2025 లో గాడినపెట్టాల్సిన అభ్యాసం

నిజం చెప్పాలంటే కార్యాలయానికి వెళ్ళే రోజుల్లో కొన్ని విషయాలలో చెప్పలేనంత ప్రగతిని సాధించాను. కొన్ని ముఖ్యమైన సూక్తాలు నేర్చుకున్నాను. అతిముఖ్యమైన ఉపనిషత్తులు నేర్చుకున్నాను. తైత్తిరీయ ఆరణ్యకంలోని ప్రథమ ప్రశ్న - అరుణప్రశ్న నేర్చుకోగలిగాను. నిజం చెప్పాలంటే అరుణ ప్రశ్న చాలా పెద్ద పాఠం. తైత్తిరీయ అరణ్యకంలోని సప్తమ అష్టమ నవమ ప్రశ్నలను తైత్తిరీయ ఉపనిషత్ అంటారు. అవి శీక్షావల్లి బ్రహ్మానందవల్లి భృగువల్లి. తైత్తిర్రియ ఆరణ్యకంలోని పదవ ప్రశ్నని మహా నారాయణ ఉపనిషత్ అంటారు.

విషయంలోకొస్తే కోవిడ్ నా అభ్యాసాన్ని కూల్చివేసింది అని చెప్పక తప్పదు. కోవిడ్ అంతా యూట్యూబ్ చూట్టానికే సరిపోయింది. సగం కారణం సమాజంలో కోవిడ్ కంటే దారుణంగా ప్రబలిన అపోహలు. అమ్మ భారత్ లో చిక్కుకుపోయి ఉండటం. అమ్మ చెప్పే వార్తలు ఉదంతాలు, అవి నిజమా అని మన వెతుకులాట. కనీసం అమ్మకి చెప్పగలగాలి కదా పలానీ వార్త నిజం అనో నిజం కాదనో. ఇంటంచి పనిచెసే రోజుల్లో చేతినిండా గంటలు గంటలు ఖాళీ సమయం ఉన్నా నిమిషం పొల్లుపోకుండా టంచనుగా యూట్యూబ్ చూట్టం. జర్నలిస్టు సాయి జర్నలిస్టు YNR జర్నలిస్టు గొట్టంగాడు జర్నలిస్టు బొంగోడు ఇదే కథ. అలానే రిపబ్లిక్ న్యూస్ NDTV న్యూస్ గాడిద గుడ్డు న్యూస్ జీవితం సరిపోలేదు.

మొత్తానికి కోవిడ్ మొత్తం యూట్యూబ్ కి అలవాటుపట్టం కోవిడ అయ్యాక వ్యసనంగా మారటం ఒక వరుసలో జరిగిపోయాయి. 

వీటితో నేర్చుకునే సమయాన్నంతా నిర్దాక్షిణ్యంగా చంపేస్తూ అస్సలు సమయం లేదు అనే ఓ నెపంతో భజన.

నేర్చుకోవాల్సిన అనేక విలువైన పాఠాలు చాలా ఆగిపోయాయి నా వైపు ఆశగా చూస్తూ ఏమో కదిలిస్తాడేమో అని.

అలా ఆగిపోయినవాటిల్లో ముఖ్యమైనవి:

మహా నారయణ ఉపనిషత్తు మొదలు పెట్టాను, ఆగిపోయింది

అచ్ఛిద్రం మొదలు పెట్టాను, ఆగిపోయింది

అశ్వమేధం మొదలు పెట్టాను, ఆగిపోయింది

రుద్ర క్రమ పాఠం మధ్యలోకి వచ్చాను, ఆగిపోయింది

రుద్ర ఘన పాఠం మొదలు పెట్టాను ఆగిపోయింది

రుద్ర పాఠానికి పదం క్రమం ఘనం చక్కగా నోట్సు రాసుకుందాం అని మొదలుపెట్టాను.... అదీ ఆగిపోయింది...

రుద్ర యంత్రం గీయాలి అనుకున్నా... ముందుకు పడలేదు అడుగు.

కొన్ని పాజిటివ్ ఎనర్జీ యంత్రాలు గీయాలని అనుకున్నా రుద్ర యంత్రం శ్రీ యంత్రం వారాహీ యంత్రం రాజ శ్యామల యంత్రం..

2025లో, ఆగిపోయిన నా అభ్యాసాన్ని తిరిగి మొదలు పెట్టాలని యూట్యూబ్ చట్రంలో ఇరుక్కుపోయిన పుఱ్ఱెని పట్టుకుని ఒక ఊపు ఊపి నిద్ర లేపాలనీ ఒక ధృడమైన నిర్ణయం తీస్కున్నాను.

ఇలా నిర్ణయం తీస్కోటానికి కారణం కూడా ఉంది. పోయినవారం చదివిన సుభాషితంలోని శ్లోకం

శ్లో. ఉద్యమేన హి సిద్ధ్యంతి కార్యాణి న మనోరథైః                                                                                         న హి సుప్తస్య సింహస్య ప్రవిశంతి ముఖే మృగాః

కేవలం కూర్చుని కలగంటే ఏమీ కాదు, లేచి చేస్తేనే ఏదైనా సాధించగలం.

 

सुखार्थिनः कुतो विद्या नास्ति विद्यार्थिनः सुखम्।

सुखार्थी वा त्यजेद्विद्यां विद्यार्थी वा त्यजेत्सुखम्॥

प्रथमे नार्जिता विद्या द्वितीये नार्जितं धनम् ।

तृतीये नार्जितं पुण्यं चतुर्थे किं करिष्यसि ॥

మంచి కాలేజీయేనా?

ఆంధ్రా నుంచి వచ్చిన నేను ఒక సగటు ఆంధ్రావాడిలాగనే ఉంటాగానీ ఇంకోలా ఎలా ఉంటా? పుట్టుకతో వచ్చిన, పెరగటంలో కలిగిన జ్ఞానం విజ్ఞానం పరిజ్ఞానం నాది.

సరే! విషయంలోకొస్తే, సూరిగాడు కాలేజీకి వచ్చాడు.

నమ్మలేకపోతున్నారు కదూ? నా బ్లాగులో ఎన్నో పోస్టులు పిల్లల మీద వేశాను. ముఖ్యంగా సూరిగాడి మీద. ఎందరో బ్లాగు మిత్రులు సూరిగాడికి ఫ్యాన్స్ అయ్యారు. వాడి పుట్టినరోజుకి శుభాకాంక్షలు అందించారు ప్రతీ ఏడాది, పెద్దలు అనేకులు దీవించారు.

మహాభారత్ టీవీ serial మొట్టమొదట వచ్చే మాటలు గుర్తుకొస్తున్నాయి

మై సమయ్ హూఁ మై కభీ రుక్తా నహీఁ, హమేషా ఆగె బడ్తా రహ్తా హూఁ, ఔర్ ఠీక్ ఉసీ తరాహ్  కాం హై, హమేషా బడ్థా హీ రహ్తా హై, పర్ సమయ్ కభీ కాం కేలియే నహీఁ రుక్త

కాలం నాకోసమో నీకోసమో ఆగదు...ఎప్పుడూ తన మానాన తాను ప్రవహిస్తూనే ఉంటుంది. నా బ్లాగ్ లో మొదటి పోస్ట్ వేసే నాటికి సూరిగాడు ఏడాది వయసు. ఈ రోజున 18 ఏళ్ళ వయసు.

కాలేజీకి సిద్ధం అవుతున్నాడూ అంటే ... పుత్రోత్సాహము, చెయ్యొదులన్నా, పొంగిపోనీ అన్నా...

సరే విషయంలోకొస్తే, మనోడు ఓ పెద్ద పగలనూకుతాడు భూమి మొత్తాన్ని తలకిందులుగా తిప్పే పైతాన్ కోడ్ రాసి, ఎక్జిక్యూట్ చేస్తే సిస్టంస్ అన్నీ వేడెక్కి పగిలిపోతాయి అని నేను ఏమాత్రమూ ఊహించలా.

అసలు వాడు ఏమి చదువుతున్నాడు అని కూడా నేను పెద్ద పట్టించుకోలా. బడి నుంచి ఇంటికొచ్చేవాడు, బ్యాగ్ ఇస్సిరికొట్టి baskaetball ఆడుతుండేవాడు. నేను దాన్ని ప్రోత్సహించాను. వాడి కన్నా ఏడాదో రెండేళ్ళో ముందున్నవాళ్ళు రాత్రిళ్ళు 1 దాకా హోంవర్కులు చేస్తూ హడావిడీ పడేవాళ్ళు. వీడు మాత్రం పది కల్లా దుప్పటి ముసుగులోకి జారుకునే వాడు. ఏరాబాబూ హోంవర్క్ లేదా అంటే, స్కూల్లోనే చేశా అని చెప్పేవాడు. ఆశ్చర్యం వేసేది. ఇదేంటిది, ఇలాఎలాగా? ఇల్లాక్కూడా అవ్విద్దా అని నోరెల్లబెట్టి ధనా ధనా అని మోగే బాస్కెట్ బాల్ హూప్ వైపు చూస్తూ ఉండేవాణ్ణి. వాడొచ్చి, మూసేయ్ నోట్లోకి దోమలు ఈగలూ కార్లు బస్సులూ ఎల్తన్నయ్యై అని చెప్పేవాడు వెటకారంగా.

మోడీ గారు చెప్పిన మాట, మన అందరికీ తెలిసిన మాట ఒకటి ఉంది - జో ఖేలేఁ వో ఖిలే, ఆడేవాడు వికసిస్తాడు అని. నా అభిప్రాయం - అది అక్షర సత్యం అని.

నేను వాడి చదువులో వేలు పెట్టకుండా ఉంటానికి కారణాలు అనేకం.

ఒక ముఖ్య కారణం - మీవాడు చదువులో వెనకబడి ఉన్నాడు అని బడి నుంచి నాకు నోటిఫికేషన్ రానంత వరకూ నేను వేలు పెట్టాల్సిన అవసరం లేదు అనిపించింది.

ఇంకొక విషయం - ప్రతీవాడు IIT కి వెళ్ళలేడు. వెళ్ళినా మొదటిరోజు నుంచే 20 అడుగులు దూకు కమాన్ పెర్ఫార్మ్ అనే డిమ్యాండ్ ఉంటుంది. ఎందుకు అంత ఒత్తిడి? అనిపించింది

మూడూ విషయం - సూరిగాడి మిత్రబృందంలో ఒకడి నాన్న 1960 లల్లో వచ్చి స్థిరపడ్డ సంతతి. అతను ఒకమాట చెప్పాడు. గురూ పిల్లవాడు MS చేద్దాం అనే అలోచన ఉన్నటైతే BS ఏకాలేజీలో చేసినా దాదాపు ఒక్కటే. అంతేగాక, అమెరికా సిస్టంలో, ప్రతీ వాడికి ఏదోక కాలేజీలో సీటు తప్పక రాసిపెట్టి ఉంటుంది. కొందరు Texas A&M కి వెళ్తారు, కొందరు UT Austin కి వెళ్తారు మిగతావాళ్ళు మిగతా కాలేజుల్లోకి వెళ్తారు. అంతే అన్నాడు.

ఓరిదీనెమ్మ దీనికోసం చిన్నప్పటి నుంచి ఎన్ని వెషాలు తలితండ్రులు వేస్తారూ, ఎన్ని వేషాలు పిల్లలచేత వేయిస్తారూ? హవర్స్ అని వాలెంటరీంగ్ అని మ్యూజిక్ అని స్పోర్ట్స్ అనీ సాకర్ mom సాకర్ డాడ్ .. అదీ ఇదీ ... 

ఇవన్నీ అవసరమే కాదన్ను కానీ అవసరానికి మించి యాస్పైర్ అవటం మనిషి నైజం అనిపిస్తుంటుంది..

ఏవైనా ఉరుకులు పరుగులు taekwondo లు basketball లు music లు dance లు అవి ఇవి - వీటన్నిట మధ్యలోంచి లేచి నాన్నా కాలేజీకి అప్లై చేస్కుంటున్నా, UT Arlginton UNT UT Dallas UofH Texas Tech లాంటి కాలేజీలల్లో వచ్చింది. కానీ UT Arlginton UNT Texas Tech లో నేను కోరుకున్న మేజర్లో వచ్చింది అన్నాడు.

సరేరా నాయనా, మంచి నిర్ణయం తీస్కో, ఏది బాగుంటుందో తెలుసుకో, ఇండస్ట్రీకి ఏది దగ్గరగా ఉంటుందో ఇండస్ట్రీకి ఏది సుస్పష్టంగా కనిపిస్తుందో కనుక్కుని చేరు అన్నాను.

మా ఇంటి వెనుక ఓ పెద్దాయన MIT లో PhD చేసి ఇక్కడకొచ్చి సెటిల్ అయ్యాడు పెద్ద వయసులో. మా స్కూల్ డిస్ట్రిక్టులో ఆయన అనేక స్కూల్స్ లో సబ్స్టిట్యూట్ టీచర్ గా చేస్తుంటాడు కాలక్షేపానికి. అప్పుడెప్పుడో మాటల మధ్యలో మీ వాడికి కాని అమ్మాయికి కానీ చదువు విషయంలో లెక్కలు కెమిస్ట్రీ ఫిజిక్సుల్లో ఏవైనా సహాయం కావాలంటే ఏమాత్రమూ సందేహించకుండా నా డోఋ కొట్టు, మీ పిల్లలకి ఉచితంగానే చెప్తాలే అని మాటిచ్చాడు.

సూరిగాడు ఒకటి రెండు సందర్భాలల్లో ఆయనదగ్గరకు వెళ్ళొచ్చాడు కూడా.

వీడికి పైన చెప్పిన కాలేజీలల్లో వచ్చింది అని తెలిసిన తర్వాత ఓ రోజు సాయంత్రం ఆయన వాక్ చేసుకుంటూ మా ఇంటి ముందునుంచి వెళ్తూ అగాడు హై అంటూ.

పెద్దాయనా, PhD చేసిన వ్యక్తి, MIT నుంచి వచ్చిన వ్యక్తి, పైగా సూరిగాడికి రెండు ముక్కలు ప్రపంచాగ్నికి సమిధలు ఆహుతొక్కటి ఇచ్చిన వ్యక్తి. బాగున్నారా సార్ అని పలకరించాను.

"యా యా ఏం జరుగుతోంది. మీవాడు కాలేజీలల్లో అప్లికేషన్ పడేస్తున్నాడా? అబ్బే కంగారు పడకు, ఏదోకదాంట్లో వస్తుంది అడ్మిషన్. భలే వాడివే ఊర్క టెన్షన్ పడతావెందుకూ" అన్నాడు

"అంటే ఉంటుంది కదా మాష్టారూ పిల్లాడన్నాక. అందునా చింపి చేట చేసే వాడైతే పేద్ద ఆలోచించం కానీ వాడు నాకొడుకు కదండి, అందుకే భయం" అంటూ ఒక సామాన్య తెలుగు వాడు వదిలే ఓ క్లిష్టమైన సంక్లిష్టమైన అదైన ఇదైన ప్రశ్నని వదిలాను. ఆంధ్రా నుంచి వచ్చిన నేను ఒక సగటు ఆంధ్రావాడిలాగనే ఉంటాగానీ ఇంకోలా ఎలా ఉంటా? పుట్టుకతో వచ్చిన, పెరగటంలో కలిగిన జ్ఞానం విజ్ఞానం పరిజ్ఞానం నాది.

"పై కాలేజీలల్లో ఏకాలేజీ బాగుంటుందీ, ఈ కాలేజీలు మంచివేనా" అని.

ఆయన నావైపు ఓ చూపు విసిరి చిద్విలాసంగా ఓ నవ్వు నవ్వి అర్జునా వినూ అంటూ మొదలుపెట్టాడు

"పై కాలేజీలన్నీ మంచివే. అమెరికాలో మంచి కాలేజీ కాదు అనబడే కాలేజీనే లేదు. నీకో ముఖ్యమైన విషయం చెప్తా సావధానంగా విను, ఏకాలేజీకి వెళ్ళినా, మంచి చెడు చదివే వాడిని బట్టి. విద్యార్థిని బట్టి. కొన్ని కాలేజీలల్లో అవకాశాలు తక్కువ ఉంటాయి. కొన్నిట్లో ఎక్కువ ఉంటాయి. తేడా అంతే. కొన్ని కాలేజీలు ఇండస్ట్రీకి దగ్గరగా ఉండి సంబంధాలు కలిగి ఉంటాయి. కొన్ని ఉండవు. ఏది ఏవైనా కష్టపడి అవకాశాలని అందిపుచ్చుకుంటూ వెళ్ళేవాడే రాణిస్తాడు." అని ముగించాడు.

నాకు కళ్ళు తెరుచుకున్నాయి.

నిజమే అనిపించింది చివరాకరికి.

మా culdesac లో సాయంత్రం అయ్యే సరికి ఓ డజను మంది పిల్లలు రెండేళ్ళ నుంచి పన్నెండేళ్ళవరకూ ఆడటానికి వస్తారు, culdesac safe కాబట్టి. పిల్లలతో పాటు ఒక కేర్ టేకర్ తండ్రో తల్లో నానమ్మో ఎవరోకరు. వాళ్ళలో ఒకతను తెల్లవాడు మనకి బాగా పరిచయం. 

"ఏంటి గురూ" అన్నాడోరోజున. 

"మామూలే" అన్నా ప్రసన్నంగా. 

"మీవాడి కాలేజీ తేలిందా" అన్నాడు కుతూహలంగా. 

పై కాలేజీ పేర్లు చెప్పి, మళ్ళీ వదిలాను - "ఇవి మంచి కాలేజీలేనా" అని.

బట్టనెత్తి అయి, అది కవర్ చేస్కోటానికి నున్నగా గీసేస్కున్న బోడిగుండు మీద ఓ సారి గీక్కుని "అంటే?" అన్నాడు. 

"అదే అదే ఈ కాలేజీలు ఎలా ఉంటాయి" అన్నాను తప్పడిగానా ఏంటి పొరపాటునా అనుకుంటూ.

"మా brother పై చెప్పిన కాలేజీలో పలానీ దాంట్లో చదివాడు, నేను పలానీ దాంట్లో చదివాను. "నీకో విషయం చెప్తా విను, కాలేజీలు అన్నీ బాగనే ఉంటాయి, విషయం అంతా విద్యార్థిలోనే ఉంటుంది అంతా." అంటూ చెప్పుకొచ్చాడు ఆయన కాలేజీలో ఎలాంటి కష్టాలు పడ్డాడో అవన్నీ...

మైలురాళ్ళు

ఈ టపా 2013 సెప్టెంబరు 10 న రాశాను.
ఆనాటికి నా నడక యజ్ఞం వెయ్యి మైళ్ళు చేరుకుంది.

అదొక గర్వించతగ్గ మైలురాయిలా అనిపించింది.

ఆశ్చర్యంగా కాలం తన బాటలో తాను తనమానానతాను నడిచిపోయింది. ఒక్క నిమిషం కాల ప్రవాహంలో ఊపిరి తీసుకోటానికి ఆగి వెనక్కి చూస్కుంటే ఎన్నో నడకానుభూతులు.

నడకలో గొప్పతనం ఏంటంటే, నడిచినంతసేపు నీతో నువ్వు నీకై నువ్వు నీలో నువ్వు మాట్టాడుకోవచ్చు చూసుకోవచ్చు రమించుకోవచ్చు

అడిగేవాడుడండు
ఆక్షేపించేవాడుండడు
వేలెత్తి చూపేవాడుండడు

ప్రకృతిలో ప్రకృతితో మమేకం అయి
ప్రతీ చెట్టుని
ప్రతీ పుట్టనీ
గట్టుని
కయ్యల్ని
గడ్డి పరకల్ని
అనుభవిస్తూ
కొండకచో కలలు కంటూ

వెయ్యిమైళ్ళ నడక పక్కన పెడితే మధురాంతకం రాజారాం గారి కథ ఒకటి జ్ఞాపకానికొచ్చింది. ఆ కథని మా మోర్జంపాడులో పనిచేసిన తంతితపాలా బంట్రోతుకి అన్వయిస్తే రోజుకి ఎన్ని మైళ్ళు నడిచుంటాడో సదరు బంట్రోతు. అలా ఎన్ని సంవత్సరాలు పని చేసుంటాడో.

చేతికి పెట్టుకునే పెడోమిటరు లేక చేతికి తగిలించుకునే అలాంకారాలు (wearable) వచ్చాక రోజుకి 10000 అడుగులు అనే లెక్క నిజంగానే ఓ కర్త్వయంలా అయి కూర్చుంది చాలా మందికి నాతోబాటుగా. మా అమ్మకీ ఒక fitbit కొనిచ్చాను. రోజుకి 10000 అడుగులు వేస్తున్నారా అంటుంది అమ్మ.

2013 సెప్టెంబరు 10 న 1000 మైళ్ళు అనే మైలురాయి.
ఈరోఝు నా ఐఫోన్ లోని mapmyrun లో రికార్డు చేయబడ్డ నా నడక నన్ను ఎక్కడిదాకా తీసుకెళ్ళిందో చూశాను.

8,885.72 మైళ్ళు అని అని చూపెట్టింది అప్లికేషన్

వెయ్యిమైళ్ళ నడక

జస్ట్ టు ఇన్స్పైర్!
నేను వెయ్యి మైళ్ళు నడిచినానని గొప్పగా చెప్పటంలేదు కానీ, ఆనందంగా చెప్పుకుంటున్నా. ఈ వెయ్యిమైళ్ళ నడక కేవలం బయట నడుస్తూ రికార్డ్ చేసినవి మాత్రమే. మధ్యలో అనేకం ట్రెడ్ మిల్ మీద నడిచినవి ఉన్నాయి.
ఈ సొద ఎందుకంటే, నడవండి!

నడక మంచిది!!

బడిబాగోతం - 200వ పోస్టు

ఆరోజుల్లో బళ్ళోజేరడం అంటే, ఎళ్ళటవ్, జేరడం అంతే. ఒకటో కలాసు అంటే ఓ పలక, ఓ బలం, ఓ జోలెసంచి గుడ్డదే. నెత్తికి నాలుకిలోల ఆవుదం. బుగ్గలమీన పౌడ్రి. కాళ్ళకి సిల్పర్లు. [అనవర్గారూ - ఈ వర్ణనతో ఓ బొమ్మ, ప్లీజూ]
ఇక రెండో మూడో కలాసుకొస్తే, లెపాక్షి నోటుబుక్కు. ఒకటో రెండో. అంతే. నాలుక్కో ఐదుకో నాలుగు నోటుబుక్కులు.
తర్వాతర్వాత నోటూబుక్కులు పెరిగిపొయ్యి ఒక్కో సబ్జెక్టుకి ఒక్కోటి. మరి లెక్కలు గట్రా సేసోటానికి పొడుగు నోటుబొక్కు. యాణ్ణుంచీ? కుట్టుకోడమే.
ఠావులు తెచ్చుకుని, పెద్ద సూత్తో [కొందరు టంకంతో], టయందారం పెట్టి కుట్టుకునేవాళ్ళం. భలే ఉండేయి ఆ నోటుబొక్కులు. సిరిగిపొయ్యేవి కావు. కొన్నికొన్ని సార్లు ఠావులు సింపి సగం నోటుబొక్కులు కుట్టుకునేవాళ్ళం. ఎలా, రెండుమూడు ఠావుల తీస్కుని మద్దన దారంపెట్టి సింపేసి కుట్టుకునే వాళ్ళం
ఇక అట్టలు. సోవియట్ భూమి పుస్తకాలు తెచ్చుకుని, పిన్నులు పికేసి, అట్టలేస్కునే వాళ్ళం. మమూలట్ట, దొంగట్ట. దొంగట్టేస్తే సెక్కుసెదిరేది కాదు సమచ్చరం మొత్తం. అట్టానే ప్రంట్ లైన్ మద్దెన మూడు పేజీలు, సివరి రెండుపేజీలి భలే గట్టిగుండేవి.
ఏందయ్యా ఈ ఉపోద్ఘాతం అంటే, సూరిగాడు బళ్ళో పడ్డాడు. బడి దారిన పడ్డాడు. ప్రి-కె అంట, కె-ఫోర్ అంట. పొద్దున్నే 8.10 కి దింపాల్నంట. 11.30 కి ఇంటికెత్తుకెళ్ళొచ్చంట. పోయినేడాది జేర్చాం కే-త్రీలో. అమ్మవస్తే వెళ్తా లెకపోతే ఎళ్ళ అన్నాడు. ఓ రోజు దింపేసి ఆళ్ళ అమ్మ దాక్కుంది ఏంజేస్తాడో చూద్దాం అని. అంతే లంకించుకున్నాడు. గో ఎవే, ఐ వాంట్ మై మాం, లెట్ మి గో హోం, ఆల్ బై మైసెల్ఫ్ అని అందర్నీ తోసేసి నెట్టేసి గందరగోళం చేసాడు. ఈసారి, పపం వాళ్ళ అమ్మ బాగనే ట్రైనింగ్ ఇచ్చింది నెల ముందునుండి. పాటీ ట్రైనింగ్ అయ్యాడు. వాడికి వాడే బ్రష్ చేస్కుంటున్నాడు. అన్నీ *ఆల్ బై మైసెల్ఫ్* అనే ట్యాగ్ పెట్టేస్కుంటాడు. ఈ మద్దన స్నానం కూడా ఆడే. జలకాలాటలు. రోజుకి నాలుగుసార్లు. తొట్టిస్నానం కూడా చేస్తున్నాడు.
మొట్టమొదటిరోజు, ఏంచేస్తాడో నాయనా అని గుండెలు దడదడలాడతా ఎళ్ళినా. మొత్తానికి, పాతికమంది పిల్లకాయలు. పారెనర్స్ మాత్రం నలుగురున్నారు. నిగతా అంతా మనోళ్ళే. సగం తెలుగే అనుకుంటా. ఆణ్ణి దింపి ఓ ఐదునిమిషాలున్నా. కొంతమంది లంకించుకున్నారు. ఏదుపులు, శోకాలు. మనోడుమాత్రం గుంభనంగా కూకున్నాడు. అరేయ్, ఎళ్తన్నా, అనిసెప్పా. ఓకే, నో ప్రాబ్లం, టెన్షన్ పడకూ అని చెప్పాడు. 11.30 వచ్చా. ఏట్రా అన్నా. నేను ఏడ్వలేదు, నేను గుడ్బాయ్, నాకు మిస్ ఓబులేసు [ఏదోపేరు నాకు నోరు తిరగటల్లా] స్టికర్లు రెండు ఇచ్చింది అని పొంగిపొర్లి కిందపడి దొర్లాడు. ఇప్పటికి మూడ్రోజులు అయ్యింది. నాలుగు స్టిక్కర్లు అందుకున్నాడు, అంటించుకున్నాడు.
మూడ్రోజులకే తెలుగు మారింది. మేము ఇంటికాడ తెలుగే అని నిక్కొవక్కాణిస్తున్నాం.

ఇదీ సూరిగాడి బడిబాగోతం

200 వ పోష్టు సందర్భంగా నా 10k నడక, అంకితమిస్తున్నా
Name: iMapMyRun Sep 6, 2009 11:02 PM
Type: Regular Walk
Date: 09/06/2009
Start: 21:14:52
End: 23:00:54
Time Taken: 01:46:02

Workout Route: iMapMyRun Sep 6, 2009 11:02 PM
Total Distance: 6.38 mi.
Workout Stats
Pace: 16:36 (avg)
Speed: 3.61 (mi/hr) (avg)

http://www.mapmyfitness.com/view_workout?w=590125229256021045