మా ఊరు పట్నానికి 100 కిలోమీటర్ల దూరమ్లో ఉంది. మాది ఓ చిన్న పల్లె. మొత్తం 1000 గడప. చిన్న సన్నకారు రైతులు, రోజువారి కూలీలు - అది మా కధ. మాకు వైద్యం అంటె నాటు వైద్యమే. ఆకులు నులిమి పసరు నోట్టో ఏస్కోటమో లేదా కళ్లల్లోనో ఏస్కోటం మాకు మామూలే. ఓ రోజున మా ఊళ్లోని సత్తెయ్యకి గుండెనొప్పి రావటం మొదలైంది. అతని వయ్యసు 76. కనా కష్టం మీద దగ్గర్లో ఉన్న ఆశుపత్రి కి నెట్టుకెళ్లాం, ట్రాట్టరు మీదనో, కిందనో పడి. అక్కడి ఆర్.యం.పి పట్నం తీస్కెళ్లండి అని చెప్పాడు సాధ్యమైనంత తొందరగా. ఎలా ఎలా అని ఆలోచిత్తాఉంటే, అక్కడ పనిజేసే ఎంకయ్య "ఆంబులెన్స్" అని ఓటుంటది, దాన్ని మాట్టాడుకోండి అనిజెప్పాడు. ఆ ఆంబులెన్సోడు ఇంత అంతా అని డిమాండు జేసాడు. పేదోని ప్రాణం, ముసలోడు, ఎవని ఇలువ వానికుంటది. సరేఅన్నరు ఆ ముస్సలోడి తరుపోళ్లు అన్నిటికి. ముసలోడ్ని దాంటోకి ఎక్కించారు. ఇక బండి కదుల్తుందనంగా, ఓ పెద్దాయన రయ్ మనుకుంటా వచ్చి ఆ "ఆంబులెన్స్" నడిపేవానితో ఏదోజెప్పాడు. ఒకైపు గుండె జబ్బు మనిషి, ఇంకోఐపు పోవాల్సింది సానా దూరం, మద్దలో ఈడెవుడురా అని జనాలు జూత్తుంటే, ఆ పెద్దోడి మడుసులొచ్చి సత్తెయ్యని కిందకీడ్చబొయ్యారు.
ఆ పెద్దోడు గొఱ్ఱెలేకదా పడిఉంటాయ్ అనుకున్నాడు. అట్ట ఇట్టా పోయే బండ్లు అన్నీ పోగై, ఆ పెద్దోడ్ని, "ఆంబులెన్స్" ని నిలదీసారు.
తర్వాత ఏంజరిగిందో అనవసరం.
2. "ఆంబులెన్స్" కుయ్యో కుయ్యో అనుకుంట రయ్ రయ్ మని వెళ్తా ఉంది. జనాలు అడ్డం తప్పుకుంటా పాపం ఎవుడున్నాడో లోన, ప్రాణాపాయమ్లో ఉన్నాడేమో అనుకుంట ఉన్నారు. ఇంతలో ఎవుడో జూసాడు లోన భాగోతం. ఓ డబ్బున్న దొరబాబు లోన కులుకుతా ఉన్నాడు. మరి ఇక జనం ఆగుతారా ఇలా నిలదీయ్యక.
3. "ఆంబులెన్స్" గుంటూరెళ్లాల, మాచారం నుంచి. బయల్దేరింది బండి, లోన ఎవుడో మనిషి కాలో సెయ్యో అనుకుంటా, ఇరిగినట్టుంది. రక్తం కారతంది. మరి బయల్దేరాక, కొండమోడుకాడికొచ్చేతలికి ట్రాఫిక్కు జామంట, అన్నీ బళ్లూ ఆగిపోయినయ్. నకెరికల్లైపు తిప్పడు "ఆంబులెన్స్" తోలేటోడు. ఎటుపోవాల్నో తెలీక బండి ఆపేసి అటెమ్మటెల్లేఓళ్లని అడుగుతుంటే సూడండి ఎంతమంది అట్టా గుంపుగూడారో.

ఏంటీ ఈ గందరగోళం?

ఒకళ్లమీద ఇంకొకళ్లు ఇలా బురద జల్లుకోవడం ఎంతవరకూ భావ్యం?
నా ఉద్దేశంలో బ్లాగటం:
1.నా బ్లాగు - నా ఇష్టం, నా బ్లాగుగికి నేనే వై.యస్.ఆర్, నా బ్లాగుకి నేనే మహరాజ్. కాదని ఎవడూంటాడు. ఐతే - బ్లాగు శరీరం లాంటిది. నా శరీరం నాఇష్టమని బట్టలిప్పుకుని తిరిగితే జనాలు రాళ్లేస్తారు.
2. సెన్సిటివిటి - నా బ్లాగు నా ఇష్టం అని కొన్ని సున్నితమైన విషయాల మీద రాయడం అవివేకం. నేనేమి సంఘ సంస్కర్తని కాను. నేనూ సోర్దజీవినే.
3. మన సమాజమ్లో ప్రతీది ఓ దారంతో అల్లబడి ఉంటుంది - మన సంబంధాలు, కులాలు, మతాలు, మనస్సులు, ఆలోచనా విధానాలు - టెంపర్మెంట్లు, ఎదురుతిరిగే తత్వం అన్నీ - తెగిందాకా లాక్కోవటం దేనికి?
4. నీతులు గోతులు అనవసరం. ప్రతీవోడు సదువుకున్నోడే. ప్రతీవోడూ ఆలోచిస్తాడు. నేను కొత్తగా మన సరిత్ర ఇది చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు. ఎందుకంటే నాకు నా చరిత్రతోనే తెల్లారుతోందిగాబట్టి.
5. నా కాల్లో ఉన్న ముల్లు తీస్కోనీయండి ముందు, పక్కనోడి కాల్లో ముల్లులు తర్వాత దింపొచ్చు.
6. రాసేవోనికి సదివేవోడు తక్కువ ఏమాత్రంకాదు. నేను రాసింది ఇంకోడుచదువున్నాడు అంటే వానిది పెద్ద మనసు అని. అంతే కాని నాయ్యాల, నేను కోడిపియ్య తొక్కా, వాశ్సనజూసిపో అంటే, కాకొచ్చి నెత్తిమీద రెట్టేసిపోతుంది.
7. దేశమును ప్రేమించుమన్నా, మంచి అన్నది పెంచుమ్మన్నా.
సివరాకరిగా
8. ఎదవగోల ఆపేస్తా (ద్దాం)

కావలెను - ఈ క్రింది ఉద్యోగానికి

పదవి : ముఖ్యమంత్రి
విద్యార్హతలు : ఏమీలేవు (ఓపెన్)
కనీస అర్హతలు:
1. పగటి కలలు కనటం
2. ఆత్మస్తుతి
3. పరనింద
4. పరులను ప్రశ్నించే తత్వం
5. సినిమా హీరోగా పని చేసి ఉంటే మంచిది లేదా రాయలసీమ అయిఉంటే పెద్ద ప్లస్
6. లాబీయింగ్ చేయగల్గి ఉండాలి
7. హైజాకింగు తెలిస్తే మరీ పెద్ద ప్లస్
8. అయితే నందమూరి వంశం అన్నా అయిఉండాలీ, లేదా రాయలసీమ రెడ్డి ఐనా అయిఉండాలి లేదా మెగాస్టార్ అయినా అయిఉండాలి
9. పొత్తులుకు పై పొత్తులు పెట్టుకోగలగాలి
10.కులదీపకుడు, కుల ప్రకాశకుడు అయిఉండాలి
11.మంచి మాటల రచయిత దోస్తై ఉండాలి
12."మీతో పొత్తుపెట్టుకుంటే ఏమిస్తారు, మాతోపొత్తుపెట్టుకుంటే ఏంతెస్తారు" అనే తత్వం ఉండాలి
13."నేను ఏంచేసాను" కన్నా "నువ్వు ఏమిచెయ్యలేదు" గురించి మార్కెటింగు చెయ్యగల్గి ఉండాలి
14.చెట్టుపేరుజెప్పి కాయలు అమ్ముకోగల్గి ఉండాలి.
15.కులాల మధ్య కుమ్ములాట పెట్టగల్గి ఉండాలి.
16.అఱచేతిలో వైకుంఠం చూపగల్గి ఉండాలి.
17.ఘట్టి కాళ్లు ఉండలి (కొంతమందిని తొక్కుకుంటూ ముందుకుపోవాలిగాబట్టి)
..
..
..
..

సంపన్న దేశాలు - అభివృద్ధి చెందుతున్న దేశాలు

నిన్న మా స్నేహితుడు టోనీతో మాట్లాడుతుంటే ఓ ఆసక్తికరమైన విషయం జెప్పాడు. అమెరిక ఆర్ధిక వ్యవస్థ మునిగిపోతున్నది కదా, ఇప్పుడు వచ్చే కొత్త రాష్ట్రపతి మొట్టమొదటి కదం ఏమైఉంటుంది అనే మాటల్లోవాడు ఇలా చెప్పుకొచ్చాడు:ప్రంపంచ ద్రవ్య నిధి (ఐ.యం.యఫ్) లాంటి సంస్థలకి అమెరికా లాంటి సంపన్నదేశాలు డబ్బునిచ్చి భారత్ లాంటి గెఱ్ఱె దేశాలకి ఇవ్వమని చెప్తుంటాయి. ఇక్కడ రహస్యం ఏంటాంటే
1. సంపన్న దేశాలకి మంచి వడ్డీ రేటు లభిస్తుంది
2. ఎగవేత ఉండదు. ఉంటే సాంక్షన్స్ పేర్యుమీద తొక్కేయొచ్చు.
3. ముఖ్యమైనది - లాబీయింగు. ఇదేంటి అనుకుంటున్నారా? ఇదే ట్విష్టు. అభివృధి పేరుతో మన లాంటి దేశాలకి సంపన్న దేశాలు "టెక్నాలజీ సొల్యూషన్స్" ని సరఫరా చేస్థాయ్. దీనివల్ల టెక్నాలజీ కాంట్రాక్ట్స్ ఈ సంపన్న దేశాల కంపెనీలకి వెళ్తాయ్. అంటే బుష్ బాబాయ్ ని నమ్ముకున్న బిజినెస్ లాబీ బాగా డబ్బు గడిస్తుంది.
4. ఎక్కువసార్లు మనకి ముఖ్యమైన, కావాల్సిన వాటిని పక్కనబెట్టి అవసరంలేని వాటిమీద ఎక్కువ ఖర్చు చేయించేలా చేస్తాయ్ ఈ "టెక్నాలజీ సొల్యూషన్స్". దీని వాల్ల మన బ్యూరోక్రాట్స్కి, రాజకీయ నాయకులకీ ధనవరద చేరుతుంది.
5.ఈ సంపన్న దేశాలకి మార్కెట్ ఏర్పడుతుంది. దాని వల్ల మనలాంటి దేశాల ఆర్ధిక వ్యవస్థ వీళ్ల చేతిలోకి వస్తుంది లేదా వీళ్లు చెప్పినట్టు నడుచుకుంటుంది.
6. ఇలా రాజకీయ/అనుయాయులకి లభించిన ధన - వరద, నల్ల ధనమ్లా స్విస్ బ్యాంకులకి చేరి, అటునుంచి మళ్లీ సంపన్న దేశాలకి లోనులా వెళ్లి అధిక వడ్డీతో మళ్లీ మనకే వస్తుంటుంది.
.. .. ..ఇత్యాదివి
వీటివల్ల మనకి కొన్ని లాభాలు కూడా ఉంటాయ్:
1. ఉద్యోగావకాశాలు పెరుగుతాయ్
2. ఫండ్స్ ఫ్లో పెరుగుతుంది
3. పురాతన టెక్నాలజీ ని అప్గ్రేడ్ చేస్కునే అవకాశం లభిస్తుంది.
4. గ్లోబల్ మార్కెట్ - ప్రపంచ మార్కెట్ లోకి మన ఉత్పత్తుల్ని అమ్ముకోటానికి ఒక మార్గం దొరుకుతుంది (GATT/WTO లాంటి ఒప్పందాలద్వారా - వీటిల్లో కూడా సంపన్న దేశాలకి అణువైన ప్రతిపాదన్లే ఉంటాయ్ అది వేరే విషయం)
5. హ్యూమన్ క్యాపిటల్/రిసోర్సెస్ కి కొత్త కొత్త అవకాశాలు లభిస్తాయ్.
.. .. ..ఇత్యాదివి
ఏది ఏమైనా ఇలా సంపన్నదేశాలమీద ఆధారపడటం వల్ల అవి మునుగుతున్నప్పుడు మనం కూడా మునుగుతూ ఉంటాం.

యేంటి యాభైకే రివ్యూఆ?

"ఏంది కత?"
"యాభై?"
"ఏందీ?"
"అదే!! యాభై పోష్టులు రాసా ఇప్పటికి. రెండొందల ఎనభై వ్యాఖ్యలు పడినై ఆటికి."
"ఓహో!! అక్కడ! ఏదీ అక్కడ!! ఐదు వందలు రాసినోళ్ళు ఉన్నారు."
"తెలుసు కానీ"
"నకరాలు వద్దు"
"అదేలే ఈయ్యాల్టి యాభయ్యే రేపటి ఐదువందలు"
"ఏంది రేపటికల్లా ఐదొందలు రాసిపడేస్తావా ఏంది. ముందేజెప్పు (ముందే/ మందే కాదు - ఎప్పుడూ మందేకాదు జీవితంలో)"
"ఎకసెక్కాలు ఆపి...విను...ఇప్పటికి యాభై. చూద్దాం మునుముందు ఎన్ని రాయగలనో."
"సరే!! మంచోడివే!! నీకు నచ్చిన పోష్టు ఏది?"
"యో!! నేను తొక్కిన కోడిపియ్య కూడా కమ్మటోసన, తెల్సా. నేను రాసిన ప్రతీ అచ్చరం నాకు నచ్చిందే."
"నచ్చని పోష్టు?"
"మర్యాద!! థర్టి ఇయర్స్ ఇండష్ట్రీ"
"ఇంకేమైనా జెప్పాలా?"
"నేటి ఉపాధ్యాయులూ చదువులూ అనేపోష్టుమీద వ్యాఖ్యలు బాగా వస్తాయి అనుకున్నా. పెద్దగా లేవు. ఐతే వ్యాఖ్యానించిన నలుగురూ గట్టి మాటలే జెప్పారు."
"చివరగా?"
"రాసినోడికి చదివినోడి వ్యాఖ్యలే మందు. సునిసిత విమర్శని నేను ఆశ్వాదిస్తా. నా ఆలోచనల్ని అందరితో పంచుకోవాలి అని ఎప్పుడూ కోరుకుంటా. ఐతే నేనుజెప్పిందే వప్పు అనే వితండవాదం నాకు లేదు. రకరకాల నా ఆలోచనలని, నా ఆనందాన్నీ, ఇలా పంచుకుందామనే ఉద్దేశ్యంతో మరిన్ని బ్లాగులు రాస్తున్నా.
నా బ్లాగులు
పాతపాటలు
http://paatapaatalu.blogspot.com
వెబ్స్పియరు గురించి నా టెక్నికల్ బ్లాగు
http://javagongura.blogspot.com
జావా గురించి నా టెక్నికల్ బ్లాగు
http://verbosegc.blogspot.com
ప్రాజెక్టువర్క్స్
మన తరం నుంచి ముందుతరానికి మనం ఎలాంటి సమాజాన్ని ఇవ్వాలి? లంచగొండి ప్రభుత్వాల, ప్రభుత్వోద్యోగుల ఆగడాలని అరికట్టి సమూలంగా లంచాన్ని రూపుమాపాలంటే? మన మౌళిక అవసరాల్ని మనమే నిర్మించుకోవాలంటే? మనకి కొత్త ఆలోచనలు, కొత్త విధానాలు, కొత్త రక్తం కావాలి. అలాంటి ఒక్కో ఆలోచన ఒక్కో కొత్త ప్రాజెక్టు. అలాంటి ప్రాజెక్టుల్ని ముందుకుతేవటమే నా ఈ బ్లాగు లక్ష్యం. యువతకి మార్గనిర్దేశమే ప్రాజెక్టుల లక్ష్యం
http://projectsforfuture.blogspot.com/
నల భీమ పాకం
నా ఈ బ్లాగు పెళ్ళికాని బాచిలర్లకి, పెళ్ళైన బాచిలర్లకి వంట సలహాలకోసం అంకితమిస్తున్న. "ఈయ్యాల్టి బాచిలరే రేపటి సంసారి"
http://nalabhima.blogspot.com/
నా యస్.యల్.ఆర్ కన్ను
నేనూ మార్గదర్శిలో చేరా, ఒక ఫిల్మ్ యస్.యల్.ఆర్ కొన్నా. నైకాన్ యన్ 75. ఈ బ్లాగులో నా ప్రపంచం నా యస్.యల్.ఆర్ కన్నులోంచి
http://nasitralu.blogspot.com/
వేదసంహితం
ఓం పూర్ణమదః పూర్ణమిదం పూర్ణాత్ పూర్ణముదచ్యతే। పూర్ణస్య పూర్ణమాదాయ పూర్ణమేవావశిష్యతే ॥ ఓం శాంతిః శాంతిః శాంతిః ॥ -ఈశోపనిషత్
http://vedasamhitam.blogspot.com/
"
- జైహింద్

పాలిథిన్ బ్యాగ్/క్యారీ బ్యాగ్

ఎప్పటినుంచో రాద్దాం అనుకున్న పోష్టు ఇది.
నేను అమెరికాలో గమనించిన మంచి విషయాలల్లో ఇదీ ఒకటి.వాల్మార్ట్కెళ్లాం అనుకోండి. లోపలకి అడుగుబెట్టంగనే డబ్బాలు పెట్టి ఉంటాయ్ "Please Return Your Plastic Bags Here" అని.

మనం!!! ఈ క్యారీ బ్యాగుల్ని విసిరి, కాలవల్లో పడేసి, నానా రకాలుగా హింసిస్తున్నాం మన నేలతల్లిని.

ఎవడుకనిపెట్టాడోగాని, ఇవిలేకుండా మన జీవితం నడవదా అన్నట్టు ఉంది. కూకట్పల్లి నుంచి మియాపూర్ వెళ్తుంటే బొల్లారం టర్నింగు దగ్గర పెద్ద డంపుయార్డ్, అక్కడనుంచి ఈ సంచులు గాలికి ఎగిరి బళ్లు నడిపేవాళ్ల మొహాల మీద పడటం, యాక్సిడెంట్లు కావటం. ఎన్నోజూసా. ప్రాణాలు పోయినోళ్లుకూడా ఉన్నారు. అలా గాలికి వదిలెయ్యడం మన సాంప్రదాయమా? ప్రభుత్వం చెప్పిందా? మీ టీచెరుజెప్పాడా? ఎవుడుజెప్పాడు అలా ఇస్సిర్నూకమనీ? ఒక్కసారి ఆలోచిద్దాం?

ఒకానొక రోజున గుడ్డ సంచులు, జనపనార సంచులుఉండేవి. ఇప్పుడు అంతా ఫ్యాషన్. ఆ సంచులు తీస్కెళ్లాలి అంటే నామోషి.

ప్రభుత్వం వీటిని బ్యాన్ చెయ్యాలి!! ప్రభుత్వమా వీటిని తీస్కొచ్చింది? కాదే? మనమే!!! ఎవుడో డబ్బున్నోడు తెచ్చాడు, అమ్ముకున్నాడు, ఆ సంచులు అలా, విశాఖ నుంచి గాలికి ఎగురుకుంటూ గుంటూర్ కి వచ్చి అక్కడనుంచి యన్.హెచ్ 5 మిదగుండా హైదరాబాద్ చేరి..హైదరబాదువి అలా చెన్నై చేరి ఇదీ మన సంగతి.

హైదరబాద్ లాంటి మహానగరమ్లో రోజుకి సరాసరి ఎన్ని ఇలాంటి సంచులు ఖర్చు అవుతాయి? కనీసం ఒక్క కేంద్రం ఐనా ఉందా మనకి ఇలా ఇట్టాంటి సంచుల్ని సేకరించేది? ఓ డబ్బా పడేసి, బాబులూ మీ సంచుల్ని ఇక్కడ దీంట్లో దొబ్బండి అని పెట్టటానికి కోట్లు ఖర్చేమీ కాదుగా?


నేను ఈ రోజునుంచి ఈ సంచుల్ని వాడను, అధవా వాడినా వాల్మార్ట్ లాంటి కేంద్రాలల్లో ఉన్న డబ్బాల్లో పడేస్తా. మీరు అలానే చేయండి. దయచేసి.

6.20 ఛా:(:(

ఆమిర్ ఖాన్, నేనూ ఓ విషయమై తీవ్రంగా ఆలోచిస్తుంటే, సందట్లో సడేమియాలా అలారం 6.20 a.m కే మోగింది రోజుట్లానే,ఎప్పట్లానే.ఛా:(:(:(

మోతబఱువులు

ఇప్పుడే ఓ ఛానెల్లో చెప్తుంటే చూసా
ఈరోజున 80-90 శాతం పిల్లలు బ్యాక్ప్యాక్ ని ఉపయోగిస్తున్నారు. సరిగ్గా వాడాటం తెలియకపోతే వీటితో మెడ, భుజాలు, నడుము నొప్పులు రావొచ్చుఅని చెప్తున్నారు.

బ్యాక్పాక్ని సరిగ్గా మోస్తున్నప్పుడు పొట్ట, వీపు కండరాలు దానిబఱువుని సప్పోర్ట్ చేస్తాయ్. అలా కాకుండా ఒంటిచేత్తోనో లేక, సరిగ్గా తగిలించుకోకపోతేనో, లేక ఒక భుజం మీద వేస్కుంటేనో వీపులోని మెత్తని కండరాలు స్ట్రైన్ అవుతాయి. ఇలా ప్రత్రోజు అడ్డదిడ్డంగ వేస్కుంటే స్పైనల్ కాలం డ్యామేజి అయ్యి కండరాల సమతౌల్యం దెబ్బతింటుంది.

1. మొత్తం బ్యాక్ప్యాక్ బఱువు, మోస్తున్న మనిషి బఱువులో 10-15% కన్నా మించకూండా చూస్కోండి
2. బ్యాక్ప్యాక్ నడుముకి 2-3 ఇంచులకన్నా కిందకి దిగకుండా బ్యాక్ప్యాక్ చెవుల్ని భుజాలమీదకి సరిచేకోండి.
3. కిందనుంచి భుజాలమీదకి వేస్కోటానికి తీస్కునేప్పుడూ, భుజాలమీదనుండి దింపినాక కిందపెట్టేప్పుడూ మోకాళ్ల మీద వంగి, కాళ్లమీద బఱువుపడేట్టు చేస్కోండి. (ఢభా అని వంగితే నడుము పట్టేస్తుంది బాసు)
తల్లితండృలకి టిప్పు:
Educate your children about the importance of postural awareness and proper lifting techniques. Prevention of an incorrectly carried backpack will lead to your child's healthy spine today and in the future.

ఈ ప్రపంచం ఇస్లాం రాజ్యం కావటం తధ్యం - ఓ గొఱ్ఱె

ఈ మధ్య కత్తి మహేష్ కుమార్ బ్లాగులో ఈ పోష్టు చదివా. హిందూ తీవ్రవాదం, ముస్లిం తీవ్రవాదం అని. దానికోసం ఇక్కడ నొక్కొచ్చు
దాంట్లో ఎవడో ఇలా వ్యాఖ్యానించాడు.

ప్రాణాలను తేగించే ధైర్యం ఒక్క ఇస్లామ్ కే సొంతం.
ఇక ప్రపంచం మేత్తం ఇస్లామ్ రాజ్యం తధ్యం ఒక్క ముస్లిం చావుకు వంద మంది కాఫిర్ల రక్తం తొ బదులు తీర్చుకుంటాము.
ఇస్లామ్ ని అపే శక్తి ఈ ప్రపంచంలొ ఎవరికి లేదు,అమీన్
లాఇలా హ ఇల్లాలా హు
ఈ ప్రపంచం ఇస్లామ్ రాజ్యం రావడం తధ్యం.దినిని ఎ కాఫిర్ అపలేడు.అమిన్.
ఇక పాకిస్తాన్ మత్రమే ముస్లిం దేశం అనుకుంటున్న ని వంటి వారికి ...........బావి లొని కప్ప కధ గుర్తుందిగా



వాహ్!! వాహ్!! నాకు చాలా ఆనందంగా ఉంది, కనీసం వాళ్ల మక్సద్ ఇదీ అని తెల్సినందుకు. ఇవ్వాల్టికి వీళ్ల అసలు రంగు బైటపెట్టుకున్నారు.
ఐతే ఇలా బాంబులు గట్రా దేనికి? ఓ పని చేస్తే పోలా. ముస్లింలు ఓ వైపు, హిందువులు ఓ వైపు నిల్చోని యుద్ధం చేస్కుంటే ఓడిపోయినోడు తనవాళ్లనందరినీ అంతం చేస్కుని తనని తాని కప్పేస్కుంటే ఇక ప్రపంచెంలో గెల్చినోడి మతం ఒక్కటే మిగుల్తుందిగా. ఇక ఇంత పీక్కోవటం లాక్కోవటం, అక్కడ బాంబులు ఇక్కడ బాంబులు, తెలియని వాళ్లని చంపటం, పసిపిల్లల్ల్ని తునా తునకలుగా పేల్చెయ్యటం, తెలియకుండా చంపుకోవటం చావటం దేనికి?
ఇలా పిచ్చి టపాలు రాయటం కొంతమందికో సరదా, అలా మతం మీద ఓ రాయి వేసి ఏదో గొప్పగా. దానికి ఇట్టాంటోళ్ల కామెంట్సు.

ప్రజలు నిజంగానే ప్రత్యేక తెలంగాణాని కోరుకుంటున్నారా?

చిరంజీవి తెలంగాణ పై వ్యాఖ్య. ప్రజలే వెయ్యి గొంతుకలతో అరిస్తే ఢిల్లీ పీఠం దద్దరిల్లాలి.

ప్రజలు నిజంగానే ప్రత్యేక తెలంగాణాని కోరుకుంటున్నారా?
ఒక ప్రత్యేక రాష్ట్రం జనజీవితాల్ని ఎలా మార్స్తుంది? ఆనాడు ప్రత్యేక ఆంధ్రప్రదేశ్ వచ్చినప్పుడు ఎవరుకోరుకున్నారు? గోవిందపురంలో ఒక ఎకరం పొలం సేద్యం చేస్కునే వానికి ఇవి అన్నీ నిజంగనే తెలుస్థయా?

కాంగ్రేసును బొందపెడతాం: కె.సి.ఆర్
పిచ్చివాగుడు ఆపకపోతే నీ గోరీ నీచేతే కట్టిస్తాం: జనం
Posted by భాస్కర్ రామరాజు at 4:08 AM
4 comments:
nice said...
ఈయన చెప్పే జనం ఆంధ్రా జనం మాత్రమే. తెలంగాణ ఇస్తామని మాటతప్పిన కాంగ్రేస్ ను ఖచ్చితంగా బొంద పెట్టాల్సిందే. కాంగ్రేస్ ను బొందపెట్టాలంటే ఈ ఆంధ్రా బిడ్డకెందుకో నొప్పి..!! కలిసి ఉండాలనే పాకులాట ఎందుకో...!!

September 23, 2008 7:00:00 AM IST
భాస్కర్ రామరాజు said...
చిచ్చా!! క్యా బోలా!! మంచిగుంది నీ తెలివి. కెసిఆర్ నీ కళ్ళల్ల కారంగొడ్తడు. ముందు గజూస్కుపో పొయ్యి. నేను ఆంధ్ర బిడ్డనో నా తల్లి బిడ్డనో నాకు మంచిగదెల్సు. నాల్గున్నర సమచ్చరాలు బట్టింది కెసిఆర్ గానికి, కాంగ్రేసు బొంద బెట్టాలని తెల్సుకునేటందుకు. కల్సి ఉండాలని పాకులాటెవ్వనికుంది మియా? నాకేంలే. ఐనా కల్సుందాం అనేటందుకు నేనవ్వన్ని? వద్దనేటందుకు నువ్వెవ్వనివి? శతకోటి గొఱ్ఱెల్లో బోడిగొఱ్ఱెవా?

September 23, 2008 7:35:00 AM IST
భాస్కర్ రామరాజు said...
తెలంగాణ ఇస్తామని మాటతప్పిన కాంగ్రేస్ ను ఖచ్చితంగా బొంద పెట్టాల్సిందే. మంచిగ చెప్పినవ్. మరి తెలంగాణ తెస్తమని జనాలకి మాయమాటల్జెప్పిన కెసిఆర్నేజేయాలే?


ప్రత్యేక రాష్ట్రం ఒక బస్తా బియ్యం ఎక్కువ పండిస్తుందా?
కాళ్లల్లో దిగిన ముల్లుతీయ్యండ్రా బాబు అని ఓ వైపు పేదోడు, రైతూ, జనం ఆత్మహత్యలు చేస్కుంటుంటే నాకునీతో కలిసి ఉండటం ఇష్టమ్లేదు, ప్రత్యేకం కావాలి అంటాడొకడు, లేదు లేదు ప్రాజెక్టులు అన్నీ మీకేనా అంటాడు ఇంకొకడూ, ప్రత్యేక రాష్ట్రం వస్తే మతాల కుమ్ములాట అవుతుంది అంటాడు ఇంకొకడు. విడిపోదాం, గౌరవించుకుందాం అంటాడు ఇంకొకడు. సందట్లో సడేమియా బాంబులేస్తాడు ఇంకొకడు. అసలు సామాన్య మానవునికి ఏంగావాలో ఎవ్వనికి పడుతుంది? వాని గురించి వానికే పడతల్లేదు....

నా మరొక బ్లాగు

ప్రాజెక్టువర్క్స్
మన తరం నుంచి ముందితరానికి మనం ఎలాంటి సమాజాన్ని ఇవ్వాలి? లంచగొండి ప్రభుత్వాల, ప్రభుత్వోద్యోగుల ఆగడాలని అరికట్టి సమూలంగా లంచాన్ని రూపుమాపాలంటే? మన మౌళిక అవసరాల్ని మనమే నిర్మించుకోవాలంటే? మనకి కొత్త ఆలోచనలు, కొత్త విధానాలు, కొత్త రక్తం కావాలి. అలాంటి ఒక్కో ఆలోచన ఒక్కో కొత్త ప్రాజెక్టు. అలాంటి ప్రాజెక్టుల్ని ముందుకుతేవటమే నా ఈ బ్లాగు లక్ష్యం. యువతకి మార్గనిర్దేసమే ప్రాజెక్టుల లక్ష్యం
http://projectsforfuture.blogspot.com/
మీరూ నాలాగా ఆలోచిస్తున్నారా? మీకు నాలా మన సమాజం, మన ఊరు, మన జిల్లా, మన రాష్ట్రం, మన దేశం ఇలా ఎందుకు ఉండకూడదూ అనిపిస్తున్నదా? మీకూ నా దేశంలో ప్రజలకి ఇవి ఎందుకులేవు అనిపిస్తున్నదా? మీరూ సమాజంలో మార్పు కోరుకుంటున్నారా? నాతో మీ ఆలోచనల్ని పంచుకోండి. నా ఈ-పోష్టు projectsforfuture@gmail.com

దీపావళి శుభాకాంక్షలు

ఈ దీపావళి, మీలో కొత్తవెల్గుల్ని నింపాలనీ, మీలో మీరు కొనుగొనని కొత్త మిమ్మ్మల్ని చూపాలనీ ఆశిస్తూ..

భాస్కర్, హరిత, సూర్య ప్రణవ్ మరియూ అనఘ

ఇంట్లో చిరుతిండ్లు అ.క.అ. snack @ home

సీజనల్: ఉడకబెట్టిన కందికాయలు, పుల్లశనగ గుగ్గిళ్ళు, కంది గుగ్గిళ్ళు, ఉడకబెట్టిన వేరుశనగలు/వేరుశనక్కాయలు,వేపిన వేరిశనక్కాయలు, అలచంద గుగ్గిళ్ళు, తాటిముంజలు, రేక్కాయలు, పుల్లరేక్కాయలు, ఈత కాయలు, నేరేడు కాయలు, తేగలు, తాటి బూరెలు, తాటి కుడుములు, తంపటేసిన వేరుశనక్కాయలు, శనక్కాయలు, చెరుగ్గడలు, పెసర కాయలు, మొక్కజొన్న కండెలు.

నిలవ ఉండేవి : కారప్పుస, చెక్రాలు, కజ్జికాయలు, చెక్కలు(తెల్ల నువ్వులేసినవి, సగ్గుబియ్యంవి), కొబ్బరిలౌజు, బెల్లప్పుస, వేయించిన అటుకులు, మైసూర్పాక్, బూంది, బూంది లడ్డు, తొక్కుడు లడ్డు, రవ్వ లడ్డు, గోధుమ పిండితో చేసేవి కొన్ని - గవ్వలు, అరటికాయలు గట్ర. ఎప్పుడో ఒకటి రెండు సార్లు కట్టెలపొయ్యిమీద చేసిన కారప్పూస తిన్న జ్ఞాపకం. అదుర్స్.

పండగలకి పబ్బాలకి చేసేవి: సజ్జ బూరెలు. అరిశెలు, గారెలు

అప్పటికప్పుడు తినేవి: వడలు, పకోడి, తప్పాల చెక్కలు, "పుట్నాలపప్పు/వేయించినశనగపప్పు ఉల్లిపాయలు కారం ఉప్పు నెయ్యి".
మరపురాని సీతాకాలం లేక వానాకాల వంటలు - అలా బయట చిత్తడి చిత్తడిగా ఉంటే పొట్టలో గురుగురు అని ఎవో పేగులకేకలు వింపడుతుంటే -డబ్బాలోంచి సగ్గుబియ్యం వడియాలు తీసి ఫటాఫట్ వేయించేది మా అమ్మ..వహ్.
కుంపట్లో మా అమ్మ పప్పు వండాక, దాంట్లో చిక్కుడుకాయలు కాల్చుకు తినేవాళ్లం. అలానే, నిప్పుల్లో ఉల్లిపాయలు కాల్చి తింటుంటే..అప్పుడప్పుడూ పిత్తులు గట్రా రావట్లేదనుకోండి - బెష్ట్ మార్గం - గెణుసుగడ్డలు. కుంపట్లో గెణుసుగడ్డలు కాల్సుకుతింటే మర్నాడు క్లాసులో ఎవ్వడూ ఉండకూడదు.. ఎండాకాలం శెలవుల్లో గెణుసుగడ్డల్ని ఉడకబెట్టేది మా అమ్మ. కింద పెద్ద గిన్నె, నిండా నీళ్లు, పైన ఇంకో చిన్న గిన్నెలో రెండో నాలుగో గెణుసుగడ్డలు వేసి మూతపెట్టేస్తే అవి ఉడికేవి. భలేవుండేవి.

కొనుక్కుని ఇంట్లో తినేవి: అప్పట్లో స్వీట్లు ఒక అద్దాల బండిలో పెట్టి అమ్మేవాళ్ళు. ఎక్కువగా కొన్నుకునేవి - పూసమిఠాయి, బాదుషా, జాంగ్రీ, పేడా, బర్ఫి మరియూ చేగోడీలు. నాకు మహా ఇష్టం చేగోడీలు. కాని కొనుక్కుని తినేది చాలా తక్కువ. ఎప్పుడో, సంవత్సరానికోసారి. అంతే. చిప్సు అంటే ఏంటో తెలియదు. చిప్సు తింటారని పెద్దయ్యాక తెల్సింది.అప్పుడప్పుడూ కొన్ని కొత్తవి తెలుస్తుండేది. వేయించిన బియ్యం. దోసకాయ ఒరుగులు - దోసకాయ విత్తనాలు నోట్టోవేస్కుని పైపొట్టు చాలా నేర్పుతో చెయ్యి పెట్టకుండా తేసేసి తినెయ్యటం. మంచి గుమ్మడికాయ విత్తనాలు.

చలి మొదలైంది

రోజులు గిర్రున తిరుగుతున్నై.
ఇక మేమూ రగ్గులు దులిపాం. ఇక కరెంటు బిల్లు పేల్తుంది, మూలిగే నక్కమీద తాటికాయ పడట్టు.
కారుకి కూడా ఎక్కువ దాహం వేస్తుంది చలికాలంలో. జనాలకి చిరాకులు పెరుగుతయి. పిల్లలు కొంచెం క్రాంకీ గా ఉంటుంటారు. చిన్నపిల్లల్లతో మరీ కష్టం. దయ్యాల పండక్కి పోయినేడాది మావోడు ట్రిక్ ట్రీటు అని మా సందంతా తిరిగొచ్చెప్పటికి న్యుమోనియా వచ్చింది. సచ్చాం. ఈఏడాది ఏంజేస్తడో చూడాలి, ఇక్కడ అప్పుడే జనాలు దయ్యాల్ని, భూతాల్ని, గుమ్మడికాయల్ని గుమ్మాలకి తగిలించేసారు. కొన్ని గుమ్మడి కాయలు కుళ్లికూడా పోయినయి. దయ్యాలపండగేందో నాకర్ధంగాలా. సరే నల్గురితో పాటు నారాయణ.
నిన్న పొద్దున కార్ అద్దాలమీద సీజను మొట్టమొదటిసారి ఐసు లేయరు ఫార్మ్ అయింది. ఆకులు రాలుతున్నాయి.
కాలాలు మారుతున్నా నాలో ఎటువంటి మార్పు లేదు. పని, ఇల్లు, పిల్ల, పీచు, పని, ఇల్లు, పిల్ల, పీచు....చలిప్రదేశమ్లో ఆహారం పాడైపోదు, అట్టానే మనిషిక్కూడా ఆ స్టేట్ వచ్చేస్తుందేమో.
పోయినేడాది స్నో బానే పడింది. మరి ఈ ఏడాది ఎలా ఉండబోతోందో. సగటు స్నోఫాల్ 64.1 ఇంచులు.
2006-2007 చలికాలమ్లో నా జీవితమ్లో ఒక మోస్తరి నుంచి కొంచెం భయంగొల్పే రెండవ మంచుతుఫాను చూసా. 2003-04 లో అమెరికా వచ్చినప్పుడు మొట్టమొదటి అనుభవం. కాని అప్పుడు నేను డ్రైవింగు గట్రా చెయ్యలేదు.
కానిప్పుడు కుటుంబం, గట్ర, నా సొంత కారు, నేనే డ్రైవరు. తుఫాను మొదలైంది. మరి ఆఫీసుకి ఎళ్లటానికిబయల్దేరా. నెమ్మదిగా నెట్టుకుంట నెట్టుకుంట చేరా మొత్తానికి. ఇక మద్దానం 4 అలా బయల్దేరా తిరిగి ఇంటికి. దారిలో ఒక షవల్ కొన్నా అనుకోకుండా. మా ఇల్లు ఇంకో మైలు దూరమనంగా మంచులో చుక్కికున్నా. పడిన స్నో ని ప్లో చేసే బళ్ళు ఉంటయి. అవి ఒక పారలాంటి ఇనప పళ్లెంతో పడిన మంచుని పక్కకి నెట్టుకుంటూ పోతుంటయి. ఆటి ఎనకమాల పెద్ద పెద్ద ట్రక్కులు ఉప్పు ఏస్కుంటా/జల్లుకుంటా ఎళుతుంటయి. పక్కకి నెట్టి నెట్టి వారెమ్మటి స్నో పేరుకుపొతుటుంది. నాకార్ కొంచెం స్కిడ్ అయి దానిమీదకెక్కింది. ఇంకేముంది, ఇరుక్కుపోయింది నా కారు, కారు ఇరుసు కింద స్నో. నాది నిస్సాన్ ఆల్టిమ, సెడన్. సెడాన్ ఎత్తు 13 అంగుళాలు ఉంటుందేమో, మళ్లా అది ముంగటి గాన్ల డ్రైవు (ఫ్రంట్ వీల్ డ్రైవ్). టైర్లు కింద ఆనట్లా. గ్యాసు (యాక్సిలరేటరు ని ఇక్కడ గ్యాసు అనికూడా అంటారు) ఎంత తొక్కినా టైర్లు తిరుగుతున్నయి కానీ కారు అట్టనే ఉండిపోయిది. కార్లోంచి కిందకి దిగటమే కష్టం ఐపోయింది. డ్రైవ్ వే వైపు ప్లో వాన్లు ట్రక్కులు. నెమ్మదిగా దిగి రెండో వైపు వెల్తే గజ్జల్దాకాదిగిపోయినై కాళ్ళు స్నోలోకి. ఎట్టనో లోపల థర్మల్ ఏస్కున్న కాబట్టి బతికిపోయ్యా. మొత్తానికి ఒక గంటసేపు కుస్తీపడి ఆ పక్కనున్న ఇంటి వాళ్ల దెగ్గర ఒక పెద్ద షవల్ దెచ్చి, ఇరుసు కింద స్నో మొత్తాన్ని తీసి బయటపడేసరికి కాళ్లు దిబ్బలెక్కి, జివ్వు జివ్వు మని లాగటం మొదలెట్టినై. ఎట్టనో కుస్తీపడి ఇంటికిజేరి వెంటనే వేడి వేడి నీళ్లల్లో కాళ్లెట్టుకుని ఒక కప్పు వేడి వేడి కాపీ పీకితేగానీ బండి మళ్లీ లైన్లోకి రాలా. ఇదిచదివినోళ్లు అనొచ్చు, అంత కక్కుర్తి దేనికి, ఆయాల ఇంటిపట్టునే ఉండొచ్చుకదా అని. సీత కష్టాలు పీతకష్టలు నాయనా. సర్వర్ల మీద పని, ఆయాల తప్పకుండా ఎళ్లి తీరాల్సిన రోజు, ఎందుకంటే ఆ ముందురోజు రేత్తిరి మైంటెనెన్సు కిటికీ ఉండింది.
ఆయాలో మర్రోజో నా కారు ఇట్టా ఉంది.

From snow

From snow

స్నోఫాల్ రికార్డుల పట్టిక :
Season    Albany Binghamton Buffalo Rochester Syracuse City With Most Snow
2000-01 77.1     112.6          158.7   133.0       191.9      Syracuse
2001-02 47.4     63.5            132.4   58.1         59.4        Buffalo
2002-03 105.4   117.6          111.3   135.2       153.2      Syracuse
2003-04 65.1     106.4          100.9   125.6       181.3      Syracuse
2004-05 75.9     106.5          109.1   113.6       136.2      Syracuse
2005-06 30.2     74.9            78.2     73.9         124.6      Syracuse
2006-07 45.9     78.6            88.9     107.2       140.2      Syracuse
2007-08 61.1     70.7            103.8   106.0       109.1      Syracuse
(Snow Fall in inches)

తినుబండారాలు a.k.a snacks

నిన్న మా బుడ్డోడికేవో బిస్కెట్లు కొన్నాం.పెప్పరిడ్జ్ ఫార్మ్ వాళ్లవి ఛెస్మెన్ కుక్కీస్.


నేనూ ఓటి నోట్టోవేస్కున్నా. అమెరికాకొచ్చాక, కాస్త రుచి తగిలిన బిస్కెట్లు ఇవే. మావోడికి మరి అవి ఎలా కొనాలనిపించిందో తెలుసా? ఆటిమీద గుఱ్ఱం బొమ్మ ఉంటంవల్ల. సరే అట్టా తినుకుంటా వారెమ్మెటి కార్ని తోల్కుంట ఎల్తుంటే చిన్నపటి బిస్కెట్లు, చాక్లెట్లు, తినుబండారాలు గుర్తొచ్చినై.

చిన్నప్పటి ఆల్టైం హిట్ బిస్కెట్లు - బ్రిటానియా. అవి ఇప్పటి 5 రూపాయల్ బిళ్ళంత ఉండేవి. మా బుడ్డోడు తింటున్నాడు చూడండి ఇక్కడ, అవే.నోట్టోఏస్కుని అట్టే నాలికతో పైనోటికేసి నొక్కిపెట్టి, కొంచెంసేపు నానినాక నాలికతో నొక్కితే సుర్రున కరిగిపోయేవి. అలా నాలికమీదపెట్టి పైనోటికేసి నొక్కి నొక్కి కాయలు కాసేవి.
తర్వాత బాగా ఇష్టంగా తిన్నవి చందమామ బిస్కెట్లు. ఉఫ్ఫ్.. వీటిరుచే వేరు. మళయాళం వాళ్లు ఎక్కడికెళ్లినా టీ కొట్టు పెట్టినట్టే బేకరీలుకూడా పెడతారు. అలాంటి బేకరీలో చేసేవే ఈ చందమామ బిస్కెట్లు. నోట్టోవేస్కుంటే కరిగిపోతాయ్. అలాంటివే కొబ్బరి బిస్కెట్లు, జీడిపప్పువి మొవి.
ఇంక, అత్యంత ఇష్టమైన చాక్లేట్లు - parrys. చాలా తక్కువ ఖరీదు. బ్రంహాండమైన రుచి. ఎప్పుడో ఓసారి eklairs తినేవాళ్లం. అవి కొంచెం ఖరీదు, ఒక్కోటి అర్ధ రూపాయ్.
నాటు నాటుగా తినేవి, తెగ ఎగబడి తినేవి "కొబ్బరి బిళ్లలు". మా బడి గేటు దగ్గర ఒక బూబమ్మ కిందపెట్టుకు కూర్చుని కొబ్బరి బిళ్లలు, గొట్టాలు, రేగి అప్పచ్చులు, నూగుజీడీలు, పుల్లశనగ గుగ్గిళ్ళు అవి ఇవి అమ్ముతుండేది. 5 పైసల్కి ఒక బిళ్ల. తెగతినే వాళ్లం. అలానే గొట్టాలు. 5 పైసలకి 5. ఒక్కోవేలుకి ఒక్కోటి పెట్టుకుతినేవాళ్లం. అప్పుడప్పుడూ గుంటపునుగులు వెల్లుల్లి కారప్పొడి.
ఇంక నూగుజీడీలు: పెద్దవి చిన్నవి. పెద్దది ఐతే నోట్టో పట్టేది కాదు చీకి చీకి..చిన్నవి ఆ బుగ్గలో ఓటి ఈబుగ్గలో ఓటి పెట్టుకుని చీకేటప్పుడు ఒకసౌండు, ఇషక్ ఇషక్ అని..
ఇంక, పప్పుండలు... మా ఇంటో ఒక కుటుంబం అద్దెకుండేవాళ్లు. వాళ్లది పప్పుండల వ్యాపారం. వేడి వేడి పప్పుండలు, ఆ బెల్లప్పాకం వాసన, యాలుకల వాసన...నాయనా!! పార్ధాయ ప్రతిబోధి చెట్టూ, రిక్షా పై విమానయాత్రా...

తర్వాత్తర్వాత మిరపకాయ బజ్జీలు, పునుగులు. వహ్.. పల్నాళ్లో పుట్టినందుకు, గుంటూరు జిల్లావాణ్ణైనందుకూ నాకు చాలా గర్వంగా ఉంది.

ఇంతకముందు గుంటూర్లో బోంబే టీష్టాల్ అని లక్ష్మీ పురమ్లో ఉండేది. అక్కడ ఉల్లి మిర్చి బజ్జి. అంటే, వేడి వేడి మిరపకాయ బజ్జిని నిలువునా కోసి సన్నగా తరిగిన ఉల్లిపాయలు వేసిం, కారం ఉప్పులో నిమ్మకాయ పిండి దాన్ని ఆ ఉల్లిపాయలమీద జల్లి ఇస్తాడు...జీవితం ఎటుపోతుందో..నాలిక అలా కిందపడి కొట్టుకుండేది ఆ రుచికి. అలా తిన్నాక, అసలే వేడి వాతావరణం, ఆపైన, మిర్చి బజ్జి, ఆపైన కారం ఇన్ నిమ్మ రసం, చెమట కక్కి దెబ్బకి చొక్కా తడిసాక, వేడి వేడి చాయ్ కొడితే...గణేస్ నిమర్జనమ్లో తీన్మార్ కి డాన్సేసినట్టు అహా షేకు షేకు అవుతుండేది మనసు.అట్టానే, బ్రాడిపేట 2/1లో ఒక బజ్జి బండి. వానిదెగ్గర పునుగులు. వేడి వేడి పునుగులు, వాయి తీయ్యంగనే ఖతం. వానిష్. ముందుగానే బుక్ చేస్కోవాలి ఆర్డరు. అలా వేడి వేడివి, కారప్పొడితో తిని వగర్స్తూ ఓ షోడా తాగితే...అహా జజ్జినక జజ్జినక..
మొదట్లో బ్రాడీపేట 4/7 లో రెడ్డి మసాలా, జిలేబి ఉండేది. తర్వాత్తర్వాత 4/14లో పెట్టాడు రెడ్డి. ఒక సాదా మసాల - మరమరాలు, వేయించిన వేరుశనగ ఇత్తనాలు, సన్నగా తరిగిన ఉల్లిపాయలు, కొత్తిమీర, పుదీనా, సన్నగా తరిగిన మిర్చి, కొన్ని అలచందలు ఉదకబెట్టినవి ఒక కొబ్బరి ముంతలో వేసి బాగా కలిపి, ధనియాపొడి, ఉప్పు వేసి, నిమ్మకాయ పిండి మళ్లీ గిలక్కొట్టి ఒక ఆకులో వేసి, తాటాకుని ఒక ని స్పూన్లా వేసి ఇస్తాడు. జజ్జనకా, అహా జజ్జనక...ఇది అయ్యాక, బఠాణి మసాలా - బఠాణీలు టమాటాలు, కారెట్టు, అలా ఉడుకుతూ ఉంటాయ్..దాన్లోంచి ఒక పెద్ద స్పూన్ తీసి, ఉల్లి, కొత్తిమీర పుదినా వేసి నిమ్మకాయ పిండి ఇస్తే...జజ్జనకా అహా జజ్జనకా...అలా పొట్టపగలా తిన్నాక, రెడ్డి బండికి ఎదురుగానె జిలేబి బండి..వేడి వేడి జిలేబి. 100గ్రాములు ఒక్కరూపాయే..
పట్టాభిపురం గుడిదెగ్గర,బాషా మసాలా అని ఒక బండి ఉండేది. అహా ఏమి రుచి...అనరా మైమరచి...

తర్వాత్తర్వాత గప్చుప్లు. ఇవి వచ్చిన కొత్తల్లో ఒకటి రెండు బళ్లు మాత్రమే ఉండేవి. వాడిదెగ్గర, ముందుగా ఒక మసాలా కట్లెట్ - అంటే ఉడకబెట్టిన బంగాళాదుంప, ఎదో మసాల, దాన్ని పెద్ద పెనం మీదపెట్టి మాష్ చేసి, పాని పోసి కొన్ని బఠాణి వేసి మెత్తగా నూరి ఒకటిరెండు పూరీలు నలిపేసి ఇస్తాడు. బానే ఉండేది. అది అయ్యాక ఒక పాతికో ముప్పైయ్యో పానీపూరీలు తినే వాళ్లం.
ఇప్పట్లో, మనకి పొరుగింటిపిల్ల కూర సారి పుల్లకూర రుచి. మనవి మర్చిపోవటం అంటే మనకి మహా సరదా. ఎక్కడ చూసినా బేకరీలు పిజ్జాలు బర్గర్లు గోల.

ఇక..చివరాకరికి ఇక్కడ...అమెరికన్ వడలు..ఒక్కటికూడా తినలేము. బేగల్, పొటాటో విడ్జెట్స్ తినలేము, ఫ్రెంచ్ ఫ్రైస్ తినలేము. ఏందయ్యా అంటే అలా ఆప్-పిళ్ (యాపిల్), పీచ్, గట్రా పళ్లు తింటమే.. ఒకప్పటిరుచిని తల్చుకుంటూ....

అనఘ

అప్పుడే నావైపు "ఏంటి పొద్దుగూకులూ కంప్యూటరేనా..నాతో ఆడవా..అలా గుడ్లు మిటకరించి చూస్తావేం..కళ్ళాజోడుపెట్టుకుచూడొచ్చుగా" అన్నట్టు ఎలా చూస్తోందో చూడండి ఈ పిల్ల...

From webcam

పెద్దల మాట:
అనఘా దేవి దత్తాత్రెయస్వామి వారి సతి. లక్ష్మీ దేవి అవతారం.

పాపే!!!

అవును...
ఈరోజు, అనగా, అక్టోబరు తొమ్మిది, గురువారం, మధ్యనం మూడుగంటలా పదిహేను నిమిషాలకి ఆ దుర్గాదేవి మాకు అమ్మాయిని ప్రసాదించింది. తల్లి, పిల్ల ఇద్దరు క్షేమం..

అయ్యవారికి చాలు ఐదు వరహాలు

అయ్యవారికి చాలు ఐదు వరహాలు
పిల్లవాళ్ళకు చాలు పప్పుబెల్లాలు...

బ్రంహాండమంతటికీ విజయదశమి శుభాకాంక్షలు...

భాస్కర్, హరిత, సూర్యా మరియూ ఓ(ఈరోజో రేపో విడుదల - అబ్బాయో అమ్మాయో ఇంకా తెలియదు)

పుల్లాట

చిన్నప్పుడు విపరీతంగా, అత్యంత ఉత్సుకతతో, అత్యంత తక్కువ ఖర్చుతో ఆడుకున్న ఆటల్లో ఇదొకటి.

దీనికి కావాల్సింది,ఐసుపుల్లలు. ఎన్ని? ఎన్నైనా. ఒక 11 అనుకోండి. 11లో ఒకటి తీసి పక్కనబెట్టి, మిగతా 10 ని గుప్పిట పెట్టి నేల మీద ఒక జానెడు ఎత్తులోంచి నిలువుగా జారెయ్యాలి. పుల్లలు ఒక దాని మీద ఒకటి ఇష్టంవచ్చినట్టు పేరుకుంటయ్. అప్పుడు ఇందాక పక్కనబెట్టిన పుల్లతో ఒక్కోపుల్లని, మిగతా పుల్లలు కదలకుండా తియ్యటం. ఎవరు ఎక్కువ తీస్తే ఆళ్ళు గెల్చినట్టు.

ఈ ఆట "ప్రాబ్లెం సాల్వింగ్ స్కిల్స్" మరియూ "కాన్సంట్రేషన్" ని పెంచుతుంది.
టిప్: ఐసుపుల్లలు లేకపోతే? వెదురు పుల్లలు ఐసుపుల్లంతవి. అవికూడాలేకపోతే, చీపురుపుల్ల. అవికూడా లేకపోతే...అరెయ్ అరెయ్ అరెయ్..నాకింకో పేరు కూడా ఉంది..బాషా బాషా బాషా..ఆడితే ఆడులెకపోతే వెళ్ళి క్రిక్కెట్టుజూస్కోపో....

బియ్యం

ఈరోజు బియ్యం కొంటానికి వెళ్ళా. లక్ష్మి బ్రాండ్ సోనా మసూరి బియ్యం, 20 lb సంచి ముఫైఎంది డాలర్లు. పోయినేడాది ఇదే సీజన్లో అదే సంచి తొమ్మిది డాలర్లు. 20lb=8.93 kg. అంటే ఒక్కో కిలో 4.26 డాలర్లు. అంటే డాలరు ఒక్కింటికి 46 రూపాయలు వేస్కుంటే కిలో బియ్యం తస్సదియ్య 196 రూపాయలు. ఇడ్లీలోకి, దోశెల్లోకి బియ్యం కావాల్సిందే.

ఉద్యోగానికీ భరోసాలేదు. ఎప్పుడు ఏ పుట్టిమునుగుతుందో తెలీదు. బైల్ ఔట్ అంటారు, అదేదో రన్ ఔట్లా. షేర్లు అరవైల్నుంచి వందశాతం తగ్గినై. ఏందీగోల. సచ్చిన పావుని ఎంతమంది ఎన్నిసార్లు సంపుతారో.
అటైపు సూద్దాం అంటే తెలంగాణా అంటాడొకడు, కిలో బియ్యం ఉచితం అంటాడింకోడు, నీకు పూరా జీవితం ఉచితం అంటాడింకొకడు.

రేపటికి నా ఉద్యోగం ఉంది. చూద్దాం ఎల్లుండి ఎలా ఉంటుందో?

నానమ్మలు ఏడుస్తున్నారు

నిజంగా
ఇదేదో ఆడవాళ్ళమీదకోపంతోనో, లేక స్త్రీద్వేషంతోనో రాయటమ్లేదు.

ఈరోజున, మగపిల్లోడు, ఇంజనీరింగో లేక, యం.సి.ఏ నో చెయ్యటం దెగ్గర్నుంచి ఇంటికి దూరంగనే ఉంటున్నడు. వాడు చదువు పూర్తిజేసి, ఉద్యోగం వచ్చి, సెటిల్ అయ్యి, బంగళూరో పాటిబండ్లో ఎదోచోట బ్రహ్మచారిలా మిగతా మూకల్తో కల్సి ఉంటూ, మొత్తమ్మీద ఇంటికి దూరంగనే ఉంటాడు. ఈలోపల ఆన్-సైట్ అది ఇదీ. ఈలోపల ఏదో టీకొట్టోడు (అదేనండీ మన కన్సల్టెన్సీలు - అమెరికాలో అవి చాయ్ దుకాణాల్లానేగా) పట్టేస్తడు. హెచ్-1. మనోడు అమ్రికాలో వాల్తడు. ఈలోపల పెళ్ళి. పెళ్ళికాంగనే ఆ పిల్లకి అత్త మామల్తో కల్సి ఉండి, వాళ్ళ టెంపర్మెంట్సు తెల్సుకునే అవకాశం, సమయం లేవు. పెళ్ళి అవ్వటం అమెరికా ప్రయాణం. ఇక్కడకి రాంగనే ఐసోలేటెడ్ జీవితం. దాంతోటి, పెద్దోళ్ళు ఎవ్వరూ లేకపొయ్యేసరికి, మనం ఏది ఆలోచిస్తే అదే కరెక్టు. మొండితనం, పంతం, పట్టుదల పెరిగి మఱ్ఱిచెట్టంత అయితై. ఈలోపల కడుపు కాకరకాయ. ఇన్వైటేషన్ లెటర్సు ఎవరికి పంపాలి? పిల్ల తల్లికే!!! కానుపు ఐంది. ఇక్కడా పిల్లాడి తల్లితండ్రులకి దిగులు, పేపర్లు పంపిస్తా రండీ అన్నా ఒక రకమైన అభిమానం, కానుపు మమ్మల్ని పిలవలేదు కదా అని. ఈలోపల ఆ పిల్లకి మొదలే దూరమైన అత్త మామలు ఇంకా దూరమై, భారంగా కూడా కనబడ్తారు. అప్పటిదాకా గుర్తురాని "పేరెంట్స్ రావాటానికైయ్యే ఖర్చు" అప్పుడు గుర్తొస్తుంది. మొత్తానికి నాయనమ్మలు, అటు కొడుకూ దూరమై, ఇటు కొడుక్కి పుట్టిన నలుసునీ కూడా చూస్కోలేక ఏడుస్తున్నారు.

గాంధి ని చంపేసాను

గాంధి ని చంపేసాను
అవును. నేనే. గాంధిని అత్యంత దారుణంగా, హేయంగా, ఆతని అరుపులు ఎవ్వరికీ వినబడనీయకుండా నేనే చంపేసాను. దేనికంటే.. సత్యాగ్రహమంటాడా? అహింసా? ఖాదీయా? ఉపవాసం చేయమంటాడా?
కట్నాలకోసం అమ్మాయిల్ని అతిదాఋణంగా హింసిస్తున్న సమాజాన్ని చూసి దిక్కులు పిక్కటిల్లేలా అఱవకుండా, తిలాపాపంలో పాలుపంచుకుని గాంధీని చంపేసాను.
అడుగడుగునా లంచాలతో జనాల రాక్తాన్ని పీల్చుకుంటున్న అధికారగణం మీద యుద్ధాన్ని ప్రకటించకుడా, నాకు చేతనైనంతవఱకూ లంచాల్ని ప్రోత్సహిస్తూ గాధీని చంపేసాను.
కులం కులం అని కుచ్చితాలుపెంచుకుంటున్న జనాల్ని సరైన మార్గంలో పెట్టకుండా నేనూ ఒక కుల కుంపట్ని వెలింగించి గాధీ చంపేసాను.
మతం తన పరిధులు దాటి గజ్జిగా మాఱితే నేను దాన్ని కడుక్కోకుండా అందఱికి అంటిస్తూ గాంధీని మళ్ళీ చంపేసాను.
సత్యాగ్రహం అనేపదానికి సమాజం "అ" చేర్చినప్పుడు కిమ్మనకుండా నేనూ అసత్యాగ్రహాన్ని ప్రచారం చేస్తూ గాంధీని అతిదారుణంగా చంపేసాను.
అహింస పరమో ధర్మహ కి బూజు పట్టించి దాన్ని హింస పరమో ధర్మహ లా మార్చినప్పుడు సమాజాన్ని ఎదురించటం మానేసి నేనూఒక కత్తి పట్టి గాంధీని నఱికేసాను.
పేదరికాన్ని రూపుమాపేందుకు అప్పులు చేస్తున్నామని చెప్పే ప్రభుత్వాన్ని ఎదురించటం పక్కనబెట్టి ప్రపంచీకరణ పేరుతో మన సహజ వనరుల్ని అమ్ముకుంటూ గాంధీని చంపేసా.
అభివృద్ధి పేరుతో సంస్కృతినీ సంప్రదాయాన్ని గాలికొదిలేస్తూ గాంధీని మళ్ళి చంపేసా

అవును నేనే, గాంధీని, నాలో ఉన్న గాంధీని చంపేసాను

నేటి ఉపాధ్యాయులూ చదువులూ

నేననుకుంటుంటాను, ఈరోజున ఆంగ్ల పాఠశాలల్లో చదువు ఎంతవరకు విలువైన చదువూ? అని.
కారణం, జిల్లా పరిషత్తు పాఠశాలల్లో పని చేసే ఉపాధ్యాయులు ఒక ప్రవేశ పరీక్ష రాసి, ఒక సెలెక్షను ప్రాసెస్ తో వస్తారు. ప్రైవేటు పాఠశాలల్లో పనిచేసేవాళ్ళు? జిల్లాపరిషత్ పాఠశాల ఉపాధ్యాయులకి ఒక బోధనా పద్ధతి, ఇన్స్పెక్షను గట్రా, మరి వీళ్ళకి? ఏంటి ప్రమాణాలు?
ఇన్ని ఇంగ్లీషు బడులు రాకమునుపు స్టేటు ర్యాంకులు తెలుగు మీడియం వాళ్ళకే వస్తుండేవి, ఆంధ్ర ప్రదేశ్ గురుకుల పాఠశాలలకి ఎక్కువ వస్తుండేవి, కొడిహినగళ్ళి, తాడికొండ ఇలా.
ఈ ప్రైవేటు పాఠశాలలు వచ్చాక వీళ్ళు డబ్బుబెట్టికొనుక్కోటం మొదెలుబెట్టారు అన్నీ.
అత్యంత దౌర్భాగ్యం ఏంటంటే ,ఈరోజు ఎంతమంది జిల్లా పరిషత్ ఉన్నత పాఠశాలల ఉపాధ్యాయులు తమ పిల్లల్ని అదే బడిలో జేరుస్థున్నారు?
ఇంగ్లీషు మీడియం చదువే చదువా? మిగతావి బడులే కావా?
పిడుగు రాళ్ళలో బడి ఒకప్పుడు చాలా పేర్ప్రఖ్యాతులు గడించింది. మానాన్న దాంట్లో పని చేసేప్పుడు ఆయన, సహ ఉపాధ్యాయులు, పోటీలుపడి పాఠాలు చెప్పే వాళ్ళు (Quality). ఆ బడికి పెద్ద గ్రౌండు. మేము (నా సోదరుడు, నేను) తండా బడిలో చదువుకున్నాం, అది మండల ప్రజా పరిషత్తు ప్రాధమిక పాఠశాల. మా ఉపాధ్యాయులు తాట తీసేవారు. ఎఱ్ఱంశెట్టి సీతారామయ్య మాష్టారు, సీతారామయ్య మాష్టారు, ఆంజనేయులు మాష్టారు, రామిరెడ్డి మాష్టారు, రామస్వామి మాష్టారు, విజ్యలక్ష్మి టీచరుగారు ఒక్కొక్కళ్ళూ డెడికేటెడ్గా పనిచేసేవారు. నేను 8-10 చదువుకున్న మోర్జంపాడు జిల్లా పరిషత్ ఉన్నతపాఠశాల చాలా పెద్దది. అసలు బడికి వెళ్తే ఒక రకమైన భావన రావాలి. ఇరుకు గదుల్లో, ఆటస్థలంలేకుండా, ఎవుడుపాఠాల్జెప్తున్నాడో తెలియదు, దేనికిజెప్తున్నారో తెలియదు, ముక్కునబెట్టుకోటం పరీక్షల్లో ఛీదటం. మర్కులు బానే వస్తాయ్..కాని?
మోర్జంపాడు ఎత్తుబడికి బెస్ట్ బడి అవార్డ్ కూడా వచ్చింది. 1000-2000 చెట్లు నాటాం. రకరకాల చెట్లు. బళ్ళో మగ్గాలుండేవి. క్రాఫ్ట్స్ మాష్టారు ఒకాయన, ఒకక్రాఫ్ట్స్ పిరీడు. మగ్గాలమీద నవారు నేసే వాళ్ళం. సంవత్సరానికోసారి వాటిని పాటపెట్టి అమ్మేవాళ్ళం. బళ్ళో పెరిగిన గడ్డికోస్కుంటానికి పాట ఉండేది. బళ్ళో టమాటా, వంకాయా గట్రా కూరగాయలు పండించేవాళ్ళం. చదువు ఎంతవరకూ వచ్చింది అనేది పెద్ద విషయం కాదు. అది విద్యార్ధి మీద ఉంటుంది. ఒక పద్ధతి ఉందా లేదా అనేది ముఖ్యం.
ఈరోజున జి.ప్ర.ప.ఉ పాఠశాలలు బోసిపోతున్నయి.

అంతిరించిపోతున్న కొన్ని ఆటలు

ఒకానొక కాలంలో ఆడపిల్లలూ ఈడపిల్లలు, అంటే అబ్బాయిలూ ఈ ఆటలాడేవాళ్ళు:
బిళ్ళంగోడు/గూటి బిళ్ళ
కబడ్డి
ఖోఖో
బాడ్మెంటెన్
వాలీబాల్
అంజనం
పెద్ద అంజనం
అష్టా చెమ్మ
గిల్లాలు
వంగుళ్ళు దూకుళ్ళు
బెచ్చాలు
ఓకులు
గోలీలు
కోతికొమ్మచ్చి
నాలుగు స్థంభాలాట
ఉడుం
వీధీ వీధీ గుమ్మడిపండు
కాళ్ళాగజ్జాకంకాళమ్మ
పుల్లాట
పులి మేక
రాముడు సీత
దీనిపేరు నాకు తెలియదు. ఒకడు చేతులు పైకెత్తి ఒక కర్రని రెండుచేతుల్తో పట్టుకుంటాడు. దాన్ని ఇంకొకడు ఇంకో కర్రతో తియ్యాలి.
గుడుగుడు గుంజం
అందరూ గుండ్రంగా కూర్చుని ఉంటే ఒకడు వాళ్ళ వెనక పరిగెత్తుతూ ఖర్చీఫ్ వేస్తాడు. అదేదో ఆట.
నేల బండా
ఏడుపెంకులాట

ఇప్పుడు ఒకటే ఆట - క్రికెట్టు. లేకపోతే కంప్యూటరు ఆటలు.
పైన పేర్కొన్న ఆటలన్ని కనుమఱుగైపోతున్నాయి..
కొత్త నీరొచ్చి పాతనీరుని ఆక్రమించేస్తుంది, సృష్టి సహజం. కాని ఆ పాతవాటి విలువ కొత్తతరానికి తెలిపేదెలా?

యాపిల్ తోట

పోయిన వారాంతానికి మళ్ళీ యాపిల్ పికింగ్ కి వెళ్ళాం. దేనికెళ్ళాం అంటే మా బుడ్డోడ్ని గుఱ్ఱం ఎక్కించొచ్చని. మావోడికి గుఱ్ఱాల పిచ్చి పట్టుకుంది. ఆవు కధలా, ప్రతీదాన్ని గుఱ్ఱానికి లింకు పెడతాడు. నాన్నా ఆవు ఏంటుంది? భారత్ లో అంబా అంటుంది, ఇక్కడ మూ. మరి గోట్ ఏంటుంది? మా మా. మరి గుయ్యం? హీహా. గుఱ్ఱం బొమ్మ తెస్తాడు వెంటనే, నాన్నా నాన్నా నాన్నా దీన్ని గుఱ్ఱం అంటారు. "ఏంటమ్మ!! గడ్డితిన్నావా" అను అను అనూ, అన్నా, ముక్కు మీద రుద్దు. రుద్దా. అలా వచ్చి మోకాళ్ళ మీద పడుకో.. దేనికి? నేను నీ వీపు మీద ఎక్కి హార్స్ రైడ్ చేస్తా...
స్నానం చేయించేప్పుడు, నాన్నా హార్స్ ఏమంటుంది. ఇదే గోల.
అందుకని వీలునప్పుడు అలా వెళ్ళి గుఱ్ఱం ఎక్కిస్తాం. ఇదిగో ఇలా ఆనందిస్తాడు,

From againbowmans

ఈ ఫాం,పేరు బౌమన్ ఆర్చిడ్స్, లో పందులు, గొఱ్ఱెలు (అవి నన్ను అదోలాజూస్తాయి - దేశి గొఱ్ఱె హి హి హి అని నవ్వుకున్నట్టు ఉంటుంది) మేకలు గట్ర తోపాటు పెద్దా చిన్నా గుఱ్ఱాలు చానానే ఉన్నయి. మచ్చుకి ఈ గుఱ్ఱాల్నిజూడండి

From againbowmans

వాడి 90 ఎకరాల తోటలో రకరకాల యాప్పిల్స్, పీచ్, స్ట్రాబెర్రి, పెద్ద గుమ్మడి కాయలు, స్క్వాష్, మొ|| ఉంటాయి. పోయిన వీకెండ్కి వెళ్ళినప్పుడు జనం తిర్ణాలకొచ్చినట్టు వచ్చారు. లోనకెల్టాకి 20 ని. పట్టింది.
అక్కడ తీసిన ఒక చిన్న సరదా వీడియో.

From againbowmans

తాను మునుగుతూ..

తాను మునుగుతూ పక్కనోళ్ళని ముంచేదేది?

అర్ధం కాలా?

ఆలోచించండి..

బుర్రకి పదును పెట్టండి..

ఇప్పటి ప్రపంచ కాలమాన పరీస్తితుల్లో..

ఎలిగిందా లేదా?

సరే, నేనేజెప్తా....

తనుమునుగుతూ పక్కనోళ్ళని ముంచేది..
"అమెరికన్ ఎకానమి"

పోరాటం:నీతి

యుద్ధంలో కూడా నీతి ఉంటుంది. అంటే పోరాట యోధుడు కిందపడితే వాడ్ని చంపకూడదు అనో, లేక, రధం ఇరుసు ఇరిగిపోతే బాగుజేస్కునే వానిమీద బాణం వెయ్యకూడదనో, లేక, తెల్లజెండా ఎగరేసినోడిమీద ప్రతాపంజూపకూడదనో ఇలా.ఈనాటి యుద్ధాల్లో మరి ఇలా ఉన్నాయో లేదో తెలీదుకాని కొంతమందికి కనీస నీతి న్యాయాలు ధర్మాధర్మాలు లేవనిపిస్తుంది. ఈళ్ళెవరయ్యా అంటే మతంపేరుతో కుతికెలు కోసేవాళ్ళు. వాళ్ళు అహమ్మదాబాదు అల్లర్లుజేసినోళ్ళు కావొచ్చు, లేక దేశమ్లో పలుచోట్ల బాంబులుబెట్టి జనాన్ని జంపినోళ్ళు కావొచ్చు.తుపాకితో ఏదో చేద్దాం అనేటోళ్ళల్లో నక్సలైట్లకి కూడా నీతి ఉంది. అదేంటంటే, మేము పలానోడ్ని జంపాం, ఇదీ కారణం. ఆడు ఉత్తి ఎదవ ,లంచగొండి, జనాల్ని పీల్చి పిప్పిజేస్తున్నడు అని.
ఇండియన్ మొజాహద్దీన్ అనే యదవనాకొడుకుల్కి, కనీస నీతి లేదు. మేము బాంబులు పెట్టాం అని ఈనాకొండిగాళ్ళు రొమ్ములుజింపుకుని, కాస్ట్ అవే సిన్మాలో టాం హాంక్స్ నిప్పుని రాజేసి రొమ్ములు గుద్దుకున్నట్టు, "మేమేజేసాం!! చూడంద్రా ఎంత మంది సచ్చారో" అని జబ్బల్జర్సుకున్నరే, "ఇదిగో ఇందుకు జేసాం. మా సమస్యలివి" అని ఎక్కడైనజెప్పరా? చిన్న చిన్న పిల్లల్ని, ఆడోళ్ళని, ముస్లోళ్ళని, ముతకోళ్ళని జంపమని జెప్పిందా పోరాట అజెండా?

పోరాటం అనేది టెస్టింగు లాంటిది. మేము టెస్టింగు జేస్తున్నం అంజెప్తే, ఏమి టెస్టింగు జేస్తున్నరు? మీ టెస్టింగు అజెండా ఏంది? మీ టెస్టింగు గోల్సు ఏంది? అని అడగాలె. అవిలేకుండ టెస్టింగుజేస్తున్నం అంటే నీళ్ళల్లోకి రాయేసినట్టే. అట్టానే పోరాటం జేస్తున్నం అంటే ఎవ్వనిమీద జేస్తున్నం? అజెండా ఏంది? గోల్స్ ఏంది? దేనిగురించి పోరాటం? అవిలేకుండా మేం పోరాటం జేస్తున్నం. డబ్బులున్నై, సంపాయించాం, మందుగుండు సామాగ్రి కొన్నాం బాబులు పెట్టాం, పేల్చాం....ఏందిది?

నా ఆవేదన, ఆందోళన, రోదన, మౌనం.....

నేనీరోజు దేనికోసమో గూగుల్లో వెతుకుతుంటే ఈ బ్లాగు http://teluguplaty.blogspot.com/2007/11/blog-post.html, http://www.venuvedam.com/ కనపడింది. నా కళ్ళు చెపర్చాయి.

మనిషి పుట్టుకేంటో, పోవటమేంటో. అస్సలు ఎందుకుపుడతామో?
చావంటే నాకు భయం లేదు. మా నాన్న నా చేతుల్లోనే పొయ్యాడు. మా తాతయ్య నా కళ్ళా ముందే పొయ్యాడు. ఇక్కడ నా రోదన ఏంటంటే:
మనం ఐటీ రంగం అది ఇది, అభివృద్ధి, 2020, చదువు సట్టిబండలు, అమెరికా, జపాను, జెర్మనీ అని రొమ్ములు ఇరగదీసి బాదుకుంటాం. ఐతే, గుంటూరులో, బ్రాడీపేటలో మానాన్నకి గుండె నొప్పి ఎక్కువైతే, ఇంట్లోచి కిందకెళ్ళి ఆటో ని పిల్చుకొచ్చి ఆశుపత్రికి తీస్కెళ్ళేలోపు ఆయన ప్రాణం పోయింది. ఇన్ని ఉండి, ఇంత జ్ఞానం ఉండి, విజ్ఞానం ఉండి మనం మన కనీస అవసరాల్ని దేనికి పట్టించుకోము అని?
మన డైయాగ్నైజు ఇలా ఉంది: మా నాన్నకి 1999 లో గుండే పెరిగింది. ఆ సమయంలో అది గుండె పెరగటం అని మేము కనిపెట్టలేక పొయ్యాం. ముందు జ్వరం వచ్చేది. ఒక పెద్దాయన దెగ్గరకి వెళ్ళాం. ఆయన ముందు మలేరియా అని క్వినైన్ ఇచ్చాడు. 10 రొజుల తర్వాత ఇంకా తగ్గక పోతే మళ్ళి వెళ్ళాం. ఈసారి యంటై బాక్టోరియల్ ఇచ్చాడు. ఇంకో 10 రోజులు గడిచినై. ఈలోపల మా నాన్న 10 కిలోలు బరువు తగ్గిపోయాడు, పేల్ గా అయిపోయాడు.
అప్పూడు నా సొంత తెలివితేటల్తో, నా డాక్టరు స్నేహితులతో చర్చించి, కంప్లీటు చెకప్పు చేయిద్దాం అని నిర్ణయించి అరుండేల్ పేటలో అమరావతి డైయాగ్నోస్టిక్స్ కి వెళ్ళాం.
Dr. Srinivasa Reddy MD అక్కడ ఇన్-ఛార్జ్. వెళ్ళాం, ఎక్స్-రే అవి ఇవి అయ్యాయి. స్కాన్ తీయించుకోటానికి రమ్మన్నారు, వెళ్ళాం. వాడు, ఆ స్కాన్ తీసేవాడు, ఒక కంప్యూటరు స్క్రీను మీద చూస్తున్నాడు, దాంట్లోనే ఇంకో విండో, దాంట్లో సిటికేబుల్లో సినిమాజూస్తున్నాడు. అలా మల్టై ప్రొసెస్సింగు జేస్తూ గుండే దెగ్గర స్కాన్ తీస్తూ, పేషంటుతో అంటాడూ "మీ గుండె పెరిగింది!! చాలా సీరియస్గ ఉంది" అని. వెంటానే వాడి రెక్క పట్టుకులాక్కొచ్చా బైటికి "ఎవుడ్రా నువ్వు, రోగికి చెప్తార్రా, పక్కన్నేనున్నది దేనికి" అని కొట్టినంత పనిజేస్తే అప్పుడొక "సారీ"ని నామొహాన కొట్టి రిపోర్ట్స్ చేతిలోపెట్టాడు. తర్వాత మొత్తనికి పోరాడి కొంతకాలం బతికించుకున్నాం మా నాన్నని అది వేరే సంగథి.
బ్రాడీపేటలో ఉన్న ఒక రోగి, ఎక్కడో కొత్త పేటకి ఆటోలో వెళ్ళాటానికి కనీసం 30 నిముషాలు పడుతుంది, ఆయువుంటే బతుకు, లేకపోతే? అసలు అన్నీ ఆస్పత్రులూ ఒకేచోట దేనికి? ఇదేమైయినా కూరగాయల మార్కెట్టా? బ్రాడీపేట కాడ్నించి కొత్తపేట కాడికిబోటానికి ౩౦ ని పడితే, మోర్జంపాళ్ళో గుండెనొప్పొచ్చినోడిని గుంటూరు ఎత్తుకెళ్ళాలంటే? రేగులగడ్డ కాడ్నించో? ౨౦ లక్షల కోట్లు అప్పుజేసాం ఇప్పటిదాకా. ఆడబ్బుని ఏంజేసాం? మన్లో కొంతమంది ఎదవలు అప్పుజేస్తే తప్పేంటి అన్నారు, కొంతమంది కాంగ్రేస్ అప్పుజేయకూడన్నారు. కొందరు టీడీపీ మాత్రమే అప్పుజేయ్యాలన్నారు. ఒకడు ప్రపంచ ఎకనమిక్ ఫోరం కెళ్ళొస్తడు. ౫౦ మంది ఎంపిలు అమెరికాకెళ్ళొస్తరు. అది చూసాం, ఇది చూసాం. ఎక్కడ వాటి ఫలాలు?
మనకి బతుకు విలువ ఎప్పటికి తెలుస్తుంది? చిన్న పిల్లలు ఇలా అర్ధం కాని ట్యూమర్లతో పోతుంటే? ఏంటో నాకు ఆవేశం తో పాటు ఆవేదన, ఆందోళన కల్గుతోంది.
ఒక ఎమర్జన్సి మెడికల్ సిస్టం ఎందుకని మనం పెట్టుకోలేకపోతున్నాం? మండలానికి ఒక ఎమర్జెన్సీ, ట్రౌమా కేంద్రం ఏర్పాటుచెయ్యటానికి ఆటంకాలేంటో?
పైన పేర్కొన్న బ్లాగులో ఆ తల్లితండ్రులు ఎంత హృదయవిదారకంగ కుమిలిపోయి(పోతూ) ఉంటారో?
ఇశాన్ తండ్రి ఇలా రాసాడు "వాడు మాకు చాలా జీవిత సత్యాలు నేర్పాడు. మరణం అనేది కేవలం ఒక మార్పు మాత్రమే అని చెప్పాడు. ఇక ముందు మాకు ఎటువంటి కష్టాలైనా చిన్నవిగానే కనిపించేటట్లు చేశాడు. డబ్బు ఎందుకు పనికిరాదు అని విడమార్చి బోధించాడు. (అమెరికా లో చికిత్స చేయించగల స్థోమత ఉండి కూడా అందుకు వ్యవధి లేని పరిస్థితి)."
అంత చిన్న పిల్లోడి ఆర్గాన్స్ డొనేట్ చేసారంటే వాళ్ళకి నేను శిరస్సు వంచి పాదాభివందనం జేస్తున్న. ఇలా అర్ధాంతరంగా మనల్నందర్ని వదిలేసి నిజంలో ఐక్యం ఐన వాళ్ళందరికోసం రెండునిమిషాలు మౌనం పాఠిస్తున్న.

ఇందాకనే నా మితృడొకడు మొహం ఏళ్ళాడేస్కుని నా డెస్కు దెగ్గరకొచ్చాడు. ఏందిరా అన్నా, మనసేం బావోలేదు. ఏం? మా స్నేహితుడి కొడుకు రెండున్నరేళ్ళు, పోయాడూ!! ఎలా? ఎక్కడా? ముంబయ్ లో ట్యూమర్. నాకు కళ్ళలో నీళ్ళుతిరిగినై. మనసంతా వికలమైంది. నాచిట్టికన్నల్లారా!! పుట్టిపుట్టంగనే ఇలా ఎళ్ళిపోతే ఎలా???? అందరూ ముందుకి రండి. మనకోసం, మన ఊరుకోసం ఎదోకటిజేద్దాం...దయచేసి.

కాంగ్రేసును బొందపెడతాం: కె.సి.ఆర్

కాంగ్రేసును బొందపెడతాం: కె.సి.ఆర్
పిచ్చివాగుడు ఆపకపోతే నీ గోరీ నీచేతే కట్టిస్తాం: జనం

ఎన్ని "కల"లో "ఎన్నికల"లో

కల కంటం మానవ హక్కు.
ఐతే కలల్ని సాకారం చేస్కోటం సానా కష్టం.
కలల్ని కని ఆటిని కష్టపడి సాకారం సేసుకున్నోళ్ళు సానా పైకెళ్ళారు. అంబాని, బిర్లా ఇలాంటోళ్ళు.
మనం ఇప్పుడు మాట్టాడుకునేది అట్టాంటోళ్ళ గూర్చి కాదు.

"డాడీ" అస్సలు కష్టం, నరకం, బాధ ఇలాంటివి ఉంటాయనికూడ తెలవని, పట్టు పఋపులమీద, వాతావరణానుకూల గదిలో, చుట్టూ పెద్ద పెద్ద మెత్తని బొమ్మల మధ్యలోంచి అఱిచిందో పద్దెందేళ్ళ పాప కంఠం
"వస్తున్నా తల్లి" (సాగర సంగమం సినిమాలో ఫోటోస్టూడియో ఓనర్లా) అని వెళ్ళిందో ఖద్దరు ఆకారం
"డాడీ, నోవాట్, ఐ హాడ్ అ డ్రీం లాష్ట్ నైట్"
"అవునా తల్లి!! నువ్వుకాక ఇంకెవరు కంటారు కలలు. కలలు కనే హక్కు, అధికారం మనకిమాత్రమే ఉన్నాయి. కలల హక్కులు (పేటెంట్స్) మన హస్థగతం చేస్కోటాకి సెగెట్రిని పురమాయించా!!! ఇంతకీ ఏమి కల కన్నావ్?"
"డాడీ!!! ఇట్సే డ్రీమ్ అబౌట్ స్పేండింగే ఎ డే"
"??"
"డాడీ!!గాట్ టు గెట్టప్ ఇన్ సింగపూర్, బ్రేక్ఫాష్ట్ కౌలాలంపూర్, షాపింగ్ ద్యూబై, లంచ్ మ్యూనిక్, కాండిలైట్ డిన్నర్ వెనీస్, స్లీప్ ఇన్ సిడ్ని"
"ఓసంతేనా!! నేన్జఊస్కుంటా"
..
"సెగెట్రి!! గుత్తేదార్లుని పిలువ్, గుత్తే౧: ఇరవైలచ్చలు, గుత్తే౨:నువ్వో ౫౦లచ్చలుతే. .... ..."
...
మనం మాట్టాడబోయేది ఇట్టాంటోళ్ళగురించి.

ఇట్టాంటోళ్ళూ కలలు కంటారు, కల్లో పక్కన భామల్తో (ఐదు నుంచి నూటాఅయిదు వయస్సు వరకు ఎవతైనా పర్లేదు) స్కాచ్ కొడుతూ, బూతుబొమ్మల్జూస్తూ విహరిస్తున్నట్టు.....అంతే ఠకామని లేచి, మనలాంటి గొఱ్ఱెలమందకి "గొఱ్ఱెల్లారా!! నేనొక కల కన్నా.. మీగుఱించి. భవిషత్తులో మీకు ఎట్టాంటి రాష్ట్రం గావాలి, గుడ్డూ గూసు"
గొఱ్ఱెలు "అహా ఓహో!! అయ్యోరు మనకోసం సరిగ్గా నిద్రకూడా పోకుండా, ఒకేళ పోయినా మనకోశం కలలు కంటున్నడు!! అహా ఓహో"
"కాబట్టి గొఱ్ఱెల్లారా!! నేను కన్న కలలు నిజం కావాలంటే, మీరు కలలుకన్న(కలలు వీళ్ళ ట్రేడ్మార్కులు కదా, పొరబాటున కలలు కంటే సూ జేస్తడు జాగర్త), మీరు కోరుకున్న (కోరికలా బొంగా - గొఱ్ఱెలక్కూడా కోర్కెలుంటాయా) జీవితం రావాలంటే నాకేఓటేయ్యాల"
ఓట్లేసినై మన గొఱ్ఱెలు.
మనోడు తన కలల్ని సాకారంజేసుకున్నడు. గుత్తేదార్లు డబ్బు పంచారు, పంచుకున్నరు. గొఱ్ఱెలు అరవకుండా కులాల, మతాల కుమ్ములాట పెట్టి, మొజాహద్దిన్ లాంటోళ్ళని అణగతొక్కకుండా ఏదోక రావణకాష్టం రగులుస్తూనే ఉంచి, కొన్ని గొఱ్ఱెల్ని బలి ఇచ్చి, గొఱ్ఱెలని మళ్ళీ గొఱ్ఱెల్నిజేస్తరు.

గొఱ్ఱెలు తమ బెత్తెడు తోకతోటి, మళ్ళీ కలలగురించి ఎవుడుజెప్తాడా అని అట్టా ఎదుర్సూస్తునే ఉంటై.

దీన్సిగదరగ - ఎన్నికల్లో నెగ్గటం కోసం ఎన్ని కలలు కంటారో ఈనాకొడుకులు.

నేపధ్యం:
కేసిఆర్ - దేవేందర్తో కల్సినడవటాకి సిద్దం
చిరంజీవి - నాకు బెంజి తెల్సు గంజి తెల్సు
వైయస్సార్ - కిలో బియ్యం రెండుకే"
చంద్రబాబు - తొమ్మిదేళ్ళలో నేను టెక్నాలజీలోనే డబ్బుందనుకున్నా, ఇయ్యాల అగ్రికల్చర్లో కూడా డబ్బుందని వైయస్ని జూసినేర్చుకున్న. నన్నుగెల్పించండి. మొత్తం ఫ్రీ ఫ్రీ ఫ్రీ
కరుణానిధి - ఇంటికో టీవీ, కిలో బియ్యం రెండ్రూపాయలు (ఎదురిచ్చి) - అంటే కిలో బియ్యంకొను, బియ్యంతో రెండ్రూపాయలు ఫ్రీ ఫ్రీ ఫ్రీ.
అద్వాని - మాకు పగ్గాలివ్వండి - ఎనభై రోజుల్లో ఉగ్రవాదం ఖతం.

చివరాకరికి ఈపాటవిందాం.
"నిదురపో...నిదురపో..నిదురపోరా తమ్ముడా"
ఎందుకంటే కనీసం నిద్రలైనా మన బెత్తెడు తోకని మర్చిపోవచ్చుకదా....

ఇండియన్ మొజాహద్దిన్? ఎవుడయ్య ఈడు?

నాకొడుకుల్ని నాలుగు కుమ్మి అవతలెయ్యక. ఏమ్ది ఈ లాగుడు పీకుడు. ఎంతమంది ఉన్నారేంది దాంట్లో? ౮౫ (85) కోట్లమందైతే లేరుగా. బొంగు, ఒక్కోక్కడ్ని ఈడ్చి గోడకేసి దెం*కుండా, ఏంది ఆలోచించేది అంట?
ఈళ్ళెమ్మ రాజకీయనాయకులు, ఈళెక్క ఓటుబాంకు రాజకీయాలు. ఒక్కోనాకొడుక్కి వట్ట కొట్టాలి.

మనం మళ్ళి సిగ్గుతో తలదించుకుందాం. ఇలాంటి శక్తుల్ని మన సమాజంలో పెరగనిస్తున్నందుకూ, అలాంటోళ్ళని పెట్టి పోషిస్తున్నందుకూ, సహాయసహకారాలు అందిస్తున్నందుకూ.

ఐతే, నాదొక Fundamental Question. ఇలాంటోళ్ళకి పేలుడుపదార్ధాలు, ఎక్కడ్నుంచొస్తున్నయి? పాకిస్థాన్ నుంచి అనినాకూ తెల్సు. నా ప్రశ్న, మన సైన్యం ఏంజేస్తుంది అని?

ఇక్కడ పిల్లి పిత్తినా, పాకిస్థాన్ అని అరవటం మాని, మన డాష్ కింద ఉన్న నలుపుని రూపుమాపుకుంటే మంచిది.

ఇంతమంది అటో ఇటో పోయి తీవ్రవాదం మీద ట్రైనింగ్ తీసుకుని హాప్పీగా వెనక్కి వచ్చేస్తున్నారు అంటే, మన ఇంటి కాపలా ఏంతగట్టిగా ఉందో అర్ధమౌతోంది...

సరే, బాంబులు పేల్నై. ౨౦ మంది పొయ్యారు. వార్తా ఛానెళ్ళు, పత్రికలు రాసినై, చదివాం, పడుకున్నాం, మళ్ళీ షరా మాములే, మర్చిపోతాం, మర్చిపోదాం. రేపు మళ్ళీ ఎక్కడ బాంబులేస్తారో చూద్దాం. అంతకన్నా మనం ఏంజేయగలం. మనం దున్నపోతులం కదా.

చివరగా ఇది చదువుదాం.
మనదీ ఒక బతుకేనా సందుల్లో పందులవలే..

నాకు నచ్చిన కొన్ని మంచి సూక్తులు, మాటలు

अधिगत्य गुरोः ज्ञानं छात्रेभ्यो वितरन्ति ये |
विद्या वात्सल्य निधयः शिक्षका मम दैवतं ||
తాత్పర్యం:
अधिगत्य - by acquiring
गुरोर्ज्ञानं - the knowledge from the teacher
छात्रेभ्यो - to students
वितरंती - distributes
ये - who
विद्यावात्सल्यनिधयः - Source of knowledge and love
शिक्षका - teacher
मम - my
दैवतम - god
The teachers who distribute knowledge among the students after getting it from their gurus, and who are storehouses of love and knowledge, are indeed like God to me.

************

अन्नदानम् महादानम् विद्यादानमतःपरम्
अन्नॆन क्षणिकातृप्तिर्यावज्जीवम् च विद्यया

************

(ఈ కింది వాక్యం మా మేనమామోపాఖ్యానం)
అవశ్య మనుభోక్తవ్యం కృతంకర్మ కృతాకృత:
మనం ఏం చేసినా దాని ఫలితం అనుభవించక తప్పదు అని
************
బుద్ధి కర్మాణుసారే!!
************
मात्रा समं नास्ति शरीरपोषणं
चिन्तासमं नास्ति शरीरशोषणं !
मित्रं विना नास्ति शरीर तोषणं
विद्यां विना नास्ति शरीरभूषणं !!
************

ఇంకోసారి మరికొన్ని...

సంస్కృత వార్తా పత్రిక సుధర్మ

సంస్కృత వార్తా పత్రిక కోసం ఇక్కడ నొక్కండి సుధర్మ
సంస్కృతంలో వార్తలందించే పత్రిక ఇదొక్కటే. ఈ పత్రిక గత ౩౯ (39) సంవత్సరాలనుండి మైసూరు నుండి వెలువడుతూ వార్తలందిస్తోంది.

"ఉచితం" ఎంతవరకు ఉచితం

రాష్ట్ర శాసనసభ ఎన్నికలు కనుచూపు మేఱలోకి వచ్చినై. అందరూ అది ఉచితం ఇది ఉచితం అంటున్నరు.
అస్సలు ఈ "ఉచితం" ఎంతవరకు ఉచితం?
మనం స్వాతంత్రానికి షష్టిపీర్తి జేసాం. ఆనాటి గాంధీ కాడ్నించి ఈయ్యాల్టి గాంధీ వఱకూ, ఆయాల్టి పైం మినిష్టర్ కాడ్నించి ఈయ్యాల్టి పైం మినిష్టర్ వఱకూ, ఆనాటి ముక్యమంత్రి కాడ్నుంచి ఇయ్యాల్టి ముక్యమంత్రి వఱకూ, ప్రతీవోడు పేదరికం నిర్మూలన, పేదరికాన్ని మన దేశంలోచి తరిమేద్దాం, పేదరికం నిర్మూలనకి పెపంచ బాంకు కాడ్నుంచి అప్పుతెద్దాం, శుభ్రంగా మిగుదాం అన్నోడే కానీ పన్జేసినోడు కనబడ్లా.
పైగా మనోళ్ళకి "ఉచిత" వరాలు ఇస్తున్నరు, కర్రేంటు ఉచితం, బియ్యం ఉచితం, గాలి ఉచితం, కాయితకం ఉచితం, తిండి ఉచితం, బట్ట ఉచితం, దొంగనా బట్ట ఉచితం, ఇద్దరాడపిల్లలుంటే సైకిలుచితం, ఇద్దరుపిల్లకాయలుంటే బస్సుపయాణం ఉచితం, ముగ్గురు మూర్ఖులుంటే సిలుమా(సినిమా)ఉచితం, రెండుకాళ్ళుంటే రోడ్డు మీద నడ్సుడుచితం, రెండుకళ్ళుంటే సూపుచితం, వోటుబాంకు కి అన్నీఉచితం. ....
నీకు ఆయువుంటే బతుకుచితం.....

ఏందో ఈ కత...ఎంతవర్కు ఎన్ని ఉచితాలిస్తరో ఏందో??
అన్నా!! నీకేమైన అర్ధం ఐందా?

పేదోళ్ళు ఎక్కడైనా ఉన్నరు. అమ్రికాలో ఉన్నరు, జపానులో ఉన్నరు, జెర్మనీలో ఉన్నరు. మనకాడ ఎక్కువున్నరు అంతే తేడ.
ఐతే, పేదోనికి ఏంగావాలా? డబ్బిస్తే పేదోన్ని ఇంకా పేదోన్ని జేసినట్టే? మఱేంజేయ్యాల? వానికి కిలో బియ్యం రెండు రూకలకియ్యాల్నా? లేక వాని పొట్ట ఆడుపోసుకునేట్టు జేయ్యాల్నా? ఆడిపొట్ట ఆడుపోస్కునే మార్గం ఏది?
చారిత్రకంగా అణగారిన పెజానీకానికి "రిజర్వేషన్" ఇస్తే మంచిదా? లేక విద్యావిధానంలో మార్పు చేయ్యటం మంచిదా?

అన్నీ పశ్నలే...జవాబులు మాత్రంలేవు.....
సొతంత్రభారత్ లో అన్నీ పశ్నలే జవాబులుండవ్.
మన భారతంలో అన్నీ పశ్నలే...యెవుడయ్యా నువ్వు, ఏందీ పశ్నలేస్తన్నా? కొత్తా? జరుగు జరుగు...అభివృద్ధి బండొస్తోంది..అడ్డులే అడ్డులే...తొలగవయ్యా పక్కకి..అరేయ్ ఆడ్ని పక్కకి గుంజేయ్యాండ్రా...

ఉపాధ్యాయ దినోత్సవ శుభాకాంక్షలు

మాతృదేవోభవ
పితృదేవోభవ
ఆచార్యదేవోభవ
తల్లి తండ్రులతర్వాత గురువే ప్రత్యక్ష దైవం.
"ప్రిన్సిపాలు కుక్కలా తిరుగుతున్నాడు" అనే సంస్కృతినుంచి మళ్ళీ గురువుని పూజించే రోజులు రావాలని ఆశిస్తూ, ప్రపంచెమ్లో ఉన్న ఉపాధ్యాయులందిరికీ నా శుభాకాంక్షలు తెలియజేసుకుంటున్న.
నాకు ఈరొజున నా నాలుగు వేళ్ళు నోట్టోకి వెళ్ళేందుకు సరిపడా జ్ఙానాన్ని ప్రసాదించిన అందరు గురువులను(కూ), నా తండ్రీ, గురువు ఐన మా నాన్న(కి) ఒక్కసారి తల్చుకుంటు నా కృతజ్ఞతలు తెలియజేసుకుంటున్నా.

మాఇంట వినాయకుడు

మా ఇంట(టి)వినాయక వ్రతం,ఫోటోలు...


ఇంకొన్ని ఫోటోలు..
మా బుడ్డాడు బడికి తాయారు...మీరు తాయారా?


మా ఇంటి ఎనక


గుఱ్ఱాల పిచ్చోడు!!, ఒకానొక గుఱ్ఱపుశాల దగ్గర


ఛల్ ఛల్ గుఱ్ఱం ఛలాకి గుఱ్ఱం


తోటలో నారాజు ఆడిపాడెను నేడు...

ఇప్పటికి ఇంతే.. ధన్యవాదాలు చిత్తగించవలెను..

తెల్లోడు, నల్లోడు, దేశి, తమిళోడు, బెంగోలి, మళాయాళీ, నేను

ఏటి, అర్ధంకాలా? సదవండి

అమ్రికాలో
తెల్లోడు తెల్లోడు మితృలు
నల్లోడు నల్లోడు మితృలు (సాధ్యమైంతవరకు)
తెల్లోడు నల్లోడు శతృవులు
తెల్లోడు మెహికన్ అటుఇటు (కొంచెం శతృవు కొంచెం మితృడు)
దేశి దేశి మితృలు (పైకి లోపల శతృవు)
ప్రమపంచమ్లో ఎక్కడకిపోయినా ...
తమిళోడు తమిళోడు మితృలు
బెంగోలి బెంగోలి మితృలు
మళాయాళీ మళాయాళీ మితృలు
మఱి నేను...నేనో తెలుగోడ్ని
కాబట్టి
నేనూ నేను శతృవు..బుఱ్ఱ గోక్కోవద్దు.. ఐ మీన్ తెలుగు తెలుగు శతృవు అని అండ్ అండ్ అండ్
బెంగోలి తెలుగు శతృవు
తమిళ్ తెలుగు శతృవు
మళయాళి తెలుగు శతృవు
నా ఉద్దేశం ఏంటంటే
నాకు నేను శతృవు అనికాదు కాదు..కింది పాయింట్లు
1. దేశి దేశి శతృవులు
మనోళ్ళు ఆడే చీపు ఆటంత కంపు మూశీనది కొట్టదేమొ. వీటిల్లొ అత్యంత పేరుగడించిన ఆట "కాళ్ళులాగుట" అనేఆట. ఈ ఆట చాలా గమ్మత్తుగా ఉంటుంది. దీనికి ప్రమాణాలు ఉండవు. ఆడేవాడి మానసిక స్థితే దీనికి ప్రమాణం. ఈ ఆట ఆడేవాడు ఎంత దిగజారితే అంత ఫలితం. బాసుకి సిగరెట్టు కొంపిచేవాడొకడు, వాడ్ని ఖుషీ చేయ్యటం కోసం సిగరెట్టు అలవాటు చేసుకున్నట్టు నటించి వాడిచేత కదిల్తే తాగించి వాడికి కాన్సరు పెంపొందించటం అదొక milestone ఈ ఆటలో.
అలానే, బాసుకి కాఫీ పొయిచటం. బాబా (అంటే బాసు బాసు అని)!! ఏంది, ఇంకా కాపీ తాగలా, ఎవురు తెచ్చిపెట్టేవాళ్ళూలేరా, నేనెమన్న సచ్చా అనుకున్నావా, చూడు పని జేసి పనిజేసి బుఱ్ఱ ఎలా వంకరపోయిందో (దీన్నె పంపు కొట్టటం అంటారు - ఆటలో ఇదొక చిన్న టెక్నిక్కు, దీనివల్ల milestones ని తొందరగా చేరొచ్చు) ..ఇదిగో ఇప్పుడే తెస్త, ఏంది చిన్నలోటా నా, సా..ఇంతబతుకు బతికి చిన్నలోటా ఏంది నీకు పెద్ద లోటా తెచ్చిపెడత, బయట మంచు పడుతుందా, అవన్ని మనకి అలవాటేలే, మంచులో పుట్టి పెరిగినోడ్ని కాదూ(మనోడు ఏ రెంటచింతల నుంచో వచ్చుంటాడు, లేక చెన్నైయ్యో)..ఆరో అంతస్థు నుంచి దూకి మంచులోబడి ఈదుకుంటూ తెచ్చిపెడతాడు.బాబా అలా కాపీ ఇస్సు ఇస్సు అని లాగుతుంటే మనోడు, బాబా!! సూడు ఆ బాసిగాడు ఆడికేమి రాదు, వాడ్ని గమనించావా ఆడే ఆ ఎదవ సూరిగాడు వాడు ఇండియాలో బజ్జిలమ్ముకునేవోడు ఆడు, ఈడు బుస్సు ఆడు బుస్సుఈ పెపంచకమ్లో నేనొక్కడ్నే మంచోన్ని, నీకు కాపి తెచ్చిపెట్టేదెవడు? నేనేనా? నువ్వు పని జేస్తున్నవ్ అని గుర్తించేదెవరు? నేనేనా?..కాపీ కాంగనే బాబా ఒకలుక్కేస్తాడు (అంటే ఇంకసాలు ఆపహే నీ ఎదవగోల అని), ఏసి, సర్లే పని చూడుపో ఆళ్ళసంగతి తర్వాత సూద్దాం అంటాడు. మనోడు హమ్మ, దానెక్క ఒక పొడుగు కాపి (టాల్)పోయినా సెప్పాల్సింది సెప్ప అని మనసులో ఉప్పింగింపోతాడుమనోడు
ఇంకోఆటుంది ... దాన్ని "సెంటిమెంటు మీద గుద్దు" అంటారు. అంటే ఎదుటొడి సెంటిమెంట్లమీద కాష్ చేసుకోవటం.
ఇంకోటి "మానసికస్థితి తో చెడుగుడు". అంటే సచ్చినపాముని ఇంకా సంపటం, దెబ్బ మీద దెబ్బ కొట్టటం ఇలా.
2. తమిళోడు తెలుగోడు శతృవులు
ఒక తమిళోడు ఒక తెలుగోడు సచ్చిన కలిసుండలేరు (పనిలో... రూమ్లలో కాదు). దీనికి నేను, తెలుగోడి అత్తెలివే కారణం అనుకుంటుంటా. తమిళోడూ తక్కువేమీ కాదు. వాడికి అన్ని అతే.
ఒక చిన్న సంఘటన చెప్తా. తమిళోడి మానసిక స్థితి ఎలా ఉంటుందో చెప్పటాకి.
మా ఆఫీసులో ఒకానొక తం (తమిళుడు ఫర్ షార్ట్) ఉన్నాడు. వాడికి వాడు అబ్బో నేను చీఫ్ (చీప్) ఆర్కిటెక్టు అనుకుంటుంటాడు (వాడు ఇలా అనుకుంటుంటాడు అని అనుకునేవాడే తెలుగోడు - అంటే తెలుగోడు ప్రతీఒక్కడ్ని చిన్న సూపు, తక్కువగా ఊహిస్తాడు, మఱ్ఱినేను 34 అణాల తెలుగోడ్నేగా). తప్పులేదు. అనుకోనీ అనుకున్న. ఒకానొక రోజున మా పెద్ద తలకై ఒక అత్యంత ముఖ్యమైన వెబ్బు ఆప్ప్లికేషను ఒకటి బిల్డు జేసి పబ్లిక్ ఫేసింగుకి పెట్టామన్నాడు. ఇచ్చిన టైము ఆరు గంటలు. ఏందయ్య అంటే ఒక టేబిలు, దాంట్లో కొన్ని ఫీల్డ్స్, కింద ఒక "కలుపు" బట్టను, బట్టను నొక్కితే టేబిల్లో ఇంకో రో సృష్టించాలి. అవి పూర్తిచేసినాక "డన్ను" అని నొక్కితే డేటాబేసులోకి నెట్టి తర్వాతి పేజీలో సమ్మరీ సూపించాలి. దానికి మనోడు తిప్పలు పడ్డాడు, ఏడవలేక మద్దెలమీద పడినట్టు నన్ను ఇరికించటానికి చూసాడు. డేటాసోర్శ్ క్రియేటుసేసా వాడుకో అన్నా, ఉదాహరణ ఇవ్వు అన్నాడు. ఇప్పుడు అంత టైము లేదు అన్నాడు. నేనే రాశుకుంటా కనెక్షను సెట్టింగులు గట్రా కోడులో అన్నాడు. సరే మొత్తానికి ప్రొడక్షను కి వెళ్ళిందిఅప్ప్లికేషను.
నాకు ఓరోజు పొద్దున్నే ఫోంజేశాడు.
"ఏంది"
"బగ్గు"
"ఎక్కడా?"
"నీ యాప్ సర్వర్లో"
"ఏంకత"
"జేయస్పీ థ్రెడ్సేఫ్ కాదు, నేను రాసిన జేయస్పీ నేనూ అనుకున్నట్టు ప్రవర్తించటమ్లేదు. ఇది ఐతే జేయస్పీ లేక వెబ్స్పియర్లో బగ్గు"
"ఏంజేయమంటా?"
"ఐ.బి.యం తో పి.యం.ఆర్ క్రియేట్ జేయ్"
"నువ్వే జేసుకో"
"సరే"
ఇది అయ్యాక నేను దొంగతనంగా వాడి జెయస్పీ చూసా. మనోడు డేటాబాసు కన్నెక్షను పేజీలో క్రియేటు జేస్తున్నడు.
అలా తెలిసింది మనోడి అసలు రంగు.
ఇంకో ఝలక్కు:
వాడి ఫోను
"యో!! నీ సర్వరు సచ్చింది"
"ఏమైంది?"
"ఎవుడికీ పేజి రాటల్లా"
"సరిగ్గ సెప్పు సర్వెర్ సచ్చింది ఇవన్ని ఎందుకు, నేను సూసి చెప్త"
నేను సర్వర్లో జూశా..ఏమి యర్రరు లేదు. ఈలోపల పెద్దోడి ఫోను

"Can some one promise me that app will up and running by 4 pm"
మనోడు 4 కే దొబ్బుకెళ్ళాడు ఇంటికి.
తీరాజూస్తే, ప్రాడ్ యాప్ డెవ్ డేటాబేసుకి పాయింటౌతున్నది.

ఇంకో ఝలక్కు

మనోడికి లాగులు (ఏసుకునేవి కాదు - అప్ప్లికేషను రాసేవి) సూట్టానికి ప్రొడక్షను మీద యూఐడి కావాలని నన్ను అడిగాడు. నేను అది మంచి పధతి కాదు అని జెప్ప. అంతే రగిలిపొయ్యాడు. వాళ్ళ మేనేజరు దెగ్గర ఏడ్సినట్టు ఉన్నాడు, ఆడు నాకు ఫోను

"What the heck is this UID?"
"What u guys (gays) want?"
"TAMIL PAYYA is weaping, he wants an account on prod"
"Why U guys want uid?"
"I dont know, this ass sitting on the top my head and weaping, he may need it for logs, or to set some crontabs"
"here are the logs, for cron give me the script, I will add 'em to crontab, in general uid for developer as a matter of discussion even to an architect cannot be given, but to have it, talk to sys admin not me" (రాజు తల్సుకుంటే దెబ్బలకి కొదవా - ఎఱ్ఱినాకొడకా.. ఆడు ఏడ్సాడు, ఈడు తుమ్మాడు- సిసి ఎదవలు)
"click" - disconneted

సివరాకరికి వాడికి యూఇడి వచ్చింది. నేను నా ఏరియా పెర్మిషన్స్ ని 744 కి మార్చేసా. ఖేల్ ఖతం.
3. తెలుగోళ్ళు తెలుగోళ్ళు శతృవులు
ఇదెలా? మనం కాకుల్లాంటోళ్ళం. ఇంకోళ్ళని తిననీయ్యం. తెలుగోడు తెలుగోడు తెలుగులో మాట్టాడుకోరు. వీడుట్టి ఎదవ అనుకుంటారు పక్కనోళ్ళగురించి. సహాయమా? అంటే అంటారు!! మీ ఇంటికొస్తే ఏమిస్తారు మా ఇంటికొస్తే ఏమితెస్తారు అంటారు. మీ ఇంటిపేరేంటి? ఇలా నడుస్తుంది మన గోల.

మాఊళ్ళో నాటకాలు

మా ఊళ్ళో నర్సింసోవి (నరసింహ స్వామి) తిర్నాల గురించి కొంచెం రాద్దాం అనిపించింది ఈపూట...
పల్నాడులో ప్రతీ ఊళ్ళో ఏదోక తిర్నాల ఉంటుంది. ప్రతీదానికి ఎవళ్ళోకళ్ళ ఇంటికి సుట్టాలు వస్తనే ఉంటారు...కాబట్టి తిర్నాల్లు సానా నిండుగా, హడావిడిగా ఉంటాయి..అలాంటి జాతికి చెందిందే మా ఈ నర్సింసోవి తిర్నాల.

ఐతే ఇక్కడ రాయాల్సిన ఇషయం తిరునాల ఎల జేస్తారు, పిల్లల గోల, చెరుకుగడలు, అవి ఇవి కాదు.. ఒక ప్రత్యేకమైన విషయం... అదే ... నాటకాలు..

తిర్నాలకి ముందు తర్వాత ఆ సీజనులో మాఊరోళ్ళు 90 శాతం సాంఘీక నాటకాలు ఏస్తరు.
దీనికి రెండు శిబిరాలు ఉంటాయి..ఒకటి కమ్మోళ్ళది, ఇంకోటి రెడ్లది..
తతంగం ఏంటంటే, గుంటూరు నుంచి హీరోవిన్లు దిగుతారు వారంరోజుల ముందు. గుంటూరు పద్మ అండు కంపెని, జూనియర్ ఇజకశాంతి అండు కంపెని, గుంటూరు రాధా అండు కంపెని, ఇలా వాళ్ళకి ఫేమస్సు పేర్లు. ఇంక ఆ పటాలం ఊర్లోకి దిగినాక మన కుఱ్ఱకారుకి సందడే సందడి. అప్పుడు స్క్రీన్ ప్లే, కధ అన్ని రాసుకుంటారు లేక రెడీమేడ్ నాటకాలు కోకొల్లలు దొరుకుతాయి, వాట్లోంచి ఒకటి లాక్కుంటారు. ఈ నాటకాల్లో కధకి, నాటకీయతకి పెద్ద విలువ ఉండదు. మరింక దేనికి అంటారా..డాన్సు, పాటలు, మ్యూజిక్కు, హీరోవిన్ను, హీరో..అంతే..
ఒక హీరోకి రెండు పాటలు, కొన్ని సార్లు మూడు కూడా ఉండొచ్చు..ఎవడికి ఎంత జిల ఉంటే అంత.. అంటే 1 పాటకి 1000, రెండు పాటలకి 2000 అలా పాడుకోవచ్చు.. పాడుకున్నోడికి పాడుకున్నంత అన్నమాట (కబడ్డి కబడ్డి సిలుమాలోలా -ద్రౌపదీ వస్త్రాపహరనం ఐతే సీరనేనే లాగుత ఇదిగో వెయ్య, ఇదిగో రెండేలు నేను లాగుతా .. అలా)
ఇంక ఒక నాటకానికి పాడుకున్నంత మంది హీరోలు. ఒక శిబిరమ్లో ఒక పాటకి రామిరెడ్డి ఐతే, ఇంకోపాటకి ఎంకట్రెడ్డి..ఇంకో శిబిరమ్లో సాదినేని రమణ ఒక పాటకి హీరో ఐతే సూదినేని శీను ఇంకో హీరొ...అలా
ఇంక డాన్సు రిహార్సిల్సు మొదలు పెడతారు.. మనోళ్ళందరూ తొంగిసూట్టం, అలా. అక్కడ హీరోవిన్ని టచింగులు గట్రా మాములే అనుకోండి. లేటు నైటు హీరోవిన్ బస దెగ్గర ఇసుకేస్తే రాలనంతమంది జనం.
ఈ హీరోఇన్లు యమ ఫాష్టు..ఒకపాటలో 5 కోకలు మర్చే వాళ్ళుగూడా ఉంటారు..
కమ్మ శిబిరం వాళ్ళు యన్.టీ.ఆర్, బాలయ్య పాటలు ఏసుకుంటే, రెడ్డి శిబిరం వాళ్ళు సూపర్ స్టార్ కృష్ణ పాటలు. ఈ పాటలు పాడతానికి, మ్యూసిక్కు కొట్టటానికి ఇంకో టౄపు. దానికి రిహార్సిల్లు.
ఒక నాటకమ్లో 10 పాటలు అలా..అప్పాట్లో ఫేమస్సు పాటలు...అనసూయమ్మగారి అల్లుడు, మంగమ్మగారి మనవడు, ఇలా..ఇటువైపు..సింహాసనం, అగ్నిపర్వతం, ఇలా..కొన్ని సిరంజీవి పాటాలు ఉండేవి అప్పుడప్పుడు..కమ్మ శిబిరమ్లో మాత్రం పొరబాటున కూడా మిగిల్నోళ్ళ పాటలు ఉండేవి కావి...
దీంట్లో హైలైటు డవిలాగు

ఫోను మోగుతుంది
"ట్రింగ్ ట్రింగ్"
హీరో అలా నడ్సుకుంటు వచ్చి ఫోను ఎత్తుతాడు
సెప్పాల్సిన డవిలాగు
"హల్లో!! ఇక్కడ విజయ్ స్పీకింగు!! అటు ఎవరు" అని
మనోడు
"ఈడ విజయ్ పీకింగు అవతలెవడహే"

రేగ్గాయలు, గంగిరేగ్గాయలు, సీమరేగ్గాయలు

నల్లమల అడవులు పల్నాడునుంచే మొదలౌతాయి. కనీసం మేము అట్టా అనుకుంటాం. కృష్ణానది ఒడ్డెమ్మట్ట ఉంటుంది నల్లమల. పులిచింతల డాము కాడ్నుచి, నెమ్మదిగా ఒడ్డేమ్మటి చూస్కుంటా నాగార్జున సాగర్ దాక ఎళితే అడవి దుప్పులు దుప్పులకాడ్నించి దట్టమైన సెట్లదాకా ఉంటుంది. దాస్పల్లి (దాచేపల్లి), పొందుగల, సత్రశాల , అలా పైకి ఎళ్ళేకొద్ది చెట్ల సైజుకూడా పెరుగుతుంటది. నాగార్జునసాగర్ కాడ్నుంచి ఇంక థిక్ ఫారెస్టు. రాజీవ్ టైగర్ సాంక్చురి నాగార్జునసాగర్ కాడ్నుచే మదలౌతుంది.
ఇంతకీసెప్పోచేదేంటంటే....పల్నాటి వైపు రేగ్గాయలు..వాహ్...తల్స్కుంటేనే నోరూరుతుంది. ఈ అడవి దుప్పలు దుప్పలుగా ఎక్కడ సూసినా రేగిసెట్లు లేకపోతే కళే సెట్లు, బీడీ ఆకు సెట్లు, జాన సెట్లు. ఎక్కడసూసినా రేగి కంపే పల్నాడులో. ఊర్లో మూలల్లో, సందు సివరా, ఇంట్లో, బైట, అక్కడా ఇక్కడా, ఎక్కడసూసినా రేగి కంప. రేగిముల్లు దిగనోడు పల్నాడులో ఉండడేమో. సేతిలోనో కాల్లోనో యాడోసోట. పల్లేరుగాయల తర్వాత కాల్లో ఎక్కువదిగేది రేగిముల్లే, ఆతర్వాతనే తుమ్మముళ్ళు. ఇంక డిశెంబరు కాడ్నించి రేగిపళు పండటానికొస్తై. అమ్ముతుంటరు కూడా. అయితే పల్నాడులో ఒకప్పుడు రేగిపళ్ళు అమ్మేటోళ్ళుకాదు..దేనికంటే ఎక్కడసూసినా అవేగా.
మేము పిడుగురాళ్ళలో ఉండే వాళ్ళం. మా తాతయ్య నాయనమ్మవాళ్ళు దాస్పల్లి (దాచేపల్లి) లో ఉండే వాళ్ళు, ప్రతీ రెండో వారం లేక మూడో వారం మేము దాసేపల్లి ఎళ్ళేవాళ్ళం. మానాన్నా ఎఱ్ఱబస్సులో కూర్సోబెట్టి డ్రైవెర్కి సెప్తే ఠంచనుగా దాసేపల్లిలో మాతాతయ్య కి అప్పగించేవాడు. అంటే, దాసెపల్లి సెంటరులో, నాగులేరు బ్రిడ్గి దెగ్గర బస్ స్టాపు. అక్కడ మాతాతయ్య రెడీగా ఉండే వాడన్నమాట.
మా తాతయ్య వాళ్ళ ఇంటిముందు మాదే కాలేజి ఉండేది. దాని పక్కన కేశవరెడ్డి మాస్టారుగారి ఇల్లు, దానెనకమాల ఆంజనేయులు మాష్టారు గారి ఇల్లు ఉండేవి.
ఆంజనేయులు మాష్టారు గారి ఇంట్లో పెద్ద గన్నేరు చెట్టంత రేగి చెట్టు ఉండేది. ఆంజనేయులు మాస్టారు గారికి వాళ్ళింట్లో అందరికి మేమంటే చాలా ఇష్టం. మాకోసం అని ఆ చెట్టుని కదపకుండా అలానే ఉంచే వాళ్ళు.
ఇంక మేము తాతయ్య వాళ్ళింటికి ఎళ్ళంగనే ముందు ఆంజనేయులు మాష్టారుగారింటికి ఎళ్ళటం, చెట్టుని ఊపటం, రేగిపళ్ళు జేబుల్నిండా కుక్కుకోవటం. దోరపళ్ళు, కొంచెం పండినవి, బాగా పండినవి అలా.. తినీ తినీ పళ్ళు పులిసి, నాలికి బీటలు కొట్టుకుపోయ్యేది.
ఇందాక సెప్పినట్టు రేగ్గాయలకి సీజను ఉంటుంది. సలికాలం. ఫెబ్రవరి వచ్చేసరికి పంట తగ్గిపోతుంది.
మా అమ్మ, మా నాయనమ్మ, మాకోసం అని, రేగిపండ్లు ఉప్పు ఏసి తొక్కి కొంచెం ఎండబెట్టి ఆ చెక్కల్ని పెట్టే వాళ్ళు. ఆ రుచి జన్మ జన్మ లకీ మర్చిపోలేం. అలానే మా ఇంట్లో రేగిపొట్టు పచ్చడి పెట్టేది మా అమ్మ. పచ్చడికోసం రేగిపళ్ళని అడవుల్నించి తెప్పించే వాడు మా నాన్న. దానికొక ప్రత్యేకమైన బాచ్చి ఉండేది. మా ఇంట్లో ఎప్పుడుజూసినకనీసం 5-10 మంది సుగాలిలు ఉండేవారు చడువుకోటానికి. లంబాడీలు తండాల్లో ఉంటారు. అవి అడవుల్లో ఉంటయి. వాళ్ళకిజెప్తే ఏమికావలంటే అవి దెచ్చిపెడ్తారు. అలా తెచ్చిన పండిపోయిన రేగిపళ్ళని ఎండబెట్టి, తొక్కి, పొట్టుతీస్తారు. ఆపొట్టుతో పచ్చడి. ఆవకాయి దానిముందు బుస్సు..
నానోరూరుతుంది మంచీళ్ళు తాగొస్తా.
గంగిరేగ్గాయలు అంటే, ఈరోజున బజార్లో దొరికే పెద్ద రేగిపండ్లన్నమాట. ఇవి అంతపెద్ద ఖాస్ గా ఉండావు నాటు రేగ్గాయల్తో పోలిస్తే.
ఇంక సీమరేగ్గాయ అంటే పియర్ అన్న మాట.

ఇస్పాట్

నేను ఎవరికీ ఇస్పాట్ పెట్టటమ్లేదు...
ఐతే, నేను నాకళ్ళారా చూసిన నిజమైన ఇస్పాట్ ఇక్కడ రాస్తున్న. జాగర్తగా చదవండి...
మేము అప్పట్లో మోర్జంపాడు అనే ఒక ఊళ్ళో ఉండే వాళ్ళం. మా ఇల్లు ఎత్తు బడికి వెనక ఉండేది. ఎత్తు బడి అంటే ఎంటో అనుకునేరు, ఉన్నత పాఠశాల అని అర్ధవ్. మొదటే బడి ఊరికి ఒక చివరగా ఉండేది. దాని ఎనక అంటే దాదాపు ఊరి పొలాలు కనపడుతుంటయన్నమాట. మా ఇల్లు దాటుకుని ఇంకో రెండు చిన్న చిన్న వీధులు దాటితే ఇంక దొడ్లు ఉంటాయి. అవికూడా దాటితే పొలాలే. మిగతా పల్నాటి ఊర్ల మాదిరే ఈఊళ్ళో కూడా కంది, మిరప, పత్తి గట్రా వేసేవాళ్ళు. పత్తి కట్టెని పొయ్యిలో వాడుకోటనికి వాడతారు. మరి ఒక చేను పత్తి కట్టె ఎక్కడ పెట్టుకోవాలి? దొడ్లలో పెట్టుకుంటరు. వాటితో పాటు గడ్డి వాములు అవి ఇవి కూడా ఉంటాయి ఆ దొడ్లల్లో. ఇవి పావులకి ఇళ్ళు అన్నమాట. కొంచెం పెద్ద దొడ్డి ఐతే ఎండ్లకాలం సినెమాలేస్తరు.
కధకి సంబంధం లేకపోయినా ఒక చిన్నగమ్మత్తైన ఇషయం..
ఒకానొక రోజున మా అన్నయ్య ఎండ్లకాలం సెలవల్కి ఇంటికి వచ్చాడు. సినిమాకి వెల్దాం అని నిర్ణైంచాం. సరె, ఫలాని వెంకట్రెడ్డిగారి దొడ్లో ఫాలాని సినిమా. రూపాయి టిక్కెట్టు. కొన్నాం. వెళ్ళం చూసాం, వచ్చాం, మర్రోజు ఆ టిక్కెట్టు జేబులో ఉంటే చుద్దుముకదా, రూళ్ళ కాయితకం ముక్క, దానిమీద జిల్లా శాఖా గ్రంధాలయం ముద్ర, ముద్ర మద్దెన 1/- అని రాసుంది సేత్తో.
సరే ఇస్పాట్ లోకి వస్థే!!!
పల్లె చాలా తొందరగా మేల్కొంటుంది. అరకలు కట్టుకుని దూరాలు వెళ్ళెవాళ్ళు, బరెగొడ్లని మేతకి వదిలేవాళ్ళు, ఆ వెళ్ళే బరెగొడ్ల పేడ గంపలోఓకి ఎత్తుకునెవాళ్ళు, నీళ్ళు తెచ్చుకునే వాళ్ళు ఇలా. పొద్దున్నే 3 నుంచి మొదలవుతుంది పల్లె జీవితం. ఒకానొక రోజున పొద్దున్నే బైలుకెళ్ళె ఒకామె, మా వీధి చివర్లో ఉన్న దొడ్డి దగ్గర కొన్ని చారలు గమ్నించింది. అవి మారుతి కారు టైరంత లావున ఒక పాటెర్న్ లో ఉన్నయి. తర్వాతనుంచి జనం కొంచెం జాగర్తగా ఉండటం మొదలు పెట్టారు. మళ్ళి ఒక వారం దాకా ఆ చారలు కంబళ్ళా. మళ్ళీ ఒకానొక రోజున ఆ చారలు, రొప్పుతున్నట్టు, రోజుతున్నట్టు, ఒక లోతైన బుస వినిపించింది ఒకతనికి. ఈసారి వీధిలో ఉన్న పెద్దోళ్ళు అందరూ వాటిమీద పరిశోధన చేసి అవి పాము పాకుడు చారలుగా గుర్తించారు. కొంచెం అల్జడి మొదలైంది జనాల్లో. పల్లెల్లో పాములు కొత్తకాదు. ఇంట్లో కూడా తిరిగుతుంటై. ఉట్టిమీదకి ఎక్కిన సందర్భాలు, పొయ్యిపక్కన కుండకింద చుట్టేస్కున్న సందర్భాలు, సప్టాబండల్లో ఇరుక్కున్న సందర్భాలు, నీళ్ళ తొట్టి కింద దాక్కున్న సందర్భాలు, ఇంటి చూర్లో చుట్టుకునున్న సందర్భాలు..ఇలాంటివి కోకొల్లల్లు. కాని ఇప్పటి చారలు, కొంచెం భయంకొల్పేవిగా అనిపించినై. ఎందుకంటే అవి మారుతి కారు టైరు సైజులో ఉన్నాయి. అంటే కొంచెం పెద్దపామే. ఇంక జనాలు కఱ్ఱల్తో తిరగటం, దొడ్లకి ఎళ్ళేప్పుడు, బైలుకి పోయేప్పుడు శబ్దం చేసుకుంటా ఎళ్ళటం ఇలా నడిచింది కొన్ని రోజులు. ఇంక మనోళ్ళు మాములుగానే దానిగురించి చెప్పుకోవటం, నేను జూసా అని ఒకడు, నన్ను పాము ఏవిసెయ్యదు నా సేతిలో గద్ద గీత ఉంది అని ఒకడు ఇల కధలు కధలుగా, గుసగుసలాడుకుంటుంటే, మరోవైపు పాము పాకుడు చారలు నెమ్మదిగా ఇండ్లవైపు కుడా కనపడ్డం మొదలుపెట్టినై.
సాధారణంగా పల్నాడ్లో ఇళ్ళకి ప్రహరీ గోడ రాళ్ళాతో పెడతరు. అంటే ఆ గోడలు ఒకరకమైన పోరస్ మెంబ్రేన్లా ఉంటై. చిన్న చిన్న జంతువులు, పాములు, మండ్రగబ్బలు, తేళ్ళు ఆ గోడాలోంచి ఇంట్లోకి క్షేమంగా ఆట్టె కష్టపడకుండా దూరిపోగలవ్ అన్నమాట.
మరి పాము ఇళ్ళ దెగ్గరకి వచ్చిందంటే ఏ ఇంటోకైనా జొరబడగలదు. కొంచెం భయం మొదలైంది ఆ వీధిలో, దానికానుకున్న వీద్ధుల్లో. వీధులు అంటే మన యం.జి రోడ్డు అంత ఉండవ్. ఒక పదో ఇరవయ్యో ఉంటయి ఒకోవీధిలో ఇళ్ళు.
ఈ పాము జాడలు ఉన్న వీధిలో, ఊరివైపుకి ముందు వచ్చేది, ఒకవైపు ఎత్తుబడి బండలగోడ, దాని పక్కన జీడీమళ్ళ కాశెయ్య వాళ్ళ ఇల్లు, దాని కానుకుని వాల్ల బాబాయిల ఇళ్ళు, తర్వాత నరసింహయ్య గారి ఇల్లు. ఇంకోవైపు వెంకయ్య వాళ్ళ ఇల్లు, ఈ వీధిని కలుపుతూ ఇంకో చిన్న వీధి (పాముని గమనించిన వీధికి పర్పెండిక్యులర్గా), తర్వాత వర్సగా ముగ్గురన్నదమ్ముల ఇళ్ళూ, తర్వాత బసివిరెడ్డి వాళ్ళ ఇల్లు, ఇంకో చిన్న సందు (పాముని గమనించిన వీధికి పర్పెండిక్యులర్గా), అది దాటంగనే నిర్మాణమ్లో ఉన్న ఒక చిన్న గుడి, దానినానుకుని మాఇల్లు. అంటే మాది నర్సింహయ్య గారి ఇంటికి కరెక్టుగా ఆపోజిట్టు అన్నమాట. కాబట్టి ఆ పాము మా వీధి అంటే ప్రేమ పెంచుకుని మా ఇళ్ళళ్ళొ ఏ ఇంట్లోకైనా ఎంట్రీ ఇచ్చేయొచ్చు ఏ అర్ధరాత్రో అపరాత్రో. కాశెయ్యా వాళ్ళ బాబాయిల ఇంటికి గోడకి ఆనించి కొన్ని రాళ్ళ దూలాలు (స్టోన్ కార్వ్డ్ పిల్లర్స్) ఉన్నై. అలానే కొన్ని పెద్ద బండలు అవి ఇవి. ఇవి ఆ నిర్మాణమ్లో ఉన్న గుడికోసమని అక్కడ పెట్టారు.
ఒకానొక రోజున ఎవరు చూసారోకాని ఆ పాము ఆ బండల్లో ఒక పెద్ద బండ చాటున ఉన్నట్టు కనిపెట్టారు. ఇంకేముంది ఇస్పాట్ మొదలైంది. కాశెయ్య, బసివిరెడ్డి, బసివిరెడ్డి చిన్న కొడుకు ఎచ్చులు రామి రెడ్డి, కాశెయ్య వాళ్ళ బాబాయి కొడుకులు, బసివిరెడ్డి వాళ్ళ ఇంటి పక్కనున్న వెంకట్రెడ్డి, ఇటు మా ఇంటి పక్కనున్న గొల్లోళ్ళ నూకల శివరావయ్య దుడ్డుకఱ్ఱలు, ముల్లుగఱ్ఱలు సేతబట్టుకుని ఈయ్యాల ఎట్టైనా పావుని సంపాల్సిందే అని బండలదెగ్గరకి జొరబడ్డారు. సంపటాకి, అటైపునుంచి కాశెయ్య అండ్ కో, ఒకైపు గోడ, ఇంకో వైపు శివరావయ్య, ముందైపు బసివిరెడ్డి అండ్ కో, కఱ్ఱలు సేతబ్బట్టుకుని సిద్దంగున్నారు. మఱి పావుని ఎవురు నిద్రలేపాలా? ఒకేళ తప్పించుకుంటే? కాటేస్థే? ఎంతపొడుగుంది? నల్లతాచా? జెఱ్ఱిగొడ్డా? కట్లపావా? ఇన్ని ప్రశ్నలు లేచినై. ఇంతలో చిక్కటి రోజుకున్న శబ్దం.. ఊజ్ ఊజ్ అని. అంటే పాములేచింది. దానికి తరంగాల్లల్లో మార్పు అర్ధం ఐంది. అటు పక్కనున్న కాశెయ్య తమ్ముళ్ళకి కాళ్ళళ్ళో వణుకు మొదలైంది. ఊజ్ ఊజ్ ఊజ్ శబ్దం ఎక్కువైంది. తల బైటికి పెట్టి బుస్ మని బైటకొచ్చింది ఆ పావు. అదిపావా? దానెక్క 15 అడుగులు ఉంది. నేను మాఇంటి పైకి ఎక్కిజూస్తున్న సేఫ్టీగా..కాశెయ్య తమ్ముళ్ళళ్ళో ఒకళ్ళు తప్పుకున్నరు భయంతోటి. పావు కాశెయ్య వైపుజూసి, ఇటు తిరిగింది బసివిరెడ్డి వైపు. ఎయ్యి ఎయ్యి అని అరుస్తున్నడు రామిరెడ్డి, దొరకట్ల పావు. నడుముమీద లేచి నుంచోని ఇంత పడగతో ఊజ్ ఊజ్ మని అటు ఇటు మెలికలు తిరుగుతున్నది. సంప్టానికొచ్చినోళ్ళ ధైర్నం సాలట్లా. ఇషం చిమ్ముతున్నది. సివరావుడు కఱ్ఱ ఇసిరాడు, తప్పింది. శివరావుడు పావుకి రెండు కఱ్ఱల దూరమ్లో ఉన్నాదు. అది శివరావుడిమీదకి దూకేలోపు కాశెయ్య తమ్ముడు ముల్లుగఱ్ఱతో పడగమూద ఒక్కటే దెబ్బేసిండు. అంతే...సచ్చింది...అవునండీ, పావే, సచ్చింది..సచ్చి అట్టా బండమీదపడి సిన్నగా నేలమీనకి జారిపోతాఉంది..పావే!!మరి ఏంపావో? ఎక్కడ్నుంచి వచ్చిందో, దాని పడగ సాటాంత ఉంది. 15 అడుగులపొడుగుంది, అవును పావే!! నిజంగా అది ఇషప్పావే!! మరింక గుడిముంగట పావుని జంపటం ఘోరం, కాని, సంపేయాల్సొచ్చిందంతే!! మరేంజేస్తాం అన్నుకున్నారు ఆ సంపినోళ్ళందరు. దాని ఆత్మకి శంతి జేద్దం అని అన్నారు. నోట్టో రూపాయి బిళ్ళపెట్టి దాన్ని తగలబెట్టారు. తర్వాత ఎవరో ఆ రూపయి బిళ్ళకి బొక్కబెట్టి తాడుకట్టి మెళ్ళొయేసుకున్నారు...

పల్నాడు పాములకి ప్రసిద్ధి

పల్నాడు పాములకి ప్రసిద్ధి.
ఎన్ని రకాల పాములంటే కట్ల పాములు, పసిరికపాములు, జెర్రి గొడ్డ్లు, నల్ల తాచులు, తెల్ల తాచులు, నాగుబాములు (అంటారు కాని, నేనుప్పుడు చూడలేదు), శిఖండి పాములు, ఒక రకమైన మంచి వాసన వచ్చే పాములు, నీళ్ళపాములు బ్లా బ్లా ఇలా..
మాఊళ్ళల్లో పాముల గురించి జనాలు కధలు కధలుగా చెప్పుకుంటుంటారు..
మేము అప్పుడు కొండమోడు అనే ఒక చిన్న జంక్షన్ లో ఉండేవాళ్ళం. అది పిడుగురాళ్ళ కి 1-2 కి.మి దూరమ్లో ఉండేది. మాఇంటి ముందు పెద్ద మఱ్ఱిచెట్టు దాని పరివృత్తంకి ఆనుకుని ఒక పెద్ద పుట్ట ఉండేది. పుట్ట అంటే అలాంటిలాంటి పుట్టకాదు, ఆరడుగుల ఎత్తు, చిన్న కొండలా ఉండేది. ఎన్ని చీమలు ఎన్నిరోజులు కష్టపడికట్టుకుని ఉంటాయో అనిపిస్తుండేది. దాన్ని కబ్జా చేసింది అలాంటిలాంటోళ్ళు కాదు. మన నల్ల తాచు గారు అండ్ ఫామిలి. మేము ఆ మఱ్ఱిచెట్టు మీద కోతికొమ్మచ్చి గట్రా అడుకునేప్పుడు అడపదడపా ఆ సర్పరాజుని చూసేవాళ్ళం. వెన్నులో వణుకు వచ్చేదనుకోండి.
ఒకానొక రోజున, మా మిత్ర బృదం అందరు, కొంచెం దూరమ్లో ఉన్న లాకుల దెగ్గర బిళ్ళంగోడు, ఈత కొడుతున్నారని తెలిసి నేనూ లగెత్తుకుంటూ వెళ్తున్న..లగెత్తటం ఒక రిధమిక్కగ్గా ఉంటుందికదూ!! కుడిచేయి ముందికిపెట్టి బాడీని లాగి, కాలితో నేలని తన్ని ఊతం తెచ్చుకుని మళ్ళీ ఎడమచేతిని ముందుకి పెట్టి శరీరాన్ని ముందుకిలాగి కాలితో నేలన్ని తన్ని ఊతంతెచ్చుకుని ..అలా..ఆ రిధమ్లో, నా ఎడంకాల్తో నేలని తన్ని ముందుకు వెళ్ళే నేపధ్యమ్లో, ఎడమకాలు ఇంకో అర అడుగులో నేలని తాకుతుంది అనేలోపు ఒక్క సారి కిందకి చూసి స్థాణువైపొయ్ అలానే ఉండిపోయా. రెప్పపాటు కాలం, ఒక్క ఝలక్, ఒక్క సెకండులో వెయ్యోవంతు ఆలస్యం ఐనా నేను ఈ రోజు ఇలా తెలుగులో బ్లాగు రాస్తుండేవాడిని కాదు. మళ్ళీ జన్మ ఎత్తి ఉండుండేవాడ్ని. ఏమైంది ఆక్షణం? నాకాలు కిందకి తాకే చోట, మన నల్లతాచుగారి నడుము. కాలు అలా లాండ్ ఐఉంటే నల్లతాచుగాడు వెనక్కితిరిగి, నడుముమీదలేచి నన్ను ఒక్కటే కొడితే థట్స్ ఇట్!! మనోడు నల్లగా నిగనిగలాడూతూ, కాడిమాను అంతలావుతో, ఒక 10అడుగులు పొడుగుతో, భయానకంగా,చూసేవాడికి వెన్నులోచి చావుభయాన్ని ఉసిగొల్పుతున్నట్టుగా, నిద్రలోచి ఉలిక్కిపడిలేచేంత భయంకరంగా,చిద్విలాసంగా నవ్వుతూ, ఉల్లాసంగా అలా పాక్కుంటూ పాక్కుంటూ, "నన్నుజూసి దడ్సుకుని సావండెహే" అన్నట్టు వెల్తున్నాడు. నేను స్టాచ్యూ ఆఫ్ లిబర్టీ లా ఉండిపోయా. ఉలుకులేదు, పలుకులేదు, నా చుట్టు ఎమైందో తెలియదు, నేను ఏ అవస్థలో ఉన్నానో తెలియదు, ఒలంపిక్స్ లో స్ప్రింటర్ల బొమ్మలా ఎంతసేపు ఉన్నానో నాకెతెలియదు..ఇంతలో నాజబ్బని ఎవరో కుదిపినట్టు, భుజం మీద మన నల్ల తాచుగాడు తోక వేసినట్టు అనిపించి మామూలు లోకమ్లోకొచ్చి భయం భయంగా వెన్నక్కి తిరిగిచూస్తే మా మితృడు.ఏరా ఇంకా ఎళ్ళలేదా ఆడ మనోళ్ళు ఈతకొడున్రు..పదా అని లాకెళ్ళాటంతో...ఆ సంఘటన అలా నా స్మృతిపధమ్లో వెనక్కి వెళ్ళిపోయింది...తర్వాత కొంతకాలానికి, జనావాసమ్లో పుట్ట డేంజరపాయం అని పెద్దలు ఆలోసించి, దాన్ని తవ్వేయ్యాలని నిర్ణయం తీసుకుని, దాన్ని ఒకానొకరోజున తవ్వించెయ్యటం మొదలెట్టారు. నేను మాఇంటి గట్టుమీదనుంచి అలా చూస్తున్న. దాంట్లోంచి 15 నల్ల తాసులు, సిన్న సితక నుంచి, రాజ్జెం ఏలేంతవాటివరకూ ఉన్నయి..కొన్ని నిద్రపోతూ, కొన్ని ముచ్చట్లు సెప్పుకుంటూ, వాటిల్లో పెద్దోళ్ళు "ఎవుడహే పుట్టమీన సేయ్యేశింది" అన్నట్టు..మన జనజెంతువులు వాటినన్నిటినీ సంపేశరనుకోండి...

జెండా పండగ

"గేందివయా!! ని నడకేం మంచిగలే!! గటుజూసినా గిటుజూసినా అందరూ జెండా ఎగరేస్తఉంటే, నువ్వేంది ముక్కు మూసుకుంటున్నవ్!! గేంది కత"
"కొన్ని జెండాలు కులం కంపు కొడుతున్నై, కొన్ని రాజకీయ కంపు కొడుతున్నై...అందుకే"

స్వాతంత్రదినోత్సవ!@#$%^&*()

"ఎరా!! ఈయాల పంద్రాగష్టు!! ఏంది అట్టాఉన్నా"
"పంద్రాగష్టు!! ఐతే"
"సొతొంత్రదినం!! జెండా పండగ!! సూడు టీవీల మన రాజకీయ నాయకులు జెండా ఎట్టా ఎగరేత్తన్నారో..సూడు..సూడహే"
"సొతంత్రం ఆ తెల్లళ్ళోళ్ళ కాడ్నించి ఈ రాజ్జం ఏలే నళ్ళోళ్ళ కాడికి వచ్చింది..కాని..మనకి కాదురా...రాజ్జం సేతులు మారిందంతే..మన బతుకులు కాదు....మూడురంగుల జెండా గుండెల్లో ఎగరేసుకోండ్రా...ఫోటోలకోసం కాదు....."

ఎనుబోతు, కవి, అచేతనుడు, మనిషి, మట్టి మషాణం

సెల్ లో శ్రీవారి ఆలయ చిత్రాలు: ఈనాడు
ముంబైకి చెందిన భక్తుడి చిత్రీకరణ..యం.యం.యస్.ల ద్వారా ప్రసారం...
తిరుమలలో భద్రత మరోసారి ఉత్తుత్తిదే అని మరోసారి తేలిపోఇంది...

ప్రభుత్వం గద్దెదిగాలి...అసలు ప్రభుత్వం ఏమిచేస్తోంది? ఒక భక్తుడు మొబైల్ ఫోను ఎలా తీసుకెళ్ళగలిగాడు? ఇదంతా రాజశేఖర్ కుట్ర, వెంటనే ఆంధ్ర రాష్ట్రానికి క్షమాపణలు చెప్పుకుని రాజీనామా చెయ్....

అహమ్మదా బాదులో బాంబులు..బంగళూరులో బాంబులు..
అశాంతి, విజయశాంతి..కేసీఆర్..చెంబా, వియసార్, భూమి కబ్జా..దేశమ్లో దొంగలు పడ్డారు..
సమాచార విప్లవం, సమాచార చోరి, ఎలక్ట్రానిక్ మీడియ విప్లవం, అతి సమాచారం, మట్టి మశాణం..

ఇంతకీ నేనేం చెప్దామనుకున్నానంటే....నా బ్లాగు నాఇష్టం, నా సెల్లు నాఇష్టం..నా బతుకూ నాఇష్టం, దేశం ఎటుపోతే నాకేం, నువ్వు ఏమైతే నాకేం..భద్రత ఎటుపోతే నాకేం....అందుకే నన్ను ఎనుబోతు అని కూడా అంటారు, కొంతమంది నన్ను కవి అనికూడా అంటారు (ముద్దుగా కావొచ్చు, కోపంగా కావొచ్చు, అసహ్యంగా కావొచ్చు, మరోలా కావొచ్చు - అర్ధంకాలేదా...నీఖర్మ) , కవి అంటే నీకుతెలియదా? ఏటి, దేశానికి కొత్తా నువ్వు? కవి = క వి = కనపడదు వినపడదు.....ఇంతకీ నేనెవరు?? సామాన్య మానవుడ్ని....నా బతుకింతే...

బాంబులు పేల్చటం - సిగ్గుచేటు

తల్లిపాలు తాగి తల్లి రొమ్ములు గుద్దినట్టు, పుట్టిన దేశానికే ద్రోహం చేయ్యమని ఏమతం చెప్తుంది?
ఇది మన సమాజ పతనానికి ఒక మచ్చుతునక, అలాంటివాళ్ళకి సహాయం చేస్తున్నందుకు. మన జాతి ఏవత్తు సిగ్గుపడాలి ఇలాంటి వ్యవస్థని నిర్మించుకున్నందుకు, ఇలాంటి రాజకీయ నాయకులని ఎన్నుకున్నందుకూ, ఇలాంటి రాజకీయ వాదుల్ని పెంచి పోషిస్తున్నందుకు...

దీనిమీద వ్యాఖ్యానించండీ!!!!

మేక భాష మీద పెద్ద వ్యాఖ్యలు లేవు. పోని దీనిమీద వ్యఖ్యానించండి...

మేక భాష

మా సూరిగాడు, వాడి మిత్ర బృందం ఏమి మాట్టాడుకుంటున్నారో చెప్పగలరా?

పౌడరు పూయ్యరుగా!!

పౌడరు పూయ్యరుగా!!
తెల్లని పౌడరు పూయ్యరుగా!!

మీ ఇంట శుభకార్యాలకూ, పెళ్ళిళ్ళకూ

ఫోటోగ్రాఫర్ కావాలా...
సంప్రదించండి......
భాస్కర్ రామరాజు (అంటే నేనే :))

నా ఈ ఫోటో ని తీసినవాడు..
మా బుడ్డోడు...
వాడి ఫోటోగ్రఫిని ఇక్కడ చూడండి.

తేడా ఏంటి?

తోంది కి తుంది కి తేడా ఏంటి?
ఉదాహరణకి
వస్తోంది, పోతోంది, వెల్తోది
వస్తుంది, పోతుంది, వెల్తుంది

పొగతాగటం మానేస్తే!!!

మానక ముందు
సాయంత్రం అయ్యేసరికి, ఎదోఒక పని మీద ఒంటరిగా వెళ్ళటానికి ప్రయత్నించటం
అలా బయటకి వెళ్ళాక సొమాలియా ఆకలి బాధితుడిలా ఎవడో వచ్చి సిగరెట్టులాక్కెల్తాడేమొ అని గట్టి గట్టిగా పీకులు పీకటం. తర్వాత, దెగ్గర్లో ఉన్న డంకింగుడోనట్స్ కో దేనికో దానికి వెళ్ళి, మూతి కడుక్కుని, మింటు వేసుకుని, కాఫీ కొట్టి అటూ ఇటూ కాలు కాలిన పిల్లిలా తిరిగి, ఇంక వాసన రావటం లేదు అని నిర్ణయించుకున్నాక, కారులో కూర్చొని అద్దాలు అన్ని పైకి లాగి వాసన వేస్తోందేమో మళ్ళి పరీక్ష్మిచి, నోట్టో ఒక విగ్లీసో మట్టో మషానమో వేసుకుని, దున్నపోతు నెమఱేసినట్టు నములుకుంటూ ఇంటికి చేరటం.
అలా ఇంటికి డేక్కుంటూ వెళ్ళాక, ఇంకా వాసన వస్తుందేమో అనే భయం తో, కళత్రం దెగ్గరకి పోకుండా, నంగి నంగిగా మాట్లాడుతూ, సాధ్యమైనంతవరకూ గాలిని లోపలకి పీలుస్తూ, సాధ్యమైనంత తొందరగా సింకు దెగ్గరకి వెళ్ళే ప్రయత్నం చెయ్యటం, దానికి మల్లి ఒక కవరింగు, అబ్బా కంట్లో ఎదో పడింది, చేతికి ఆయిలు అంటింది, ఇలా...

మానేసినాక
ఇప్పుడు అవేమీ అక్కర్లేదు. ఒకవేళ ఒంటరిగా బయటకి వెళ్ళినా ఇంట్లోకి ధైర్యంగా, వంట గదిలోకి అంతకన్నా ధైర్యం గా వెళ్ళిపోయి, అవసరం లేకున్నా, ఏమిజేస్తున్నావ్, అని అడిగి..అలా కొంచెంసేపు కటింగు ఇవ్వొచ్చు. లేక, ఇంటోనే రాజా లా కూర్చొని, ఒక వింతైన లుక్కుతో( కళత్రమా!! నన్ను చూడు, దమ్ము కొట్టటం మానేసా నాయాల్ది) ఒక విచిత్రమైన నవ్వుతో అలా.. అర్ధంకాకపొయినా టీవీ సీరియల్ చూస్తూ కూర్చోవచ్చు.

మానక ముందు
(ఎప్పుడూ - ఇది వస్తూనే ఉంటుంది, అందుకే ఎప్పుడైనా అని రాయటమ్లేదు) దగ్గినప్పుడు కళత్రం "ఆ దమ్ముకొట్టటం మానొచ్చుకదా" అంటే, "అబ్బే!! ఇది దమ్ము కొట్టటం వల్ల వచ్చిన దగ్గుకాదు..ఇది వేరేది (అదేంటో తెలియక పొడి పొడి గా, ఎక్కువసేపు లాగకుండా)..తగ్గిపోతుంది..అబ్బే..ఖొరపోఇంది...అంతే..జందూబాం ఇవ్వు రాసుకుంటే పోతుంది..చూడు..పోఇందే..ఇట్స్ గాన్"

మానేసినాక
దగ్గు సామాన్యంగా రాదు, వచ్చినా ఇదేంటి మానేసా కదా అని ఒక విజయ గర్వంతో ఒక లుక్కు పడేసి, "ఏమోయ్!! ఆ జందూ బాం ఇలా పడేయ్" అని పోజు కొట్టొచ్చు..

ఇలా చాలా లాభాలు ఉన్నాయి..
ఇంటికి వచ్చినవాళ్ళతో కళత్రం ముందు, లేక వినపడేలా..గురూ నేను దమ్ముకొట్టటం మానేసా తెలుసా..3 నెలలు ఐంది.. మాది పల్నాడు తెలుసుగా మాట, లక్ష్మక్కా మాట..ఒక్క సారి చెప్తే 100 సార్లు చెప్పినట్టే.. మల్లి ఇంతవరకూ ముట్టుకోలేదు...దానెవ్వా!! నీకు ఇంకోవిషయంజెప్పనా.. నాకు సిగరెట్టు పొగే పడటమ్లేదు ఇప్పుడు...

....

ఒక మంచి పని

ఒక మంచి పని:-
మీ దెగ్గర ఉన్న, మీకు పనికి రాని పుస్తకాలని మీరు చదువుకున్న డిగ్రీ కళాశాలకి, లేక జూనియర్ కళాశాలకి లేక ఉన్నతపాఠశాలకి దానం చేయండి. చిన్నపిల్లల బొమ్మల పుస్తకాలు ఉంటే మీకు దెగ్గర్లో ఉన్న మండల పరిషత్తు లేక ఎలిమెంటరీ పాఠశాలకి దానం చేయండి.
మీ చుట్టుపక్కల పిల్లలకి మంచి కధలు చెప్పండి (స్టోరీ టెల్లింగ్).

Please donate books you don't read to your degree college, jr. college, or high school. If you have any children's books, please donate them to near by elementary school.
Have fun in STORY TELLING for kids and create enthusiasm in them.

హెచ్1-బి జీవితం

నాకూ నా మితృడికి మధ్య జరిగిన సంభాషణ...


నేను: శ్రీ-ని ధరించువాడు = శ్రీధరుడు!! అంటే లక్ష్మీ దేవి కి ఈశ్వరుడు = పతి = లక్ష్మీ పతి... ధనమును తన ఇంట కట్టి వేసినవాడు..
మితృడు: హ హ హ
నేను: కాబట్టి మొత్తం అంతా నువ్వే తీసుకోకుండా(అనుభవించకుండా) మాకు (నాబోంట్లకు= నాబోటి వాళ్ళకు) కూడా ఆ లక్ష్మీ దేవి కటాక్ష్మం ప్రసాదించు నాయనా
మితృడు: నువ్వు already లక్ష్మీపుత్రుడివే కదా
నేను: అలా కొట్టావా దెబ్బ!! నీదెగ్గర దాపరికం దేనికి..ఇక్కడ పెళ్ళాం పిల్లలతో జీవించాలి అంటే, అదీ హెచ్-1 మీద, చాలా కష్టం తమ్మీ....
సివరాకరికి మిగిలేది ఏమిలేదు....
దూరపు కొండలు నునుపు అని..అక్కడ అనుకుంటాం.. డబ్బు డబ్బు అని.. కానీ ఇక్కడ గాడిద బతుకు,
మితృడు: అన్నయ్యా నువ్వు సినెమాలకు దిఅలాగులు రయొచ్చు సూపెరు
నేను: ఇంకా సెపుతా ఇనుకో!! ఇక్కడ, ఇంసూరెన్సు అని ఒక పెద్ద మహమ్మారి ఉంటుంది..దానికి ఎంతకట్టినా సాలదు!! ఇంకా ఇంకా ఇంకా అని జపం సేస్తుంటుంది
అలానే క్రెడిట్టు సెరిత్ర అని ఒకటుంటది...మనకి కొత్తగా ఇక్కడకి వస్సినప్పుడు అది ఉండదు..కాబట్టి, క్రెడిట్టు కార్డు గట్రా ఏమి రావు.లోను రాదు. కారు కొనలేము..కొన్నా ఎక్కువ ఇ.యం.ఐ కట్టాలి.
ఇలా సగం జీవితం దొబ్బుతుంది బాబు..బాబు..కాబట్టి..నాయనా కొంచెం ఆ ధన లచ్చిమి ని ఇటు ఒక్కసారి...నాయనా ..ఒక్కతడవ మాఇంటికి పంపు!! ఏదో పేదోడ్ని..కూసింత కనికరం సూపించు నాయనా...
మితృడు: ఇంకా మీ వాడు బడికి కి పొవటం లేదా?
నేను: మీ ఇంట్లో నే కట్టేసుకుంటే మాలాంటి పేదోళ్ళ జీవితం..కొంచెం కనికరం సూపించు.. సిన్నోడా!!
మితృడు: వెల్తేవాడికి కూడా ఖర్చు పెట్టాలి కదా?
నేను: లేదు తమ్మి...5 సంవత్సరల లోపు ఐతే జేబుకి సిల్లు...5 దాటినాక ఫ్రీ ఫ్రీ ఫ్రీ
మితృడు: ఒహో..అదొకటుందా
ఇప్పుడు ఇంకా దెలివరి కూడ ఉందేమో కదా మరి ..అంతా ఇన్సురెన్సు కవరు చేస్తుందా
నేను: ఉంది..ఇట్టాంటి విసిత్రాలు తెల్లోడి దెగ్గర సానా ఉన్నాయి
మితృడు: లేకుంటే మనకు ఏమన్నా ఖర్చు ఉంటుందా
నేను: ఇంసూరెంసు కవరు సేస్తుంది..మనం 20% పెట్టుకోవాలి..నేను మొత్తం 700 పెట్టుకోవాలి.కట్టేసానుకూడా. అయితే అది మనం తీసుకునే ఇంసూరెన్సు మీద ఉంటుంది...
మితృడు: ok ok
నేను: ఎంత సెట్టుకి అంత గాలి అని...
మితృడు: హ హ హ
నేను: మనకి ఒక మొగుడు ఉంటాడు ఇక్కడ...వాడినే యంప్లాయరు అంటారు..మన ఈ పాపపు జీవితం వాని సేతిలో కీలుబొమ్మ...మనం మనల్ని గంగిరెద్దు లా ఊహింసుకోవాల..ఆడు గొట్టం ఊత్తుంటడు..మనం ఆడుతుండాల...ఇన్సూరెంసు కింద గ్రూపు ఇన్సూరెన్సు అని కడతడు..వాని దయ మన ప్రాప్తం.
మితృడు: monthly atleast ఒక 2000$ మిగలవంటవా ...all expenses తీసేస్తే
నేను: అది ఆధారపడి (IT DEPENDS )..
నువ్వు ఎక్కడ పని సేస్తున్నవ్, అంటే ఏ ఊరు..ఏవాడా, ఓ సిన్నోడా, మీద ఆధారపడి ఉంటది...ఒక పడక ఇల్లా, రెండు పడకల ఇల్లా, దానికి ఎన్ని విశ్రాంతి గదులు (రెష్ట్ రూం) ఉన్నాయి.. వీటిని బట్టి అద్దె..
వి-4, వి-6, వి-8 బట్టి కారు, దాన్ని బట్టి కారు లోను..
మితృడు: కరెక్టేలే ...అదీ కాక మన కి చేతి వటం కూడా ఎక్కువే
నేను: దాన్ని బట్టి కారు ఇన్సూరెన్సు
మితృడు: అంతా లింక్ అన్నమాట
నేను: అదేకదా!!! వాల్-మార్టు అని ఒక రాచ్చసి ఉంటది..దానికి ఎల్లినావనుకో 100 సమర్పయామి..ఏంటో దానికి దెగ్గరకి వెల్తే ఒకపట్టాన వదల్దు..మనల్ని ముక్కు పిండి మరి కొనిపిస్తుంది
మితృడు: హ హ
నేను: అలా..ఏది సూసినా కమ్మగా, ఇప్పుడే మార్కెట్టులోకి వచ్చిన దొరసానిలా రా రా అని పిల్స్తుంటది...
ఎళ్ళినవనుకో..జేబుకి సిల్లు...
రెండు సూటుకేసుల్తో యళతాం క్లైంటు దెగ్గరకి...అది 3 పడకగదులు అయి కూర్సుంటుంది
మితృడు: :):):)
నేను: లాక్కోలేక, పీక్కోలేక...అమ్మలేక మొయ్యలేక, మింగలేక కక్క లేక...గిల గిల గిల కొట్టుకోవాల్సిందే దానెంకమ్మ!! నాయాల్ది...తెల్లోడు భలే తెలివైనోడు
డబ్బులిస్తడు..కర్సు పెట్టిస్తడు...

అభివృద్ధి చెందిన భారత్, చెందుతున్న భారత్

అభివృద్ధి అంటే ఏంటి?
ఈమధ్య నేను ఏదో దేశీ సోషల్ నెట్వర్క్ లో చేరా. చేరంగనే ఒకడు నన్ను వాని నెట్వర్క్ కి జతచేసుకుని ఒక స్వాగత ఉత్తరం రాశాడు. దానికి నా తిరుగు టపా , ఆ ఉత్తర ప్రత్యుత్తరాలు ఇక్కడ పెట్టాను. దయచేసి మీ మీ అభిప్రాయాలు రాయండి.

ధన్యవాదాలు.



Good morning Bhaskar,

It's nice to meet u on SI network, lets be part of developed INDIA

have a nice day!

regards

xyz

=====================
నా ప్రత్యుత్తరం
Hey

Thanks for the message.

Well, let me ask you onething, what is developed india? when have we became developed tag holders? can we really become a developed indians?


========================
Hi bhaskar,

Thanks for your interest in development of India.

Well it's growth of every single individual who contributes developed India.Soon we'll cross the tag from developing to developed nation.what we have achieved in software, manufacturing, R&D in technology, financial services ect in past decade is tremendous. The growth graph reaching it's atmost top level. Mr APJ Kalam's dream India 2020 will become reality if we work as a team.

regards

xyz

=========================
నా ప్రత్యుత్తరం
Brother

What is the definition of "GROWTH"?

>>what we have achieved in software, manufacturing, R&D in technology, financial services ect in past decade is tremendous

WHAT Financial Growth you are talking about? We have Rs. 19,00,000+ Crores of World Bank loans.

SOFTWARE GROWTH? Where is software growth? We are slaves to the developed nations. If tomorrow they decide, Tangania is providing more cost effective white color labor, then? we are done? Show me a single PRODUCT which shows our greatness? ipod nano, Indian developes invloved; plamtop device - Indian developers are involved. But, in a plamtop if you want to set time to Delhi timezone, you cannot. Delhi timezone (Indian Standard time) in not there in the list of timezones.

Software growth in my view, is, If you goto a govt. dept, if you make a request to that dept, IF YOU CAN TRACK your request path, IF YOU ARE NOT BRIBING different people who are in the process, if you get the ur request processed in a considerable time, if you get a response either yes or no with a proper answer. I would say, yes WE ARE DEVELOPED. Do let me know if we have any such system in place.

Manufacturing? R & D? I am not saying that there is no growth. I am underlining that, we dont have values, we dont have future ideas, we dont have commitment towards our own land. We dont understand the need for standardization.

We are chopping all the trees in the name of development, we are selling all our resources to developed countries in the name of development. What development u are talking about? Do we have a right system? Do we have right LAW AND ENFORCEMENT? Do we at least know our basic RIGHTS? What DEVELOPMENT We are talking about? If NASDAQ slides 100 points, we are loosing 6,00,000 crores in a week. What development we are talking about? There is no LAW or LAW is married to politicians. There is no ORDER because, ORDER is tied to politicians. What the HECK, politicians are faces of BUSINESS LAYER, who play the puppet show with the politicians. ARE WE BREATHING GOOD AIR? IS OUR FOOD is poision proof? ARE WE DRINKING SAFE WATER?

Abdul Kalam alone cannot change the fate of our life. ONLY AN INDIVIDUAL can change his own fate. WE NEED TO THINK OURSELVES. We need to start building our own infrastructure. WHY SHOULD WE BUY MADE IN CHINA stuffs? Why shuold we have china markets in India? Dont we have brains to build our cars? our own motor bikes? A Software Product for a document management system to introduce in a treasury department? Cannot we avoid imports?

IF YOU Tell me that, a farmer is getting the REAL FRUITS of his year long struggle, to his direct hands without any middle men, I agree that WE ARE AT LEAST IN THE DEVELOPMENT PROCESS.

IF YOU TELL ME, WE HAVE A SYSTEM IN PLACE which MANDATES our supply chain mechanism, to sell ISI MARKED PESTICIDES to our farmers within EXPIRATION DATES OF THOSE PESTICIDES, I agree that WE ARE AT LEAST IN THE DEVELOPMENT PROCESS.

IF YOU TELL ME, WE HAVE A SYSTEM WHICH DICTATES THE FORMERS TO NOT USE OVER DOSE OF PESTICIDES, I agree that WE ARE AT LEAST IN THE DEVELOPMENT PROCESS.

IF YOU TELL ME THAT, WE HAVE PEOPLE WHO REALLY CARE ABOUT LIFE, An autowala, who does not stop in the middle of a traffic causing a motorist to death, then I AGREE THAT WE ARE AT LEAST IN THE DEVELOPMENT PROCESS.

I am looking for a exact meaning of DEVELOPMENT and GROWTH from you.

Please do explain me.

Thanks

కెసిఆర్ దానికి కారణం

నక్సలైట్ల సమస్యకు ఆంధ్రా పాలకులే కారణం :కెసిఆర్

మాఇంట్లో దున్నపోతు ఈనింది:కెసిఆరే దానికి కారణం

నేనే

*One Extra Bedroom*

Though not all dreams go sour as this one....good to



have another perspective....



*One Extra Bedroom*



ONE BEDROOM FLAT... WRITTEN BY AN INDIAN SOFTWARE ENGINEER - A Bitter Reality
As the dream of most parents I had acquired a degree in Software Engineer and joined a company based in USA , the land of braves and opportunity. When I arrived in the USA , it was as if a dream had come true. Here at last I was in the place where I want to be. I decided I would be staying in this country for about Five years in which time I would have earned enough money to settle down in India ..

My father was a government employee and after his retirement, the only asset he could acquire was a decent one bedroom flat.

I wanted to do some thing more than him. I started feeling homesick and lonely as the time passed. I used to call home and speak to my parents every week using
cheap international phone cards. Two years passed, two years of Burgers at McDonald's and pizzas and discos and 2 years watching the foreign exchange rate getting happy whenever the Rupee value went down.

Finally I decided to get married. Told my parents that I have only 10 days of holidays and everything must be done within these 10 days. I got my ticket booked in
the cheapest flight. Was jubilant and was actually enjoying hopping for gifts for all my friends back home. If I miss anyone then there will be talks. After reaching home I spent home one week going through all the photographs of girls and as the time was getting shorter I was forced to select one candidate.

In-laws told me, to my surprise, that I would have to get married in 2-3 days, as I will not get anymore holidays. After the marriage, it was time to return to USA , after giving some money to my parents and telling the neighbors to look after them, we returned to USA.

My wife enjoyed this country for about two months and then she started feeling lonely. The frequency of calling India increased to twice in a week sometimes 3
times a week. Our savings started diminishing. After two more years we started to have kids. Two lovely kids, a boy and a girl, were gifted to us by the almighty. Every time I spoke to my parents, they asked me to come to India so that they can see their grand-children.

Every year I decide to go to India ... But part work part monetary conditions prevented it. Years went by and visiting India was a distant dream. Then suddenly
one day I got a message that my parents were seriously sick. I tried but I couldn't get any holidays and thus could not go to India ... The next message I got was my
parents had passed away and as there was no one to do the last rights the society members had done whatever they could. I was depressed. My parents had passed
away without seeing their grand children.

After couple more years passed away, much to my children's dislike and my wife's joy we returned to India to settle down. I started to look for a suitable property, but to my dismay my savings were short and the property prices had gone up during all these years.

I had to return to the USA ....
My wife refused to come back with me and my children refused to stay in India ... My 2 children and I returned to USA after promising my wife I would be back for good after two years.

Time passed by, my daughter decided to get married to an American and my son was happy living in USA ... I decided that had enough and wind-up every thing and
returned to India ... I had just enough money to buy a decent 02 bedroom flat in a well-developed locality.

Now I am 60 years old and the only time I go out of the flat is for the routine visit to the nearby temple. My faithful wife has also left me and gone to the holy abode.

Sometimes I wondered was it worth all this? My father, even after staying in India , had a house to his name and I too have the same nothing more. I lost my parents and children for just ONE EXTRA BEDROOM.

Looking out from the window I see a lot of children dancing. This damned cable TV has spoiled our new generation and these children are losing their values and culture because of it. I get occasional cards from my children asking I am alright. Well at least they remember me.

Now perhaps after I die it will be the neighbors again who will be performing my last rights, God Bless them.

But the question still remains 'was all this worth it?'

I am still searching for an answer................!!!


-నా మిత్రుడు పంపిన మెయిలు.

ఎన్ని డల్లర్లు ఉంటే ఏమి లాభం