2035

అది 2035 సమచ్చరం. మన దేశానికి ఎన్నికలు జరగనున్నాయి. దేశం అంటే దేశం కాదుగానీ రాష్ట్రం. రాష్ట్రం అంటే రాష్ట్రం కాదుగాని అదో ఇదో తెలియని ఓ ప్రదేశం. అప్పటికి 25 జిల్లాల రాష్ట్రం 50 ముక్కలాయ, ఎవ్వనికి ఏది జిల్లానో, ఏది రాష్ట్రమో ఏది దేశమో, ఏది పెపంచమో గుర్తుండే తెలివి పోనేపోయ్యింది.

అప్పటికి ప్రతీ సమచ్చరం ఎలచ్చన్లు జనాలకి అలవాటాయిపొయినియ్. జనాలు ఇలా అనుకుంటూన్నరు "ఆ కాలంలో (1900, 2000లల్లో) ఐదు సమచ్చరాలకి ఓ పాలి ఎలచ్చన్లు జరిగినయ్యంటా" అని. సమచ్చరం సమచ్చరానికి కూటములు మారిపోతున్నయ్. 2034 గెల్చిన కూటామిలో ఉన్న పార్టీలు పభుత్వాన్ని ఇరగనూకి మళ్లీ ఎలచ్చన్ల కోశం ఎగబడుతున్నయ్. ఈసారి మాలమహానాడు ఏ, బీ, సీ, డీ, మాదిగదండోరా 1,2,3,8, కాపు 5,2,9,11, రెడ్డి 1,6,9, కుమ్మరి 23,45, వడ్డెర 5,12, రజక 1ఎ, 56డీ, గొల్లలు 23,45 బేపనోళ్లు 2,3,7 ఈళ్లందరూ ఓ కూటమి అయితే, మాలమహానాడు 4,5,6,7, కమ్మ 3,4,7ఇ,8క, రెడ్డి 89,78, ఇంకో కూటమి అయితే, మిగతావోళ్లు ఆళ్లకి చేతనైన కూటముల్లోజేరి ఎలచ్చన్లలో పోటీకి దిగుతున్నరు.
ఎలచ్చను కమీషనుకి సానా కష్టంగుండింది ఈతూలి. పార్టీలు పెరిగిపోయ, చాంతాడంతైనై వోటు పత్రాలు. ఎల్ట్రానిక్కు వోటు మిషన్లు పనిజెయ్యటంలా మరి బయిట 61 ఉండిందిగా వేడి. వోటు మిషన్లు ఈ సారికి ఒక్కోటి 50కేజీల బరువు ఉండిందాయా, మరి ఇన్ని పార్టీల గుర్తుల్ని సూపించాలిగా. 2037 సార్వర్త్రిక ఎలచ్చన్లకి స్పీచ్ రికొగ్నీషన్ తెస్తాం అని సెప్తుండే ఎలచ్చను కమీషను. అంటే, వోటేసే బోనులోకి పొయ్యి, నా వోటు పలానోడికి అని సెప్పలి. ఏదో కార్డుముక్క ఇస్తరంట, దానిపైన బారుకోడు ఉటదంట, ఆ వోటేసేబోనులోకెళ్లి యాడనో ఆ కార్డుముక్కనిబెట్టి గీకితే నువ్వు పలానా అనిచెపుద్దంట, నీవోటెవ్వాడికీ అని అడుగుతే పలానోడికి అనాలంట. మూణ్నిమిషాలు టైము, నువ్వు సెప్పకపోతే, అదే రూలింగు పార్టీవోడికే పోద్ది వోటు అనికూడా సెప్పుకుంటున్నరు జనాలు. బీరుబారులు ఇన్నంగానీ బారుకోడేందో!! పుచు!! కలికాలం ఇసాపట్ణం!! నల్గురితోపాటూ నాగలచ్చిమి. సేసేదేముంది. ఈ మరని ఎట్టా ట్యాంపర్ జెయ్యొచ్చు అని పార్టీలు ఆలోచన కూడా మొదలుబెట్టినయి అప్పుడె.
టీవీషోలు, పాడ్టీవీ షోలు వీడియోకాస్టుల్లో ఓ అని ఊదరకొడుతున్నరు ఎలచ్చన్లలో నిలబడేటోళ్లు. పతీ కూటమి పలాని కూటమి ఇంకో కూటమికి వోటేయొద్దు ఏసిన్రో ఇంకమీరు జచ్చిన్రే అని చెప్తుండింది. 2034 సమచ్చరం ఎలచ్చన్ల వోటూ శాతం 41. గెల్చినోడికి 11.5 శాతం పడినయ్ వోట్లు. మిగతావి మిగిల్నోళ్లు పంచుకున్నరు. అది ఈ పేరు ఊరు తెలియని దేశ/రాష్ట్ర/ప్రాంత 5సమచ్చరాల వోటు సరిత్రలో రికార్డంట.
మరి ఈతూలి ఎట్టుంటదో? ఎందుకింత వోటు శాతం పడిపోతున్నదీ అని ఓ కమీషన్నేసిన్రంట ఎలచ్చను కమీషనోళ్లు. సదువుకున్న కుఱ్ఱకారంతా ఆఫ్రికాకి, అరబ్బు రష్యా దేశాలకి వలసపోతున్నరని తేలిందంని వార్త. అదేందది, అక్కడకూడా జనాలున్నారుగా అని ఓ తెలివితక్కూవోడు అడుగుతుంటె ఓ తెలివైనోడు మూడో పెపంచ యుద్ధంలో అమెరికా సంకీర్ణసేన ఆదేశాలన్నిట్నీ కొల్లగొట్టిందిగా, ఇంకెవ్వరు మిగిలిన్రక్కడా? అందుకే మనోళ్లు అక్కడకి జారుకుంటుంన్నరు అని చెప్తుంటే నే ఇన్నా. మరి ఆ పొయ్యేదేదో అమెరికానే పోవచ్చుగా అన్నడింకో తెలివితక్కువోడు. అక్కడేం మిగిలింది న్యూక్లియర్ రేడియేషను తప్ప అంటున్నడూ ఆ తెలివైనోడు. ఏందో అంతా గోలగోలగుండింది బతుకు.

(...................అసంపూర్ణం)

స్వేఛ

ఈ ప్రపంచంలో ప్రతీవోడు స్వేఛా ప్రాణే, పక్కనోళ్లకి ఇబ్బంది కలగనంతవరకూ. పక్కనోళ్లకి ఇబ్బందికలుగుతుంది అని తెల్సినా, వాళ్లని ఇబ్బంది పెడదాం అనే స్వేఛ ని స్వేఛ అనం. దానికి దాని "డిగ్రీ" ని బట్టి పేర్లుపెడతాం. నేనో స్వేఛా జీవిని, కాబట్టి పాకిస్థాన్ వెళ్తా, టెర్రరిజం నేర్చుకునివచ్చి నీ స్వేఛని "తెలిసి" హరిస్తా, నీ మీద బాంబేస్తా అనేది "తీవ్రవాదం". నేను బలవంతుణ్ని, నేను మాత్రమే స్వేఛని అనుభవించాలి నువ్వు నా కాలికింద పడుండాలీ అనే స్వేఛ "బలుపువాదం". నక్సలైట్లు ఇట్టాంటోళ్లని కుక్కల్ని కాల్చినట్టు కాల్చారు మన చరిత్రలో.
ఐతే ఇక్కడ పాయింటేంటాంటే, నా బ్లాగు నాఇష్టం, నాకు స్వేఛ, నా ఇష్టంవచ్చినట్టు రాస్తా. రాస్కో, ఎవడొద్దంటాడు. రాస్కో, పలనావాడు ఎదవ - అది నీ ఉద్యోగం కాదు, నీకు సంబంధించిది కాదు.
పలానా ఆమె అప్పడాలుచేస్కుని అమ్ముకుంటుంది - అది నీకనవసరం.
బ్లాగుల్లో గుంపులున్నాయ్ - అవును, ఉంటే నీకేంటి, నీపని నువ్వుజూస్కో.
ఒకళ్లనొకళ్లు ముఖాముఖీలు జేస్కుంటున్నారు - చేస్కోనీవయ్యా? చేస్కోనీ.
ఆమె కధ రాసింది - నీకు ఇష్టమైతే చదువు, లేకపోతే, కుడిచెయ్యి వైపు పైన ఒక "x" ఉంటుంది అది నొక్కు, మూస్కుంటుంది నీ బ్రౌజరు.
ఇంత చిన్న విషయానికి వ్యక్తిగతంగా బూతులు దేనికి?

ముక్కుసూటిగా మాట్టాడ్టం అంటే నోటికి మెదడుకీ సంబంధంలేకుండా మాట్టాట్టం కాదు. నిజాయితీ అంటే నీలో నిజాయితీ అని, సమాజంలో నిజాయితీ అనికాదుగా. ముందు నువ్వు నిజాయితీ పరుడివాకాదా అనేది తెల్సుకో. నీ నిజాయితీ ఎంటో చెప్పు. పక్కనోడు ఒంటేలుకెళ్లి ఏంజేసాడో నీకుదేనికి? అంటే దొంగతనంగా చూస్తున్నావా? దాన్నే నిజాయితీ ఆంటారా? భజన పరులను నీ దెగ్గర చేర్చుకోకు. ఇంకొకళ్ల భజన బృందంతో నీకేంపని? నువ్వేమైనా సంఘసంస్కర్తవా?

నువ్వు నాకొడకా అంటే నేనూ నాకొడక అంటానికి ఎంతోసేపు పట్టదుగా. సమీకరణం చాలా వీజీ. అనకు, అనిపించుకోకు. పలానామె బ్లాగు హిట్లు పెంచుకోటానికి ఎదో రాసింది. నువ్వు మహాభారతం రాస్తున్నావా మరీ? అక్కడ ఉపయోగపడే వస్తువైనా ఉంది నువ్వు రాసిందు బూతు, దానికో రంగు - ముక్కుసూటి, నిజాయితీ.

ఏమైనా చెప్పేది ఒక్కటే ఎవ్వడికైనా, నాకైనా - ఇంకోళ్ల ముడ్డి కింద నలుపు చూపించే ముందు, నీ ముడ్దికిందనలుపు తెల్సుకో.

నలుగురు ఆడోళ్లపైన నువ్వు నీ నిజాయితీ భూతద్దంలోంచి చూసిన బూతుసినిమా కధని విసరంగనే నువ్వేమీ ఓ పెద్ద "కనిపెట్టినోడి"వేంకాలా.

గమనిక :- ఇక్కడ కామేంట్లు రాసేవాళ్లు నా నిజాయితీని గురించి కానీ, నా పనిని గురించికానీ, నాకెన్ని బ్లాగులున్నాయ్ ఇట్టాంటి మాటలు రాసేపనైతే కామెంటు పెట్టాల్సిన పనిలేదు. దానిబదులు ఈ పనిచేస్కోవచ్చు - పు.ఏ.పె.వాసన చూస్కోవచ్చు మహదానందంగా.

శ్రీ ఆది శంకరాచార్య - ప్రతి సంగ్రహం (A Brief Transcript)

ప్రతి సంగ్రహం (A Brief Transcript):
ప్రణవ గాయత్రీ మంత్రంతో సినిమా టైటిల్ల్స్ పడతాయి.
ముమూక్షువులు సంధ్యావందనం ఆచరిస్తూంటారు, సూర్యునికి ఆర్ఘ్యం ఇస్తూంటారు.
मित्रस्य चर्षणी धॄत: श्रवो देवस्य सानसिम् । सत्यं चित्रश्रवस्तमम्॥
మిత్రస్య చర్షణీ దృత: శ్రవో దేవస్య సానసిం।
సత్యం చిత్ర్రశ్రవస్తవం ॥[ఋగ్వేదం ౩.౫౯.౬;కృష్ణయజుర్వేదం
౩.౪.౧౧.౫;౪.౧.౬.౩;శుక్లయజుర్వేదం ౧౧.౬౨]
मित्रो जनान् यातयति प्रजानन् मित्री दाधार पॄथिवीमुहद्यम्।
मित्र: कॄष्टीरनिमिषाभिचष्टे सत्याय हव्यं घॄतवद्विधेम॥
మిత్రో జనాన్ యాతయతి ప్రజానన్ మిత్రో దాధార పృధివీముతద్యం।
మిత్ర: కృష్టీరనిమిషాభిచష్టె సత్యాయ హవ్యం ఘృతవద్విధెమ॥
[ఋగ్వేదం ౩.౫౯.౧]


మిగతా ఇక్కడ చదవండి

"శ్రీ ఆది శంకరాచార్య" - సమీక్ష ౧

నేను చూసిన మొట్టమొదటి సంస్కృత సినిమా - శ్రీ ఆది శంకరాచార్య.
1983 లో ఈ చిత్రం విడుదలయ్యింది. ఈ చిత్రాన్ని శ్రీ. జి.వి. అయ్యర్ నిర్మించి, దర్శకత్వం వహించి, స్క్రీన్ప్లే కూడా అందించారు.
ఈ చిత్ర స్క్రిప్టు ని తెలుగులోకి అనువదించాలి అని నా సంకల్పం.

ముందుగా ఈ చిత్రంపై నా సమీక్షని ఇక్కడ చదవండి.

http://vedasamhitam.blogspot.com/2009/01/blog-post_28.html

ముందుతరాలకి "ఆస్థులు - సంపాదన"

ఓ మంచు కురిసిన రోజున నాకు తెల్సినాయన కనపడితే, ఏందండీ బతుకు ఈ మంచులో, ఈ చలిలో దేనెమ్మ జీవితం అన్నా మాటల మధ్యలో. ఆయన తప్పదు గురుగారు, పిల్లలకోసం అని అన్నాడు. అవును నిజమే, పిల్లలకోసమే. ఎంత? ఎందుకు? నిజంగనేనా? అవసరమా? మనం నిజంగా ఇవ్వాల్సింది ఏంటి?

ఓ సర్కారీ బంట్రోతు లోపలికిపోవాలంటె చెయ్యి చాపుతాడు.
ఓ యమ్మార్వో సంతకం చెయ్యాలంటే చెయ్యి చాపుతాడు.
ఓ రాజకీయనాయకుడు ఓ ఫైలు కదపాలి అంటే నాకేంటి అని అడుగుతాడు.
దేనికియ్యా ఆంటే నా ముందుతరాలకి కూడబెడుతున్నా అంటాడు.

ఇది ఎంతవరకూ సమంజసం. ఇలా ఆస్థి ని ముందుతరాలవాడికి ఉత్తిపుణ్యంగా ఇస్తే ఓ గుడిముందు కూర్చొని అడుక్కునే వానికి, ముందుతరాలవారికి ఏంటి తేడా?
ఎంత సంపాయిస్తే సరిపోతుంది ముందుతరాలావాళ్లకి?
ఎన్నితరాలకి సరిపోను సంపాయించాలి?
ఓ తరం, కొడుక్కి ఇచ్చావు. సరిపోయిందా?
వాడు నపుంసకుడు, పిల్లలు పుట్టలా. ఏమిజేస్తావ్?
వాణ్ణి ఓ తెల్ల అమ్మాయి లెపుకుపోయింది. ఏమిజేస్తావు?
వాడో తాగుబోతు, గుర్రాలాడతాడు. మొత్తం పందెంకాసాడు, ఉన్నదంతా దొబ్బింది. ఏమిజేస్తావ్?
ఎంతమంది మూర్ఖుల్ని తయ్యారుజెయ్యాలనుకుంటున్నావ్ నీ ఆస్థితో? ఎంతమంది సోమరిపోతుల్ని తయ్యారు జెయ్యాలి నీ లంచగొండి డబ్బుతో?

నా ఉద్దేశంలో ఇది కేవలం మన misconception. మరి ఇది మన దేశంలోనే ఉందో లేక అన్నీ దేశల్లో ఉందో తెలియదు. నా ముందు తరాలకి నేను సంపాయించి ఇచ్చేదేంది? అర్ధంలేని కధ. నేనెందుకివ్వాలి? అనేది ఓ ప్రశ్న ఐతే, లేనిదాన్ని తెచ్చి ఇవ్వటం అనేది అర్ధరహితం అనిపిస్తుంది నాకు.
నా దృష్టిలో ఇవ్వాల్సింది జ్ఞానం. చదువుకునేలా చెయ్యాలి. నాలుగు పురుషార్ధాల్లో/స్త్రీఅర్ధాల్లో, మనం ఇవ్వగలిగింది, ఇప్పించ గలిగిందీ "ధర్మ" మాత్రమే. అర్ధ, కామ, మోక్షాలు ఎవడికి వాడు సోధించి సాధించుకోవాల్సిందే.

రఘువంశ సుధ

నాకు సంగీతజ్ఞానం బొత్తిగా లేదు. ఐనా సంగీతం వింటూనే ఉంటా.
నేను పాడను. పాడితే జనాలు పారిపోతారు.

గూగుల్లో అక్కడ ఇక్కడా గెలుకుతున్నప్పుడు, ఏమైనా లంకెలు లింకులు తగిల్తే నా బ్లాగులో పెడుతూంటా, మీరూ విని ఆనందించండేం

రఘువంశ సుధ - యం.యస్. గోపాల కృష్ణన్ గారి వాయిలీనం పై వినండి ఇక్కడ:
http://carnatic.geetham.net/dl.php?file=music/Carnatic_Instrumental/M.S._Gopalakrishnan/02-Raghuvamsa.mp3


కృష్ణా నీ బేగనే బారో - షేక్ చిన్న మౌలానా సాహిబ్ గారి నాదస్వరం నుండి ఇక్కడ వినండి:
http://carnatic.geetham.net/dl.php?file=music/Carnatic_Instrumental/Sheik_Chinna_Moulana_Sahib/04%20Krishna%20Nee%20Begane%20Baro%20-%20Yamunakalyani%20-%20Misra%20Chapu%20-%20Purandaradasar.wma
బ్లాగ్లోకంలో ఈ కృతి కోసం వెతికితే ఈ తీగ దొరికింది:
పద్మ గారి మోహనరాగాలు బ్లాగులో కృష్ణా నీ బేగనే బారో.

డోలాయాం చల డోలాయాం
ఇది ఎవ్వరైనా విని తీరాలి
http://carnatic.geetham.net/dl.php?file=music/Carnatic_Instrumental/Sheik_Chinna_Moulana_Sahib/07Dolayam%20-%20Kamas%20-%20Tisra%20Ekam%20-%20Annamacharya.wma
బ్లాగ్లోకంలో ఈ కృతి కోసం వెతికితే ఈ తీగ దొరికింది:
మల్లంపల్లి శ్యాంప్రసాద్ గారి బ్లాగులోంచి :
రాగం: ఖమాస్
తాళం: తిశ్ర జాతి ఆది తాళం
శ్రీ అన్నమాచార్య విరచిత డోలాయాం చల డోలాయాం హర డోలాయాం
....మిగతాది శ్యాంప్రసాద్ గారి బ్లాగులోనే చూడండి.


పైపాటల్ని మీకు డౌన్లోడ్ చేస్కునే ఓపిక/సమయం లేకపోతే ఇక్కడ వినండి.


గీతం లోంచి మీకు కావాల్సిన సంగీతాన్ని దింపుకోండి. ఉదాహరణకి - వాయులీనం డోలు జోడి కోసం ఇక్కడ నొక్కండి.

గణతంత్ర దినోత్సవం

యావత్ రాజ్యానికీ

గణతంత్ర దినోత్సవ శుభాకాంక్షలు

నా జీవితంలో దేవుడు

నాకు జీవితంలో ఎప్పుడూ అహా ఇది భగవంతుని లీల అని అనిపించే అద్భుతాలు ఏమీ జరగలేదు. నేను పెద్ద పూజలు పున:స్కారాలు చేసే మనిషిని కాదు. నేను ఇప్పటికీ గుడికి వెళ్లినా నాకి ఇది కావాలి అని కోరుకోను.
మా నాన్న గారు చాలా కాలం నాస్థికుడు. ఆయన జంధ్యం కూడా వేస్కునే వారు కాదు. మా అమ్మ మాత్రం సనాతన ధర్మాలని కాపాడుకుంటూ, మడికట్టుకోవటం, పూజా పున:స్కారాలు చెయ్యటం, ప్రతీ రోజూ మహానైవేద్యాలు పెట్టటం అవీ చేస్తుండేది. తర్వాత తర్వాత నేనూ నెమ్మదిగా నమ:స్కారం పెట్టుకోవటం ప్రారంభించా. 1996 లో మా నాన్న ఆలోచనా విధానంలో కొంచెం మార్పు రావటం మొదలైంది, అదేనాలోనూ మార్పుకి శ్రీకారం చుట్టింది. 1996 లో మా నాన్న వైతీశ్వరన్ కోయిల్ కి వెళ్లొచ్చారు, ఆ గుడిని చూడాగానే మా నాన్నకి ఆయన ధృక్పదంలో అలజడి కలిగి వెంటనే జంధ్యం ధరించి స్నానం గట్రా చేసి వెళ్లి వైతీశ్వరన్ దర్శనం చేస్కున్నారు. అప్పటినుంది కొన్ని కారణాల వల్ల కొన్ని సంఘటనల వల్లా మా నాన్నకీ నాకూ అలవాటైయింది దేవుడు భక్తి. ఆయన నెమ్మదిగా షిర్డీ సాయిబాబా వైపుకి మళ్లారు. చాలా సార్లు షిర్డీ కి కూడా వెళ్లొచారు.
1999 లో మా నాన్నకి గుండె పెరిగి ఆశ్పత్రికి వెళ్లాం. డాక్టరు పరీక్షలు చేసి, మీ బంధువులందర్నీ పిల్చుకోండి అని చెప్పాడు. మా నాన్న షిర్డీ సాయి నమ్ముకున్నారు, మా అమ్మ కనపడిన దేవుళ్లకీ మొక్కుకుంది. మానాన్న క్షేమంగా తిరిగి ఇంటికి వస్తే శ్రీశైలం వస్తా అనుకున్నా. పదిరోజుల్లో మా నాన్న తేరుకుని ఇంటికి వచ్చేసారు. నేను నాన్న ఇంటికి చేరుకున్న రాత్రికి రాత్రే శ్రీశైలం వేళ్లి తలనీలాలు ఇచ్చేసి, శ్రీశైలనాధుని గర్భ గుడిలో ఆ యన పక్కనే కూర్చుని అభిషేకం చేస్కుని వచ్చా. నా మొట్టమొదటిసారి శ్రీశైల ప్రయాణం, ఆ శివలింగం పక్కనే కూర్చొని మొట్టమొదటి సారి తాకినప్పటి ఆ అనుభూతి, తృప్తి, ఆనందం, రోమాంచ మళ్లీ నాకె ఎన్ని సార్లు శ్రీశైలం వెళ్లినా కలగలా, మరెక్కడికి వెళ్లినా కలగలా.
తర్వాత్తర్వాత 2005 లో మా నాన్నగారు మమ్మల్నందర్నీ ఆశ్చర్యంగా శోకంలోకి నెట్టేసి ఆ శివంలో కలిసిపొయ్యారు.
నాకు అంతా శూన్యం అయిపోయింది. అప్పుడూ, మొట్టమొదట మానాన్నకి ఎంతో ఇష్టమైన పొందుగుల లో ఆయన అస్తికలు నిమజ్జనం చేసాం. కొందరు ప్రయాగలో చెయ్యండీ అని కొందరు కాశీలో చెయ్యండీ అని సలహాలు ఇచ్చారు. నేనాలోచించి, ప్రయాగ త్రివేణీ సంగమంలోనూ, కాసీలోనూ కలుపుతా అని బయలుదేరా. నాకు ట్రైన్లో ఒకతను పరిచయం అయ్యారు. చక్కటి భాష, స్థిరమైన దృష్టి, మాటా మాటా కలిసింది. అతనిది చీరాలే. ప్రయాగ లో ఇద్దరం కలిసే లాడ్జీ తీస్కున్నాం. అక్కడి అస్సిస్టెంటు కమీషనర్ ఆఫ్ పోలీస్, ఆయన క్లాస్మేటే అట, ఫోన్ చేస్తే వెంటనే ఒక యస్.ఐ ని పంపించారు ఇతని దోస్తు. మమ్మల్ని త్రివేణీ సంగమం దెగ్గరకి సునాయాసంగా తీకెళ్లి అక్కడి మోసగాళ్ల చేతిలో పడకుండ అన్నీ కార్యక్రమాలు దెగ్గరఊంది చేయించి పంపించాడు ఆ పోలీసు ఆఫీసరు. వెంటనే కాశీకి వెళ్లాం ఇద్దరం. అక్కడకూడా కలిసే గది తీస్కున్నాం. అతను కార్యక్రమాలు చేకుని నిష్క్రమించారు. ఆయన అవాయా అనే కమ్మ్యూనికేషన్స్ కంపెనీకి వైస్ప్రెసిడేంటు. నేను మూడు రాత్రులు ఉందాం అని నిర్ణయించుకుని ఉండి, ఆ శంభూనాధుని దర్శనం చేస్కుని, కాసీలోని అన్నీ గుళ్లూ గోపురాలూ చూస్కొని, సంకట హనుమాన్ని కొల్చుకుని, రుదృడ్ని కూడా దర్శించుకుని బయల్దేరా. కానీ నాకు అంత తృప్తి అనిపించలా. శ్రీశైలం అంత ప్రశాంతంగా ఏదీలేదు అనిపించింది.
మా నాన్న నిష్క్రమణాశూన్యం నుండి నెమ్మదిగా నిలదొక్కుకుని, మళ్లీ నన్ను నేను జీవనశ్రవంతిలోకి తెచ్చుకుని, పొట్టచేతబట్టుకుని అమెరికాకి వచ్చి ఇక్కడ ఉద్యోగం సంపాదించి, ఇదిగో ఇలా ఉన్నా. ఈ ప్రయాణంలో మా నాన్న నావెనక ఉండి నన్ను నడిపిస్తున్నాడనే భావన. మా అమ్మ, కొడుకు వృధిలోకి రావాలీ అనే సంకల్పం. మా ఆయన జీవితపు ఉఛస్థితికి వెళ్లాలి అనే నా భార్య సంకల్పం అన్నీ మిళితమై ఉన్నాయి.
మా పాప పుట్టుక మాత్రం నాకు కొంచెం దైవలీలేనా అనిపించింది. దేనికంటే
అక్టోబరు 6 ప్రసవం కావొచ్చని డాక్టర్లు ఇచ్చిన తారీఖు. సెప్టెంబరులో మన సహ బ్లాగరు, మాష్టారు దుర్గేశ్వర గారు ఓ రోజున ఛాట్లో కలిసి, మీరు ఇరవైఒక్క రోజులు రుద్రం చెయ్యండీ మంచిదీ అని చెప్పారు. విఘ్నం కలుగకుండా చేయ్యండీ అన్నారు. మరి ఇలా అక్టోబరు 6 న డెలివరీ కదా అన్నా. అప్పటికి ఇరవైఒక్క రోజులు కావు మాష్టారూ అన్నా. పర్లేదు, ఆ సమయం వచ్చినప్పుడు నాకు చెప్పండీ మీపేరు మీద నేను చేస్తా అన్నారు ఆయన. మొదలు పెట్టాను చెయ్యటం. ఈ లోపల సెప్టెంబరు 29, శరన్నవరాత్రులు మొదలయ్యాయి. నిండు నెలలతో సాయంత్రం 6 కల్లా వంటా వార్పూ సిద్ధం చేస్కుని, ప్రసాదం తయ్యారు చేస్కొని, పిల్లాడికి స్నానం గట్రా చేయించి, వాడికి ఏదోకటి తింటానికి మూట కట్టుకుని తయ్యరుగా ఉండేది శ్రీమతి, నేను పని నుండి వచ్చి స్నానం గట్రా చేస్కుని గుడికెళ్లే వాళ్లం. నవరాత్రులు మొత్తం ప్రతీరోజూ అమ్మవారి అలంకారం, మరియూ శ్రీ లలితా సహస్రనామ పారాయణార్చన జరుగుతాయ్ అని ముందే ప్రకటించారు గుడివాళ్లు.
ప్రతీ రోజు వేళ్లాం. తను కష్టపడి కూర్చొని మొత్తం పారాయణ చేసింది, తీర్ధ ప్రసాదాలు తీస్కుని కానీ ఇంటికి చేరుకునే వాళ్లంకాదు. ప్రతీరోజు జనాలు అడిగేవారు ఇంకా కాలేదా అని. తలా ఒకలా చెప్పేవారు ఇక ఈరోజు అవుతుందిలే, 3 న అవుతుంది అని నాకనిపిస్తుంది అని ఒకావిడ అంటె, 5 న అవుతుంది అని ఇంకొకళ్లు ఇలా. మొత్తానికి, రోజుల్లెక్క ప్రకారం నా రుద్ర పారాయణ అక్టోబరు 8 కి అయిపోయింది. అలానే దేవీ నవరాత్రులు తిధుల ప్రకారంకాకుండా రోజుల ప్రకారం, సెప్టెంబరు 29 నుండి తొమ్మిదిరోజులు కలిపితే అక్టోబరు 8 కి అయిపొయ్యాయి. అక్తోబరు 8 న కూడా గుడికి వెళ్లాము. అందరూ ఆశ్చర్య పోవటం ఇంకా కాలేదా అని. మొత్తానికి అక్టోబరు తొమ్మిదిన, అంటే విజయ దశమినాడు, శ్రవణా నక్షత్రం రోజున పాప పుట్టి మమ్మల్నందర్నీ ఆనందంలో ముంచేసింది.
ఇది ఆ అమ్మవారి లీలేనా? ఏమో అలా రాసిపెట్టి ఉందేమో....
శుభం

కాస్ట్ కటింగు కార్టూన్

పంపినవారు - ప్రసాద్ యం.

 

యోగి - నిష్క్రమణం

ఇవ్వాళ మన సహ బ్లాగరు, యోగి అ.క.అ అష్టావక్ర తన పెన్నులోని ఇంకు మొత్తాన్ని వొంపేస్కుంటున్నా అన్నాడు. అలా వోంపేస్తే పెన్ను రాయదుకదా అన్నా, పాళీ ఇరగ్గొట్టా అన్నాడు, ఇకరాయదుగా అన్నా, ఇకరాయాల్సిన అవసరం లేదు అన్నాడు, చివరాఖరి కాయితం కాక పోయినా ఉన్న రీము కాయతాల్ని మూటగట్టి అటక మీద పెట్టేసా అన్నాడు, ఇక పెన్నుతో పని లేదు అన్నాడు. నాకర్ధంగాలా!! దేనికీ అన్నా? నా బ్లాగుని మూసేస్తున్నా అన్నాడు. సరే ఇదే నీ చివ్వరాకరి నిర్ణయమా బ్లాగుమీన అన్నా. అవునూ అన్నాడు. ఇలా జెప్పాను:
సోదరా!!
హుం!! ఏమి చెప్పనూ? ఇదే నీ నిర్ణయం ఐతే ఇక నువ్వు పొడుగుచేతుల చొక్కాలు వేస్కోవాల్సిన అవసరం లేదు, దేనికంటే మేధావుల్ని ఎదిరించడానికి కండలపైకి ఇక చొక్కా మడుచుకోవాల్సిన పనిలేదు. కళ్లు బైర్లు కమ్మేలా మేధావులు రాసిన ఠావుల కొద్దీ కతల్ని చదవాల్సిన పనిలేదు. ఏమైనా, ఒక నిర్ణయం, ఒకే నిర్ణయం, ఒకే మాట, ఒకే బాట.
ఇక మేధావుల్లారా మీ మీ మేధావితనాన్ని కలుగుల్లోంచి బయటకి తీసి దులుపుకోండి. ఒక వెల్తురు బ్లాగ్లోకంనుండి నిష్క్రమిస్తున్నాడు. మీరిక ఆకాశం మీదకి ఉమ్మేస్స్కోవాల్సిన పనిలేదు, నక్కల్లా ఊళళు పెట్టాల్సిన పనీలేదు మరో ఖడ్గం వచ్చేదాకా. మీ కళ్లని ఇంక చల్లబర్చుకోండి, మగ్గు బీరుతో లేక ఓ చెత్త పోస్టుతో.
అదిగో పొద్దుపొడుస్తున్నాడు సూరీడు మరో కొత్త వెలుగుతో, మరో కొత్త ఖడ్గాన్ని తయ్యార్చేయ్యటంకోసం, మరో కొత్తవెలుగుని నింపడంకోసం

- మే యువర్ బ్లాగ్సోల్ రెస్ట్ ఇన్ పీస్

యోగా

ప్రపంచం మొత్తం భారత్ వైపుకి ఆశ్చర్యపోయి చూసే విషయాల్లో యోగా ఒకటి. మనం యోగ ప్రక్రియ ని ప్రపంచానికి అందజేసి మనం మర్చిపోయ్యాం.
నేను 1-7 దాకా పిడుగురాళ్ల తండా బళ్లో చదువుకున్నా. అంటె ప్రాధమిక పాటశాల అన్నమాట. మాకు యఱ్ఱంశెట్టి సీతారామయ్య అనే ఒక లెక్కల మాష్టారు గారు ఉండేవాళ్లు. ఆయన మాచేత ప్రతీరోజు క్రమం తప్పకుండా యోగా చేయించేవాళ్లు అంటే ఆసనాలు వేయించేవాళ్లు, అఫ్కోర్సు మనకి అత్యంత ఇష్టమైన ఆసనం శవాసనం. పొద్దున్నే 7-8. యోగా అయ్యాక గోధుమ ఉప్మా ఉండేది. కేవలం గోధుమల్ని ఉడకబెట్టి నాలుగు ఉల్లిపాయలేసి పెట్టేవాళ్లు. మేము ఇంట్లోంచి కారప్పొడి పొట్లంకట్టుకుని తీస్కెళ్లేవాళ్లం.
ఏమి రుచి!! ఏంటో!!! బాబా!! కస్సక్!!గతం గతహ్. నేనో పెద్ద బలవంతుణ్ణేంకాదు. అయితే బియ్యం బస్తా ని అవలీలగా ఎత్తెయ్యగలను. రోజుకి 40 కాగుల నీళ్లు తోడి తొట్టి నింపగల్ను. రెండు బక్కెట్ల జోడేస్కుని నీళ్లు తెచ్చిపెట్టగల్ను, లేక ఓ కాగు భుజంమ్మీదా, బక్కేట్టు చేత పట్టుకుని నీళ్లు మొయ్యగల్ను. పెద్ద బుంగేసి చేద లాగ్గల్ను. 20 ఇటుకలు ఇంపబ్బొచ్చెలో పెట్టుకుని నడవగల్ను. చెట్లన్నిటికీ పాదులు చెయ్యగల్ను. బహుసా నాకు ఈ పని తనం, నేర్పూ ఇవన్నీ ఆ యోగా కారణం వల్లనో లేక/మరియూ పల్లెవాసం వల్లనో వచ్చినవే. తర్వాత్తర్వాత డిగ్రీకొచ్చాక గుంటూర్లో, ప్రతీరోజూ పోలీస్ పెరేడ్ గ్రౌండ్కి వెళ్లి నాలు రౌండ్లు జాగింగు చేసేవాణ్ణి. డిగ్రీ అయిపోయింది. అన్నీ అటకెక్కేసినయ్. MCA కాలేజికెళ్లటం, సిగరెట్లు అలవాటు కావటం, ఉద్యోగం పోవటం, రావటం, బెంచులు, కుర్చీలు మనిషిని కుదేల్జేసినయ్. కానీ నేనెప్పుడూ నామీన నమ్మకాన్ని కోల్పోలేదు. మద్రాసులో ఉన్నప్పుడు నాకు ఈట్(IT) జనాలకి మాత్రమే వచ్చే కొన్ని అరుదైన కండరాల నొప్పి వచ్చింది. ఆర్థ్రోపాలజీ డాట్టర్ కాడికెళ్లా. రమేష్ ఆయన పేరు, దేవకీ ఆసుపత్రి ఆయన ప్రాక్టీసు. వెళ్లంగనే, ఏటి అన్నాడు, ఇలా భుజం నొప్పి, మెడ పట్టేసింది అన్నా. స్పాజ్మ్యాటిక్ పెయిన్ అన్నాడు. సరే అన్నా. ఏమైనా ఆటలు ఆడతావా అన్నాడు లేదు అని ఇకిలించా. సిగ్గుపడాలయ్యా నవ్వుతావేంటి. ఎంత క్లైంటు స్పెసిఫిక్ ఐనా, ఓ గంట నీకోసం లాగి, ఆటలు ఆడు అన్నాడు. నేనొ బొంగులే అని లైట్గా తీస్కున్నా ముందు. అది తగ్గలా, పైగా పెరిగింది. ఆయుర్వేద మస్సాజ్ కి వెళ్లా. కొంచెంపర్లేదు. ఆ డాట్టర్ కూడ బాసు నువ్వు ఆటలు ఆడక పోతే ఇక అంతే అన్నాడు. ఇక లాబం నేదు బగమంతుడా అని లజ్ కార్నర్ లో ఓ టెన్నీస్ క్లబ్బులోజేరా. దానెంకమ్మ, వారంలో నొప్పి మటుమాయం. తర్వాత సూరిగాడు పుట్టటం, మా నాన్న పరమపదించటం, ఈలోపునే అమెరికా కి మన ఇది(విధి) నెట్టటం చకచకా జరిగిపోయినై. ఇక ఇక్కడ సంసారం ఎట్టినాక, ఆపీస్కి పోవుడు వచ్చుడు, పోవుడు వచ్చుడు. పొట్టాడాట్కాం పెరిగిపోయింది. ఇక లాబంనేదు అని రాందేవ్ మహరాజ్ ది ఒక డీవీడీ కొన్నా, ప్రాణాయామం చెయ్యటం మొదలెట్ట. మళ్లీ అటకెక్కేయించా. ఇక అప్పుడూ ఒకానొన రోజున, GOLDSGYM లో చేరా, ఓ మూడు నెల్లు ఇరగొట్టా. అప్పుడు కడుపులో మంట అని కొన్ని రోజులు, మెడనొప్పి అని కొన్ని రోజులు, కాళ్లు నొప్పులు అని, చలి అని, కార్ తుమ్మిందని ఇలా జిమ్ము వైపు ఎళ్లటం మానేసా. ఆటుపిమ్మటి మన ఇంటి ముఖ్యమంత్రి గారు, ఇక లాభమ్లేదు, నువ్వు జిమ్మైనా మానెయ్యి లేక వెళ్లనన్నా వెళ్లు, అనవసరంగా వానికి డబ్బులు కట్టుట ఏలా అని హుకుం జారీ చేసారు కనుకా, మన జిమ్మీకెళ్లే సరుకూ సరంజమా బూజు దులిపి ఓ 2-3 నెలలు మళ్లీ ఇరగొట్టా. ఇంతలో వచ్చారు యువరాణి వారు. మళ్లీ పులుస్టాపు పెట్టాము. ఇక మళ్లీ మొదలు పెడదాము అని నిర్ణయించి, ముందుగా ఠాడా, డంచిక డంచిక యోగా యోగా యొ యొ యొ యోగా యోగా చేద్దాం ఇంటికాడా అని "సూర్య నమ:స్కారాలు" అని కొట్టాను నువ్వుగొట్టంలో, అంటే యూట్యూబులో.
ఈ వీడియో దొరికింది. అందరి సంతోషమే మన సంతోషం, మీకూ యుప్యయోగ్య పడ్యుతుంద్యేమో అని ఇక్యడ పెడ్యుతున్యా.

So Called యూత్

వయస్సులో ఓ అబ్బాయి ఓ అమ్మాయిని కోరుకోవటం, అమ్మాయి అబ్బాయి సాంగత్యం కావాలనుకోవటం, సృష్టి సహజం. అలా వయసు వేడిలో, వాళ్లు కలవటం, కూడ ఏదో పెద్ద విషయం ఏమాత్రమూ కాదు. మన దేశంలో పైకి ఇది మహాపాపం ఐనా పల్లెల దెగ్గర్నుండి మహా నగరాల్దాకా, గడ్డివాముల చాటునుండి, లాల్బాఘ్ పార్కుల్లో చెట్ల చీకటిమాటుల్లో యుగ యుగాలుగా నడుస్తున్న తంతే.
మన తాత ముత్తాతల సమయంలో కూడ జరిగిందిలా. మన నాన్నల సమయంలో కూడ జరిగిందిల. కానీ ఇప్పుడు కొత్తగా నరుక్కోడాలు, యాసిడ్ పోస్కోటలు ఏంటో అర్ధం కావట్లా.

ఇది మరీ దారుణం, అమ్మాయిని ఆకర్షించాడు, ఆ అమ్మాయి వాని స్టైలుకి పడిపోయింది. వాడు ఆ అమ్మాయిని లోబరుచుకున్నాడు, శారీరకంగా అనుభవించాడు. సరే బానే ఉంది. తప్పో వొప్పో, తర్వాత, ఆ అమ్మాయిని అడవికి తీస్కెళ్లి మత్తు మందిచ్చి మాన భంగం చేసి, దాన్ని వీడియో తీసి, నెట్లో పెట్టి!! ఇదేందిది?

ఎవరి తప్పు కన్నా మన So called youth కి సిగ్గుగా లేదా ఇలా చెయ్యటానికి? నేనూ ఆ వయస్సులో, కాలేజి ఎగ్గొట్టి సిన్మాల్జూసా, మందు తాగా, సిగరెట్లు కాల్చా, ఐతే ఉన్మాదిని కాలా. దేనికి? నా కుటుంబ నేపధ్యం అయుండొచ్చు లేక సమాజం అంటే భయం అయుండొచ్చు లేక నా పరిధులు నాకు తెలియటమూ అయుండొచ్చు ఏమైనా, నేనుజేసేది తప్పా ఒప్పా అని నాకు తెల్సు. ఆ వయసులో చాలా తప్పులు తెలిసి చేసేవే, దేనికంటే అది తప్పు చెయ్యకూ అంటారు పెద్దలు కాబట్టి. అది వయసు ఇచ్చే అహం. వద్దు అన్నది చేసి తీరాలి అనే ఓ అసహనం. ఐతే అదే కుఱ్ఱాణ్ణి మింగేస్తే - ఉన్మాదం అవుతుంది. చివరికి ఎంకౌంటర్ కి దారితీస్తుంది.
ఐతే, ఏఏ కారణాలు ఓ కుర్రాణ్ణి ఉన్మాదిని చెస్తాయి? నా దృష్టిలో
1. తల్లి తండ్రుల పెంపకం
2. తల్లి తండ్రుల అతి గారాబం
3. తల్లి తండ్రుల లంచగొండితనం
4. కుర్రాడి సామాజిక ఆర్ధిక పరీస్తితులు
ఫ్లర్టింగులు, పబ్బులు, చిత్తకార్తె కుక్కలు ఇవన్నీ పెద్ద తరగతులకి మెడళ్లు. కానీ, దిగువతరగతుల నుండి ఇప్పుడిప్పుడే ఎగువతరగతులకి నెట్టబడుతున్న జనాలకి ఇవన్నీ కొత్తగా కనిపించి, ఉన్మాదుల్లా తయ్యరు చేస్తున్నాయి.
దేనికంటె, నేను ఆ అమ్మాయి నాకు పడుతుంది అని 25000 ఖర్చుబెట్టా. పళ్లేదు, నా డబ్బు నాకిచ్చేయ్ అని అడిగా ఇవ్వలేదు, యాసిడ్ పోసా. ఎంతవరకూ ప్రాక్టికల్ గా ఉంది ఇది? అస్సలు వాడికి 25000 ఎక్కడవి? వాడి తల్లితండ్రులకు తెలియకుండా ఎలా వచ్చినై? సరే స్నేహితులు దెగ్గర నుండి లాక్కున్నాడు, వాళ్ల తల్లి తండ్రులకు అనుమానం రాదా? చివరికి ఏమయ్యాడు, చచ్చి శవం అయ్యాడు, కనీసం శవ యాత్రకి చిల్లరేసారా? అదీలేదు, రాళ్లు చెప్పులు ఏసారు.
5. సినిమాల ప్రభావం
తేజా లాంటి దర్శకుల్ని కాలాపాని లాంటి జైల్లో పెట్టాలి.
6. అతి సమాచారం. యూత్ నెట్ కి వెళ్లి గూగుల్లో జాబులు వెత్తుకుంటున్నారంటె మా సూరిగాడు కూడా నమ్మడు.
7. మొబైల్ ఫోనులు. MMSలు. (ఇవి అవసరమా?)
ఒకడు బస్సులో పోతూ, ఓ సీటు దెగ్గర నుంచొని, కూర్చున్న అమ్మాయిని ఎదని, గాలికి రెపరెపలాడుతున్న పైటలోంచి ఫోనుద్వారా వీడియో తీసి నెట్లో పెట్టాడు. వాని స్నేహితులు వానికి మందుపార్టి ఇచ్చారు వాడేదో నోబెల్ ప్రైజు కొట్టినట్టు.
8. Weak Law and Enforcement.
9. దేశకాలమాన పరీస్థితులు
10.స్నేహితులు
11.కళాశాలలో పరీస్థితులు
12.నేర ప్రవృత్తి
13.మానసిక వొత్తిళ్లు
14.పీర్ ప్రెషర్స్
ఎన్నొ కారణాలు ....
పరిష్కారం: తల్లితండ్రులు పిల్లల్ల్తో స్నేహితుల్లా మెలిగి, వాళ్లని సరైన మార్గంలో పెట్టగలగాలి. అంతేకాని, యాసిడ్ పోస్తే, "కన్నా, నువ్వు కాబట్టి చెయ్యగలిగావ్, మన ఎమ్మెల్యే కి జెప్పి నిన్ను కేసు నుండి బయటకేపిస్తా" అనే తత్వం అగ్గికి ఆజ్యంపోసినట్టవుతుంది. ఇదొక సామాజిక బాధ్యత.
ఇలాంటి సంఘటనలు జరిగినాక, మీలో ఎంతమంది India కి తిరిగి వెళ్దాం అనుకుంటున్నారు?

గసి - నా నూరో పోస్టు

బ్లాగ్ ప్రయాణంలో ఓ మైలు రాయి. ఇదినా నూరో పోస్టు. బ్లాగు రాస్తున్నా అంటె, ఇంట్లో ఇల్లాలి సహకారమ్లేకుండ ఎలా కుదురుతుంది? కాబట్టి ముందుగా నా ఇల్లాలికి నా కృతజ్ఞతలు. సూరిగాడికి చాక్లేట్లు, పిల్లకి కొత్త డ్రస్సులు. నా బ్లాగు చదివి, వ్యాఖ్యలతో నన్ను ఉత్సాహపరుస్తున్న అందరికీ నా నమస్కారాలు.


ఈ మద్దెన మా ఆవిడ సూరిగాడికి గసి పెడుతుంటే మావాడు అదేదో పచ్చడి అని లాగిస్తున్నాడు. ముచ్చటేసింది వాడు గసి తింటుంటే.
నాకు గసి అంటే మహా ఇష్టం. మీకు తెలుసా గసి అంటే? వెన్నని కాసి నెయ్యి చేసినప్పుడు, ఆ గిన్నెలో అడుగున మిగిలేదే గసి. వెంటనే నాకు మా ఊరు, ఆ ఊరు, ఆ గేదెలు, ఆకుపచ్చని చేలు, ఆ పేడ, ఆ పాలు... .. . గుర్తుకొచ్చినై.
మేము మోర్జంపాడులో ఉండే కాలంలో, పాలు అనే పదార్ధానికి నిజమైన అర్ధం తెలిసింది నాకు. అంతరుచి, అంత చిక్కటి పాలు ఎక్కాడాజూళ్లా నేను. మా అమ్మ పాలు కాసి తోడేసి, పెరుగు వేస్కునేప్పుడు, ఆ గడ్డ పెరుగు పైన మీగడని తీసేసి దాచేది. అలా ఓ వారం మొత్తం సేకరించిన మీగడని ఓ గిన్నెలో పోసి ఇక కవ్వంతో చిలికేది. ఠాడా!! వెన్న, అంత ములాయం, మహారుచికరమైన వెన్న, ఎక్కడ దొరుకుతుంది? అలా చిలికేప్పుడు, కొంచెం పెట్టమ్మా అంటే, చూపుడువేలుతో కొంచెంతీసి, చేతిని బోర్లిస్తే మణికట్టుపై కొంత రాసేది. అలా దేనికి, అరచేతిలోనే రాయొచ్చుకదా? ఇప్పటికీ అది ప్రశ్నే నాకు. తర్వాత్తర్వత, సుమీత్ మిక్సీ వచ్చింది. దాంట్లో వెయ్యటం మొదలైంది. దేనికో సరిగ్గా వచ్చేది కాదు దాంట్లో. ఇక, పెద్ద బూష్టు సీసాలో మీగడేసి మూతపెట్టి ఊపీ ఊపీ తీసేది కొన్ని రోజులు వెన్నని. మొత్తానికి ఎప్పుడు వెన్న తీసినా, రెండుచేతులు పట్టేంత పెద్ద బంతిలా వచ్చేది వెన్న. ఇక దాన్ని కరగబెట్టి ఓ డబ్బాలో పోసాక గసి... నాకు మాడిన అన్నం చెక్కమీద గసి పూసుకుని లాగించటం అంటే మహా సరదా. వేడి వేడి అన్నంలో గసి, కొత్త పండుమిరపకాయల కారం ఏసుకుతింటే!!! వేడి వేడి అన్నంలో పండుమిరపకాయల కారం,వెన్న!!!! మా అమ్మ ఈ ఇంట్లో చేస్కున్న నెయ్యితో మైసూర్పాక్ చేసేది. ఏమి టేష్టు అది. అఫ్కోర్స్ ఒక్కోసారి మైసూర్పాక్ చెయ్యబోతే అది మైసూర్ రాక్ ఐన సందర్భాలు కూడా ఉన్నాయిఅనుకోండి.

అలానే, వారానికోసారి జొన్న రొట్టెలు చెసేది మా అమ్మ. వేడి వేడి జొన్న రొట్టెలు, ఉల్లిపాయకారం, వెన్న. అదీ కాంబినేషన్ అంటే. అలానే, గోంగూర పప్పు, వేడి వేడి అన్నం, వెన్న.
మరి వెన్న తీసాక మిగిలిన మజ్జిగతో ఏంజేస్తారు అని ఎవరైనా అడిగితే, కిస్సుక్కున నవ్వి, "మజ్జిగపులుసు" పెట్టుకుంటారు అంజెప్పాలి :)
ఇవన్నీ మన ముందరి తరాలకి లేవు. వాళ్లకి కనీసం చెప్పినా అర్ధం కావు. అమెరికాలో ఆ పాసిబిలిటీ ఉందేమో, ఓ 10ఎకరాలు కొనుక్కుని ఓ చేలో ఇల్లు కట్టేస్కోవచ్చు. నాఉద్దేశం ఆ జాగా ఇక్కడ ఉంది అని. మనకి భూమి తగ్గిపోతోంది. రియల్ భూతం అంతా మింగేస్తోంది. పల్లెల్లో పాడి తగ్గిపోతున్నదని కూడా విన్నా. ఇవ్వాళ్టి రోజున ఎద్దులు కనుమరుగౌతున్నాయి. వ్యవసాయం మొత్తం ట్రాక్టర్లతోనే జరిగిపోతోంది.

January 19th, Monday, Martin Luther King Jr. Day

సూరిగాడికి నేన్జెప్పే కతలు - 1

ఈ మద్దెన, మా ఆవిడ సూరిగాడిని నిద్రబుచ్చే బాధ్యతని మళ్లీ స్వీకరించింది. ఆ బాధ్యతని నేను నిర్వహించేప్పట్లో మావాడు ఓ వారం ఓ కధ చెప్పమని అడిగితే ఇంకోవారం ఇంకోటి.
అట్టాంటి వాటిల్లో ఆదికి బాగా నచ్చిన కధ ఇది.
దీనిపేరు "ఓ సొరచేప కధ"
అనగానా ఓ పేద్ద సముద్రం ఒడ్డున ఓ చిన్న ఊరుండేది. ఆ ఊరికి దెగ్గర్లో, ఆ సముద్రంలో ఓ పెద్ద సొరచేప, Its a Big Black Shark with shiny white teeth. అది డేంజెరస్ షార్క్. ఓ రోజు అప్పారావు సుబ్బారావు ఓ చిన్న పడవమీద సముద్రంలో వెళ్తుంటే షార్క్ చూసింది. ఝుం.... ఝుం.... ఝుం.... అని మర పడవ వెళ్తూంటే, ఝున్.... ఝున్.... ఝున్.... అని ఆ షార్క్ పడవ వైపు వస్తోంది. ఝుం...ఝుం...ఝుం... పడవ ఝున్...ఝున్...ఝున్...షార్కు. ఝుం..ఝుం..ఝుం..పడవ, ఝున్..ఝున్..ఝున్..షార్కు. ఝున్.ఝున్.ఝున్.పడవ, ఝున్.ఝున్.ఝున్.షార్కు. ఝుంఝుంఝుం పడవ, షార్కు పడవని ఠకా మని కొట్టేసింది. పపం అప్పారావు సుబ్బారావి నీళ్లల్లో చెల్లాచెదురుగా పడిపొయ్యారు. దీన్ని ఒడ్దునుండి ఓ పోలీసు చూసాడు. ఫేద్ద పోలీసు, చలా స్ట్రాంగ్ గా ఉంటాడు ఆ పోలీసు. వెంటానే ఊళ్లో వాళ్లందరకీ చెప్పాడు వెళ్లి. షార్కు ఉంది నీళ్లల్లో అటు వెళ్లకండి అని. అది ఎండా కాలం, అందరూ నీళ్లల్లో ఆడుకోటానికి ఇష్టంగా ఉంటే పోలీసు ఇలా చెప్పేసరికి ఎవ్వరు ఆయన్ని నమ్మలా. పైగా అందరూ అతన్ని అరిచారు. ఏమీ పనిలేదా నీకు, మేమూ హాయిగా నీళ్లల్లో ఆడుకుంటుంటె షార్కు అది ఇదీ అని మమ్మల్ని భయపెడతావు అని. అప్పుడు పాపం పోలీసు, ఐతే ఐంది, వీళ్లెవ్వరూ నమ్మక పోయిన నేను వీళ్లందర్నీ రక్షించి తీరతాను అని, ఒడ్డేమ్మటి ఓ పెద్ద వాచ్టవర్ కట్టుకుని, ఓ పెద్ద గంట పెట్టుకుని, స్పాట్ స్కోప్ తీస్కుని గన్ రెడీగా పెట్టుకుని షార్క్ వస్తుందే అని చూస్తున్నాడు. ఇంతలో ఓ నల్లని ఆకారం ఒడ్డువైపుకి వస్తోంది. పోలీస్ వెంటనే గంటకొట్టి అదిగో షార్క్ వస్తోంది, వచ్చేస్తోంది అని అరిచుకుంటు నీళ్లదెగ్గరకి వెళ్లి అందర్నీ బయటకి రప్పించి చూడబోతే అది షార్క్ కాదు. ఎదో పెద్ద చేప. అందరు జనాలు పాపం పోలీసిని అరిచారు. ఛీ ఛీ అన్నారు. పోలీసు సిగ్గుతో ఇంతికి వేళుండే సరికి మిస్సెస్స్ పోలీసు పరిగెత్తుతూ అతనికి ఎదురొచ్చింది. ఏంటి అని అడిగాడు పోలీసు, మన పిల్లలు, వాళ్ల స్నేహితులతో సముద్రంలోకి వెళ్లారు, నువ్వేమో షార్కు అది ఇదీ అంటున్నావు. ఇప్పుడేలా అని ఏడవటం మొదలెట్టింది. పోలీసు వెంటనే ఓ పెద్ద బోటేస్కుని సముద్రంలోకి వెళ్లాడు. ఇంతలో ఆ పిల్లలు అందరూ అక్కడి ఓ చిన్న ఐలాండ్ వైపు వెళ్తుంటే షార్క్ చూసింది. ఝుం.... ఝుం.... ఝుం.... అని మర పడవలు వెళ్తూంటే, ఝున్.... ఝున్.... ఝున్.... అని ఆ షార్క్ వాళ్ల వైపు వస్తోంది. ఝుం...ఝుం...ఝుం... పడవలు ఝున్...ఝున్...ఝున్...షార్కు. ఝుం..ఝుం..ఝుం..పడవలు, ఝున్..ఝున్..ఝున్..షార్కు. ఝున్.ఝున్.ఝున్.పడవలు, ఝున్.ఝున్.ఝున్.షార్కు. ఝుంఝుంఝుం పడవలు, షార్కు పడవని ఠకా మని కొట్టేసింది ఆ పడవల్ని. పిల్లలందరూ నీళ్లల్లో పడిపొయ్యారు. అంతలో ఒక పిల్లాడు ఆ ఐలాండ్ కి చేరుకుని ఆ పోలీస్కి రేడియోలో "పోలీస్ అంకుల్!! పోలీస్ అంకుల్, మీపిల్లలు, మేమూ అందరం ఇక్కడ ఐలాండ్ దెగ్గర ఉన్నాం, మమ్మల్ని షార్కు తంతున్నదీ, రండి, హెల్ప్ హెల్ప్" అని చెప్పేసరికి పోలీస్ వెంటనే వచ్చి ఆ షార్క్ తో, హేయ్, ఎవ్వడ్రా నువ్వు, నిన్ను ఇట్టా పెట్టి గుద్దుతా అనేసరికి పాపం ఆ షార్కు భయపడి పోలీస్ బాబాయ్ నన్నేమీ చేయొద్దు మాది ఈ ఊరుకాదు, నెను మారు వెళ్లిపోతా, మా ఊళ్లో చేపలమ్మునుని బతుకుతా, నన్ను వదిలేయ్, ప్లీజ్ అంది. పోలీస్ సరే వెళ్లిపో, ఇక మా ఊళ్లో మళ్లీ ఎప్పుడైనా కనబడితే తంతా అన్నాడు. అది వెళ్లిపోయింది. అందరూ వాళ్ల వాళ్ల ఇళ్లకి చేరుకున్నారు.

అదీ కధ.
ఎక్కడో విన్నట్టు ఉందా?
దీన్నే జాస్ - JAWS సినిమాలా తీసారు!!! :):):)

ఇంకోసారి ఇంకో కత చెప్తా. అప్పటిదాకా "నిద్దుర పోరా సూరిగా"

ఎమ్బీయస్ ప్రసాద్ గారి పోస్టులు

నేను గ్రేటాంధ్రాలో ఎమ్బీయస్ ప్రసాద్ గారి పోస్టులు ఒక్కటికూడా విడిచిపెట్టకుండా చదువుతుంటా. నాకు ఆయన్న రచనా శైలి, రచనలోని లోతు, ఆయన ఛణుకులు బాగా నచ్చుతాయి. ఇవ్వాల్టి గ్రేటాంధ్రాలో ఆయనవి మూడు పోస్టులు : ఒకటి - సత్యం గొడవ వల్ల యై.యస్ కు లాభమా నష్టమా? , రెండు - జంధ్యాల పేరు మీద హాస్యం, మూడు - సత్యంను కేంద్రం ఆదుకోవాలా? వద్దా? మీరు చదివి ఆనందించండి.

 

 

జంధ్యాల

నవ్వడం భోగం
నవ్వించడం యోగం
నవ్వకపోవడం రోగం

జనవరి 14 - జంధ్యాల పుట్టినరోజు.

నాకు నచ్చిన జంధ్యాల గారి సినిమాలు -
ముద్ద మందారం, నాలుగు స్తంభాలాట,రెండుజెళ్ళ సీత, మూడు ముళ్ళు, శ్రీవారికి ప్రేమలేఖ, ఆనంద భైరవి,రావు - గోపాలరావు
పుత్తడి బొమ్మ, బాబాయ్ అబ్బాయ్, శ్రీవారి శోభనం నరేష్, మొగుడు పెళ్ళాలు, రెండు రెళ్ళు ఆరు, చంటబ్బాయి,పడమటి సంధ్యారాగం, అహ నా పెళ్ళంట, చిన్ని కృష్ణుడు,వివాహ భోజనంబు, చూపులు కలసిన శుభవేళ, హై హై నాయకా, జయమ్ము నిశ్చయమ్మురా, బావా బావా పన్నీరు, ష్ గప్‌చుప్

ఆయన మాటాల రచయితగా నాకు నచ్చిన సినిమాలు -
సిరిమువ్వ, శంకరాభరణం, శుభోదయం, సప్తపది, సీతాకోకచిలుక, సాగర సంగమం, విజేత, స్వయంకృషి, అంతిమ తీర్పు, స్వాతి కిరణం, - ఈ సినిమాల్లోని డయలాగులు ఎంత లోతుగా షార్ప్గా ఉంటయో.

ఈ సినిమాలాన్నీ గిర్రున తిరుగుతున్నాయి నా మనసులో.

ఈరోజు ఓ సప్తపదో లేక ఓ శుభోదయమో డీవీడీ వేస్కుని ఆయనకి జేజేలు పలకాలి.
పుత్తడి బొమ్మ DVD ఎక్కడైన దొరికితే చెప్పండి కొనుక్కుంటా.
ఆయన సినిమాల్లోంచి , ఆయన మాటలు రాసిన సినిమాల్లోంచి నాకు నచ్చిన డైలాగుల్ని ఓ టపా సిరీస్లా రాద్దాం అనుకుంటున్నా తొందర్లో.

లీవైస్ జీన్స్

లీవైస్ జీన్స్ ని ఇలా కూడా వేస్కోవచ్చు. ఐతే ఇది, ఆవు పిల్లాడి స్టైల్.

నోట్: ఆవు పిల్లాడు = కౌబాయ్

ఇంటింటా సంక్రాంతి

అమెరికాలో జనవరి 13న భోగి, 14న సంక్రాంతి, 15న కనుమ.



భోగి మంటలు,రంగవల్లులు,రధం ముగ్గులు,గొబ్బిళ్ల పాటలు, మంగళ స్నానాలు,మామిడాకు తోరణాలు,గంగిరెద్దు మేళాలు,
హరిదాసు కీర్తనలు,నిండు ధాన్యం తో గాదెలు, నోరేరె గారెలు, డబ్బాల్నిండా నేతి అరిసెలు, కోడి పందాలు పోయిన రాజ్యాలు
-ఈసంక్రాంతి మీ ఇంట నవ్వుల సంక్రాంతి కావాలని ఆశిస్తూ

మీ అందరకీ మా సంక్రాంతి శుభాకాంక్షలు. మీ ఇంట సంక్రాంతిలక్ష్మి "ధన లక్ష్మి" గా అవతరించాలని కోరుకుంటూ,


భాస్కర్, హరి, సూర్య, అనఘ

వైనాట

మీకు వైనాట అంటే తెల్సా?

ఈ మధ్య మా సూరిగాడు వైనాట ఆడదాం అని గోల. ఏందిరా అంటే, సోఫా దెగ్గర మనం నుంచోనుంటే, వాడు సోఫా మీదకి ఎక్కి, చెయ్యిని వైన్ లా పట్టుకుని దూకుతాడు. నాకు ముందు వైన్ అంటే అర్ధంకాలా. మరి మనం తెలుగు మీడియం కదా. అంత క్నాలడ్జీ లేదు. ఇంతకీ వైన్ అంటే "ఊడ" అని అర్ధంట. ఠకా మని తెర్చుకున్నాయి నాకు కళ్లు. సరే అని అలా సోఫా దెగ్గర నుంచుంటే వీడు, ఆహా ఓహో అని కేరింతలు కొడుతూ చెయ్యిపట్టుకుని దూకుతూ ఊగిపోయ్యాడు.

కోతికొమ్మచ్చి ఆట గుర్తొచ్చింది నాకు. ఏమిజేస్తాం, అమెరికాలో బతుకు వైనాటకమూ అని. ఐనా ఇండియాలో మటుకు చెట్లెక్కడ ఉన్నాయి ఆడటానికి, ముఖ్యంగా మఱ్ఱిచెట్లు ఆ చెట్టు ఊడలు. మనోళ్లు కరెంటు తీగలకి చెట్లు తగులుతున్నాయ్ అని చెట్లు కొట్టేయటం ఎన్నోసార్లు చూసా.

హా!! మనల్ని మనం మర్చిపోయి భ్రమలో బతకడమే అభివృద్ధి.

ఎ బైక్

ఎ బైక్

ఇంకొన్ని బిల్బోర్డ్స్
నెరొలాక్ వెట్ పైంట్

పొగతాగకు

అడిడాస్

ఊళ్లోఉద్యోగాలు

కలకత్త సంగీత కళాశాల

బిల్బోర్డ్స్

పోస్టెరస్ ని అలా గెలికుతుంటే ఈ బిల్బోర్డ్స్ లింకు తగిలింది.ఆస్వాదించండి మీరుకూడా.
నాకు నచ్చినవి ఇవి -

సరదాగా నవ్వుకోటానికి

గచ్చు గిచ్చు బావి గట్టుమీద ఆడుకుంతున్నారు, ఇంతలో గచ్చు బావిలోపడ్డాడు. ఇక మిగిలింది ఎవరూ?
గిచ్చు. తర్వాతేంజరుగుతుందో మీకు చెప్పాల్సిన పనిలేదనుకుంటా.:)

ఓ కాకొచ్చి కాకినాడ అనే బోర్డుమీద వాలింది. ఆ కాకి కా మీద,కి మీద, డ మీద రెట్టేసింది. ఇంకదేనిమీద వేస్తుంది.
ఇట్టాంటివి మీకింకేమైనా తెలిస్తే చెప్పండేం!!

ఆకాశం - సెగెట్రి

"సెగెట్రి నేంజెప్పిన పనేంజేసావ్?"
"అయ్యిందయ్యా! ఆ పక్కోడి బ్లాగుమీద, ఆడిమీద బుఱద జల్లా!! ఇంకోడిమీద జల్లమన్నారుగా, అవకాశాం కోసం జూస్తన్నా"
"సర్లేవో ఎదవనూసెన్సు!! పొద్దస్తమానం బురదజల్లుడేనా!! మడిసన్నాక కూసింత కళాపోశనుండాల!! తిని తొంగుంటె మడిసికి గొడ్డుకీ తేడా ఏటుంటది"
అంబా!! అంబా!!!
"ఏటి సెగెట్రి!! ఏటా అరుపులు!!!"
"మన కొట్టంకాడి గొడ్లు అరుస్తున్నాయయ్యా" (మనసులో!! సచ్చినాడా మాకు నీకు పోలికేట్రా అని అనుకుంటున్నాయ్)
"సర్లేవో!! సూడూ!! సూరీడు ఎర్రగా లేడూ? ఆకాశంలో మర్డరు జరిగినట్టులేదూ? ఆ పెత్తెచ్చనారాయణుడి సేవ జేస్కోనీ కూసింత సేపు"
"లేదయ్యా!! నాకు మామూలుగానే కనిపిత్తన్నాడూ"
"సెగెట్రీ, సినెమా కతల్జెప్పకు బురదజల్లించెయ్గల్ను!! సరిగ్గ జూసి చెప్పు"
"అవునయ్యా!! మీరు కిళ్ళీ తిని ఆకాశంమ్మీదకి ఉమ్మేశారు, అది మీ (నీ) మొహం మీద పడి పెపంచం ఎర్రగ కనిపిస్తుందయ్యా"
"హా$%!$%@$%^%"

నా పాడ్కాస్ట్ లో ఇప్పుడు ఇది లభ్యం. ఇక్కడ నొక్కండి వినాలనుకుంటే.

నాన్న జ్ఞాపకాలు - రావిశాస్త్రి - 1

మా నాన్న గారు రిటైరు అయ్యాక సాహిత్యాభిలాషని పెంచుకున్నారు. ఆయన దగ్గర పెద్ద లైబ్రరియే ఉంది. ఆయన చదివిన పుస్తకాలలో మంచి పేరాలని, మంచి చురకల్ని నోటు చేస్కోవటం ఆయనకి అలవాటు. ఈమధ్యకాలంలో నేను ఆ లైబ్రరి లోంచి కొన్ని
పుస్తకాల్ని చదవటం మొదలుపెట్టాను. ముందుగా రాచకొండ విస్వనాధ శాస్తి (రావిశాస్త్రి) గారి "మూడు నవలలు, మూడు కధల బంగారం, సొమ్మలు పోనాయండి, ఇల్లు" చదవటం తో మొదలుపెట్టాను.
మా నాన్నగారు సేకరించుకున్న కొన్ని చురకల్ని ఇక్కడ పెడుతున్నాను.

మబ్బేసినప్పుడు ఆకాశం మెరుస్తది. కాని, ఏ రొండు మెరుపులూ ఒక్కలా ఉండవు. యీరులూ సోరులూ కూడా అంతే. ఒకుళ్ళా ఉంకోడు ఉండడు. మాత్మాగాంది యీరుడే, (కొందరికి.) అల్లూరి సీఅతావరాజూయీరుడే, (ఇంకొందరికి.) అడో రకం యీరుడు. ఈడోరకం యీరుడు. సోరుల్లో కూడా అంతే. సోరుల్లో యెవడి మోడసు ఆడిది. మోడసు అంటే నేరంజేసే పద్దతన్నమాట. గవర్రాజుగాడు పగిలీ బస్సుల్లోనే పరుసులు కొట్టేస్తాడు. అది ఆడి మోడసు. రాందాసుగాడు ఎయ్యింటికైనా రాత్రుళ్ళే సూరికి బొక్కెట్టి కిందకి దిగి సోరీ సేస్తడు. సూరమ్మ సిన్మాఆల్లకాడ స్నాచిగే చేస్ది. ఆండాలమ్మ లండనెల్లినా ముండలకంపెనీయే ఎడద్ది,
పోలీసోణ్నే ఉంచుకుంటది. ఉప్మాకరావుగాడు ఉజ్జోగాలు ఇప్పిస్తాననే డబ్బులు దండుతాడు. పానకాల్రావుగాడు పోర్జరీ సెక్కులే పాసింగు సేయిస్తాడు. ఒకుడుకి ఇత్తడి బిందెలంటేనే మోజు. ఇంకోడికి స్టీలు కారేజీలంటేనే మోజు. మరోడు సిలుక్కోకలంటేనే సెవి
కోసుకుంటాడు. కొంతమంది కత్తి సూపిచ్చి నీ పెన్ను పరుసూ రిస్టోసీ లాక్కుంటారుగానీ నీ వొంటి మీద సేయి ఎయ్యరు.

********
నరులారా, జనులారా, ఇంటరగిసన్ కి పోలిసోడి సేతికి మీరు సిక్కిపోయ్యిన్నాడు మీకు పెసినెంటపిండియ లేడు, పెతానమంతిర్లేడు,
ఎమ్మెల్లేనెంబర్లేడు, జిల్లకలకటేర్లేడు, ఇరుగోళ్ళేడు పొరుగోళ్ళేడు, సుట్టం లేడు స్నేయితుడులేడు, ఒవుడూ మీ సాయానికి లేడు. దేవుడుకూడా లేడు. ఆడు గుళ్ళో ఉండొచ్చు, మసీదులంట ఉండోచ్చు, పాదరీ గుళ్ళంట ఉండొచ్చు. ఎన్నెన్నో సోట్ల దేవుళ్ళాడొచ్చు. అంతేగాని జెనాన్ని పోలీసోడు సితగ్గొట్టి సిత్తరయింసలెట్టి సావబాది సెవులుమూసిన్నాడు దేవుళ్ళేడు. ఉన్నా, పొలిమేరకి ఆడురాడు, ఆ దరిదాపులకి ఆడుజేరడు!

********
జెయిల్ల సత్తరకాయగాడని ఒకడు ఉండీవోడు. ఆడు నా కంటె రొండు మూడేళ్ళు పెద్ద. నేను సిన్మాల యీరోలాగ్గ ఉండె, ఆడు యీరో స్నెయింతుళ్లాగ్గ ఉండీవోడు, ఆడు, బంగారొరే,బంగారం జోలికి ఒప్పుడూ పోవొద్దొరే అనీవోడు. అలాగ్గె రేడోలు, సైకిళ్ళు, టేప్ రికాటర్లు, రిస్టోసీలు, అలాగ్గె అల్లంటి ఒస్తూలు, అన్నింటికి గురుతులు - మార్కులు ఉంటయ్యన్నాడు. ఆట్ని ఆటి ఓనర్లొచ్చి కోర్టుల పోలుస్తరన్నాడు. అంచేత మనం క్యాస్ కొట్టీడం అన్నింటికీ బెస్టు అన్నాడు. అంటే, మనజెనానికి జోబీలు కొడ్డం సాల మంచిదన్నాడు. "జోబీల ఎట్టుకున్న లోట్లకి ఏ ఒక్కడూకూడ లెంబర్లు లోట్ జేసుకోడు, ఎరికా!" అన్నాడు సత్తరకాయగోడు.
*******

గేంజేస్తున్నవ్?

ఏం సిన్నోడా, గేంజేస్తున్నవ్?
అన్నా!! మంచిగున్నవానే?? ఏంలే అన్నా? వంకర దీస్తున్న!!
గేందీ? వంకర? గెట్ల దీస్తున్నవ్?
చెయ్యి బెట్తి సాపు జేసిన
మరి?
వంకరబోలే
ఇంకేమ్జేసినవ్
కట్టెలమీన కాల్చి సుత్తిపెట్టి కొట్టిన,
వరెవా!! మరి పోయిందానే
పోలే, కత్తిబెట్టి కాల్చినా,
మంచిగజేసినవ్, పోయిందా?
పోలే, ఊచబెట్టి కట్టేసినా,
ఊచబెట్టి కట్టేస్తే పోయుంటది!!
లే అన్నా!! పోలే, తాడుకట్టి ఏళ్లాడేసినా,
గిప్పుడు సాపైఉండాల్నే?
లే!! పోలే, ఛీ దీన్తల్లి, ఏంజెయ్యాల్నో సంఝైతల్లే
దేని వంకర దీశ్తున్నవ్ బిడ్డా?
కుక్క తోక
......

నా.స్టా.నా.సె

ఇదేందిది అనుకుంటున్నారా?
నా.స్టా.నా.సె = నో స్టాప్ నో సెన్స్ - అమెరికన్ స్టైల్లో. నాన్ స్టాప్ నాన్ సెన్స్ బ్రిట్ స్టైల్లో.

నాకు బాగా గుర్తు. చిన్నప్పుడు, మా ప్రధానోపాధ్యాయుడు మాకో కధ చెప్పారు. అది - మర్యాదరామన్న కధ (అనుకుంటా). ఓ సారి ఓ బడాయి బంటి మర్యాదరామన్న ఉండే రాజ్యానికి వచ్చి, అక్కడి జనాలకి ఓ సవాలు విసురుతాడు. అదేంటంటే "మీలో ఎవ్వరైనా నాకు విసుగు వచ్చేలా కధ చెప్పలేరు" అని. చెప్పగలిగితే ఏదో బహుమానం, చెప్పలేకపోతే ఓ సమచ్చరం దాసీలా పనిచెయ్యటం. చాలా మంది ప్రయత్నించి అతన్ని విసిగెత్తించలేక దాసీలైపోతే, ఇక మన రామన్న ముందుకొచ్చి అతనికో కధ చెప్పటం ప్రారంభిస్తాడు.
ఇదీ ఆ కధ
ఓ ఊళ్లో ఓ పెద్ద వ్యాపారికి ఓ పెద్ద గిడ్డంగి ఉండేది. అతను దాంట్లో అతని వ్యాపారనిమిత్తం ధాన్యపు బస్తాలని నిల్వజేస్కునేవాడు. ఆ గిడ్డంగి ఆవరణలో చాలా చెట్లు ఉండేవి. ఒకానొక చెట్టుపైన జిమ్మిరి అని ఓ పిచ్చుక ఉండేది. ఒకానొక రోజున అస్సలు ఈ పెద్ద గిడ్డంగి ఏంటి? దాంట్లో ఏమి ఉంది అనే కుతూహలంతో జిమ్మిరి గిడ్డంగి గవాక్షంలోంచి లోపలికి వెళ్లింది. అక్కడి బస్తాలనిజూసి, అయ్యబాబోయ్ ఎన్ని బస్తాలు ఇక్కడ అనుకుని అందుబాటులో ఉన్న బస్తా దెగ్గరకి వెళ్లి ముక్కుతో పొడిచి చూస్తే అవి బియ్యం. ఆనందంతో ఎగిరి గంతేసింది జిమ్మిరి. ఇక ఒక్కో బియ్యం గింజ నోట పెట్టుకుని బయటకి వచ్చి తినటం. మళ్లీ లోపలకి వెళ్లటం, ఓ గింజ నోట పెట్టుకుని రావటం, తినటం. మళ్లీ లోపలకి వెళ్లటం, ఓ గింజ నోట పెట్టుకుని రావటం, తినటం. మళ్లీ లోపలకి వెళ్లటం, ఓ గింజ నోట పెట్టుకుని రావటం, తినటం. మళ్లీ లోపలకి వెళ్లటం, ఓ గింజ నోట పెట్టుకుని రావటం, తినటం. మళ్లీ లోపలకి వెళ్లటం, ఓ గింజ నోట పెట్టుకుని రావటం, తినటం. మళ్లీ లోపలకి వెళ్లటం, ఓ గింజ నోట పెట్టుకుని రావటం, తినటం. మళ్లీ లోపలకి వెళ్లటం, ఓ గింజ నోట పెట్టుకుని రావటం, తినటం.మళ్లీ లోపలకి వెళ్లటం, ఓ గింజ నోట పెట్టుకుని రావటం, తినటం. మళ్లీ లోపలకి వెళ్లటం, ఓ గింజ నోట పెట్టుకుని రావటం, తినటం. మళ్లీ లోపలకి వెళ్లటం, ఓ గింజ నోట పెట్టుకుని రావటం, తినటం....

మళ్లీ లోపలకి వెళ్లటం, ఓ గింజ నోట పెట్టుకుని రావటం, తినటం.
...
..
.
మళ్లీ లోపలకి వెళ్లటం, ఓ గింజ నోట పెట్టుకుని రావటం, తినటం.

ఇంతలో ఆ బడాయి బంటికి విసుగురావటం మొదలయ్యింది. ఏంది రామన్నా ఇలా ఎంతసేపు?
చెప్తున్నా, వస్తున్నా వినండి అని మళ్లీ ఎత్తుకున్నాడు రామన్న
మళ్లీ లోపలకి వెళ్లటం, ఓ గింజ నోట పెట్టుకుని రావటం, తినటం.
మళ్లీ లోపలకి వెళ్లటం, ఓ గింజ నోట పెట్టుకుని రావటం, తినటం.
మళ్లీ లోపలకి వెళ్లటం, ఓ గింజ నోట పెట్టుకుని రావటం, తినటం.
మళ్లీ లోపలకి వెళ్లటం, ఓ గింజ నోట పెట్టుకుని రావటం, తినటం.
....
...
..
.

బడాయి బంటి విసుగుచెంది చేతులెత్తేసి అయ్యా నన్ను క్షమించండి అని మొరపెట్టుకుంటే, బందీలుగా పట్టుకున్న మా వాళ్లని వదిలెయ్యమని చెప్తాడు రామన్న, బడాయి బంటి అందరికీ చెఱ విముక్తి చేసి అక్కడనుండి నిష్క్రమిస్తాడు.
అదీకధ.


ఇట్టాంటి కధల్లో మేము చిన్నప్పుడు చెప్పుకున్న కధలు కొన్ని గుర్తొచ్చినయి. వాటిల్లో ఇదోటి:
ఓ అవ్వ బావి గట్టుమీద కూర్చుని చినిగిపోయిన తన సంచిని ఓ సూదితో కుడుతున్నది. ఇంతలో చెయ్యిజారి సూది బావిలో పడింది. ఎలా వస్తుంది సూది బయటకి?
"ఏందీ"
"ఏందీ అంటె వస్తుందా"
"కాదు"
"కాదు అంటె వస్తుందా"
"లేదు"
"లేదూ అంటే వస్తుందా"
".."
".. అంటే వస్తుందా"
"తీస్తే వస్తుంది"
"తీస్తే వస్తుందీ అంటే వస్తుందా"
.
..
...
....

చిక్కుడుకాయ

నేను ఇంతకముందు చిక్కుడుకాయ కూర మీద ఓ పోష్టు రాసా. దానికీ దీనికీ ఏమాత్రం సంబంధం లేదు.

సరే ఇప్పుడు దీనిగురించి దేనికి రాయాల్సొచ్చింది? ఈ రోజు మా ఇంట్లో చికుడుకాయకూర. మొన్న దేశీ కొట్టుకి వెళ్లినప్పుడు, ఆడు కొంచెం మంచి చిక్కుళ్లు తెచ్చాడు. కూర మామూలుగా హడావిడి పడుకుంటూ, దొరికిన కొద్ది సమయంలో మా ఆవిడ పాపం చేసింది. సూరిగాడు, తినరా అంటే, తొక్కరాకూడాదు, ఇత్తురాకూడాదు ఇలా పేచీలు పెట్టాడు. తను పిల్లని నాకిచ్చి, తాను భోజనం చేసి, పిల్లని మళ్లీ తను తీస్కుంటే, నా వంతు వచ్చింది ఇక భోజనానికి. దేనికో చాలా రోజుల తర్వాత కాస్త రుచిగా తగిలింది చిక్కుడు.


ఇంతకీ చెప్పొచ్చేదేంటంటే - చిక్కుడుకాయల్తో పల్లెల్లో బడుగు బతుకులు ఎంతలా ముడిపడి ఉంటాయి అని. మేము పిడుగురాళ్లలో పదమూడూ సమచ్చరాలు ఉన్నాం. మా ఇల్లు చాలా పెద్దది. పది సెంట్లలో ఉండేది. ముందు చాలా స్థలం. దాంట్లో మంచి నల్లరేగడిని ట్రాక్టర్లతో తోలించాడు మానాన్న. గన్నేరు, తినే ఉసిరి, దానిమ్మ, కొబ్బరి, చామంతి, జాజి, బూడిద గుమ్మడి, నిమ్మ, అమృతపాణి అరటి, బంతి, పొట్ల, దోండ, కాకర, బీర, బోండుమల్లి (అంటే పెద్ద మల్లెలు) లతో పాటు చిక్కుడు పాదు కూడా ఉండేది మా ఇంట్లో. ఆ నల్లరేగడి మహత్యమో మా అమ్మ చేతి మహత్యమో, చిక్కుడు గంపలు గంపలు కాసేది. అలాంటి ఇలాంటి చిక్కుడు కాదు. నల్లని ఇత్తనం. పెద్ద గోలీ అంత ఉండేది ఒక్కో ఇత్తనం, జానెడు పొడుగు ఉండేది ఆ చిక్కుడు. గంపలకేసి, పిడుగురాళ్ల కూరగాయల మార్కెట్టుకి పంపించే వాళ్లం, పిల్లి సత్యానందం అని మార్కెట్టు కాంట్రాక్టరు, ఎట్టా కాస్తాయి అమ్మగారు ఇన్నిన్ని అనేవాడు. చిక్కుడులో చాలా బలం ఉంటుంది. చిక్కుడు సీజన్లో మాకు అత్యంత ఇష్టమైన కూర అదే. రోజు మార్చి రోజు తిన్నా విసుగొచ్చేది కాదు. మేము కూరగాయలు కొనుక్కుని ఎరగం.
తర్వాత మోర్జంపాడుకి వెళ్లాల్సి వచ్చింది. పిడుగురాళ్ల కొంచెం పెద్ద టౌనైతే, మోర్జంపాడు కొంచెం పెద్ద పల్లెటూరు. అక్కడా ఇంట్లోని ఓ రెండడుగుల జాగాలో మా అమ్మ, చిక్కుడు గట్రా వేసింది. అక్కడ కూడా విరగ్గాసేది ఆ చెట్టు. అప్పటికి మా అన్నయ్య పెద్ద చదువులకి రావటం, మా నాన్న టీచరుగా పెద్ద జీతగాడు కాకపోవటంతో, మా ఇంట్లో ఎక్కువగా రెండు మూడు కూరల్తోనే వెళ్లబుచ్చేది మా అమ్మ. రోజు మార్చి రోజు చిక్కుడు. అదికూడా ఇంతలా దిట్టంగా ఉండె చిక్కుడు. నేను చిక్కుడుకాయ కూరతినే విధానం భలేగా ఉండేది. పైన తొక్కని కూరన్నంలో తినేసి ఇత్తనాలని పక్కైపెట్టి, పెరుగులో తినే వాడిని. పాపం మానాన్న తన కూరలోని ఇత్తనాలు నాకు ఇచ్చేవాడు. గడ్డపెరుగు, వేడి అన్నం, పైన చిక్కుడు ఇత్తనాలు. అంతకన్నా ఏమికావాలి ఎవ్వనికైనా?

రసిక

నా కలెక్షను లోంచి కొంత రసాన్ని ఇక్కడా ఉంచుతున్నా. నా ఈ రసాంమృతాన్నీ మీరూ ఆస్వాదించండి. మీకు నా కలెక్షను నచ్చితే ఓ కామెంటు వదలండి. నచ్చకపోతే దేనికి నచ్చలేదో చెప్పండి.

నలభీమ

నా నలభీమ బ్లాగు ఇక పాడ్కాస్ట్ రూపం సంతరించుకోబోతున్నది. దానికోసం mp3 పబ్లిషింగుకి వీలైన పోస్టెరస్ లో ఒక బ్లాగుని నిర్మించా, ఇక్కడ నొక్కండి. మామూలు సంగతులకోసం నిర్మించిన పాడ్కాస్ట్లని ఇక్కడ పెట్టాను.

తొందర్లో అసలు పాడ్కాస్ట్ అంటే ఏంటి? దేనికి? ఎలా? ఎందుకు? అనే విషయాలపై ఓ పోస్టు మీముందుకి తీస్కొస్తా.

నా ప్రకటన

మీ అందరికీ ఆంగ్ల నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలు. కొత్త సంవత్సరం మీలో ఆనందోత్సాహాల్ని రేకెత్తించాలని కోరుకుంటూ -
భాస్కర్, హరి, సూర్య మరియూ అనఘ

Bhaskar's Posterous

bhaskar's posterous Unknown Genre: Kids & Family

iTunes for Mac and Windows

Copyright © 2008 Apple Inc. All rights reserved

కత్తెర #2

"ఇలా ఎందుకు చేసావ్? ఇప్పుడు చూడూ, గుండు మీద చెట్లు మొలిచి పూలు పూస్తాయి!! ఇలా చెయ్యకూడాదు. చిన్నపిల్లలకి హెయిర్ కట్ చెయ్యాలి, గుండు చెయ్యకూడదు." - సూర్య

కత్తెర

శుక్రవారం మద్యానం మా ఆవిడ ఫోను

"ఏంటి"
"మీవాడు ఘనకార్యం"
"ఏమిజేసాడూ?"
"పిల్లని పడుకోబెట్టి వచ్చేలోపు"
"ఏమిజేసాడూ????"
"కుర్చీలాక్కుని, దానిమీదకెక్కి, గూటితలుపుతీసి, గూట్లోంచి కత్తెర తీసి, పెంగ్విన్ కి బొచ్చు పెరిగిందిటా!!! దానికి కత్తిరించి, తన జుట్టునీ కత్తిరించుకున్నాడు"
"హా!!!!"
"అవును బాబు, వాడికీ పెరిగిందట. మళ్లీ వాడికి క్షురకర్మ జేసి తలంటిపోసి ఇప్పటికి కూర్చుందాం అని వస్తే ఆ పిల్ల లేచింది. అదీ కధ నాయనా"
"హా$%$%@^@%$^"


కొసమెఱుపు:
"ఎందుకు తీసావు కత్తెర?"
"అస్సలునువ్వు నాకు అందేలా ఎందుకు పెట్టావు? కత్తెర్లు అలాంటివి దాచిపెట్టుకోవాలి కదా?"

భాస్కర్ యొక్క పాడ్కాస్ట్

నా పాడ్కాష్టు ఫీడ్ ని ఐట్యూన్ వాడు అంగీకరించాడు.

నా పాడ్కాస్ట్ ఫీడ్కోసం ఇక్కడ సబ్స్క్రైబు చేస్కోండి. ఇది పూర్తిగా ఉచితం.
మీకూ ఐఫోను ఉంటే, దాంట్లో ఐట్యూన్స్ -> పాడ్కాస్ట్ -> ఆడియో పాడ్కాస్ట్ -> కిడ్స్ మరియూ ఫ్యామిలి -> భాస్కర్'స్ పోస్టేరస్ (iTunes -> PodCast -> Audio PodCast -> Kids & Family -> Bhaskar's Posterous) కోసం వెతకండి. మీకేమైనా సందేహాలు ఉంటే నాకు తెలియజేయండి. నా పాడ్కాస్ట్ వినటానికి ఐఫోనే అవసరంలేదు. ఐట్యూన్స్ ఉంటే చాలు. పైన ఇచ్చిన లింకుని మీటితే మీ కంప్యూటరులో ఐట్యూన్స్ ఉంటే అదే ఐట్యూన్స్లో తెరుచుకుంటుంది, ఒకవేళ ఐట్యూన్స్ లేకపోతే మీకు చెప్తుంది "మీ కంప్యూటర్లో ఐట్యూన్స్ లేదు, ఇన్స్టాల్ చేస్కోండి" అని.




Happy Podcasting.

కప్పలు

నిన్న ఎదో ప్రోగ్రాములో కప్పలు వెయ్యటం చూపిస్తున్నాడు. అది ఏమి ప్రోగ్రాము? దానిగురించి సవివరంగా రాస్తా ఇంకో పోష్టులో.
ముందు దీని సంగతి చూద్దాం.
హా!! కప్పలు!!!
మీకు కప్పలు వెయ్యటం అంటె తెలుసా? నిశ్చలనంగా ఉన్న నీళ్లలో, బల్లపరుపుగా ఉన్న రాయినో లెక ఓ పెంకునో తీస్కుని ఏటవాలుగా విసిరితే అది నీళ్ల మీద కప్పలా తెప్పలేస్కుంటూ కొంతదూరం వెళ్తుంది. కప్ప గెంతినట్టు వెళ్లటం వల్ల దాన్ని కప్పాట అనే వాళ్లం. మజా వచ్చేది తస్సదియ్య. నీళ్లు కనిపిస్తే చాలు, ఏస్కో రాళ్లు. పందాలు ఆటికి, ఎవుడిదెక్కువ తెప్పలు అని. రాయి విసరటం ఒక న్యాగ్గా ఒక పధతి, ఆ రాయిని ఎన్నుకోవడం ఇంకో విధానం. చిన్నప్పుడు జేబులోనో బడి సంచిలోనో నాలుగైదు రాళ్లు ఉండేవి. వాటిని బెచ్చాలు అంటాం. కప్పాటకి వేసే రాళ్లుకూడా అలానే గుండ్రంగా, కొంచెం పల్చగా ఉండేలా ఎతుక్కునేవాళ్లం.

మనసు కేరింతలు కొడుతున్నది.
ఉంటా

Note : తెప్పలు - గెంతులు

ఈ పోష్టు రాస్తుంటే మనసులో ఇంకో ఆలోచన కలిగింది. దాన్ని ఇక్కడ పెట్టా. ఆశీర్వదించండీ, మీరూ ఓ చెయ్యి వెయ్యండి, కాలు గూడా వేయొచ్చు!!
http://veedhiaata.blogspot.com/

పూలు గుసగుసలాడేనని

మొన్న వారాంతం జీటీవీ సారెగామాపా 2009 కార్యక్రమంలో ప్రతిభాసింగ్ భగేల్ అనే ఓ పోటీదారు హిందీలో ఓ పాటపాడింది -
యె మై కహ ఆ ఫసి,
కైసి ఫసి,
రోన ఆవె న ఆవె హసి,
పాపె బచాలొ తుసి.
ఇది కారవాన్ అనే సిత్రంలోనిది.
మనకి వెంటనే దీని తెలుగు పాట గుర్తుకొచ్చింది, నాయ్యాల్ది, యస్.పి.బాలసుబ్రహ్మణ్యం ఇరగదీసి కుమ్మేసొదిలాడు ఈ పాటని. ఈ పెపంచకంలో యస్.పి.బి మాత్రమే అలా పాడగలడు.
అదేంపాట?
సిత్రం - శ్రీవారు - మావారు
సంగీతం - జికె వెంకటేష్
రాసిన వారు - సి నారాయణరెడ్డి

పూలు గుసగుసలాడేనని జతగూడేనని
గాలి ఈలలు వేసేనని సైగ చేసేనని
అది ఈరోజే తెల్సింది
లాల లాలాల లాల్లాల
లలలాలా లలలాల

మబ్బు కన్నెలు పిలిచేనని
మనసు రివ్వున ఎగిరేనని
వయసు సవ్వడి చేసేనని
ఇపుడే తెలిసిందీ రురు .. రురు.. రురురూ

పూలు గుసగుసలాడేనని జతగూడేనని
గాలి ఈలలు వేసేనని సైగ చేసేనని
అది ఈరోజే తెల్సింది

అలలు చేతులు సాచేనను
నురుగు నవ్వులు పూచేనని
నింగి నేలను తాకేనని
నేడే తెల్సింది రురు .. రురు.. రురురూ ..ఆ .. ఓ

పూలు గుసగుసలాడేనని జతగూడేనని
గాలి ఈలలు వేసేనని సైగ చేసేనని
అది ఈరోజే తెల్సింది

ఇక్కడ వినండి ఆ పాటని



సర్వజనులకూ ఏసుక్రీశ్తు పుట్టిన రోజు శుభాకాంక్షలు.
Merry Christmas to all!! Happy Holidays!!

ఎవ్వడు చూడొచ్చు,ఎవ్వడు చూడకూడదు

ఇప్పటికి చాలామంది, చాలాసార్లు, చాలారకాలుగా రాస్కొచ్చారు, రాసారు, చదివాం, చదువుతూనే ఉంటాం - టీవీ వార్తల, టీవీ సీరియళ్ల తఢాకా గురించి, ఎలక్ట్రానిక్కు మీడియా గురించి. కొన్ని కొన్నిసార్లు వళ్లు జలదరిస్తుంటుంది టీవీల వాళ్లు ప్రసారం చేసే కార్యక్రమాలకి. ఓ రోజునా నాకు బాగా గుర్తు, టీవీ 9 లో(అప్పుడప్పుడే వచ్చింది ఈ టీవీ9, రవిప్రకాశ్, బ్లాబ్లా వల్ల మా నాన్నా నేను తెగ చూసే వాళ్లం) ఓ వార్త ఒంగోలు జిల్లాలో చాపకిందనీరులా అర్ధరాత్రులు జరుగుతున్న "నగ్న నృత్యాలు" అని. సరే, బానే ఉంది, మన సమాజ దిగజారుడుతనం, వెంటనే ప్రత్యక్షం ఆ నృత్యం దృశ్యాలు. షాక్ అయ్యాం. కనీసం బ్లర్ కూడా చేయకుండ వేసేసాడు. ఇంకోరోజున, ఎక్కడో హైదరాబాద్లో ఓ మస్సాజ్ సెంటరు, వాడు మస్సాజు చేస్తు చేసిన అకృత్యాలని టీవి9 బయటకిలాగింది. సరే బానే ఉంది. మస్సాజు చెసేవాడు దొంగతనంగా తీసిన వీడియోలు గట్రా ప్రసారం జేసేసాడు నిస్సంకోచెంగా. ఇంకోసారి ఏదో ఇంటర్నెట్ సెంటర్లో జరిగిన కామక్రీడ అని ఆ వీడియోని ప్రసారం జేసేసాడు. ఇదిజాలదన్నట్టు పొద్దుణ్ణుండి సాయంత్రం దాకా అదే వార్త సూపించిందే సూపించి జనాల్ని రెచ్చగొటేస్తున్నారు, హింసించేస్తున్నారు.
మనలో ఎంతమంది ఎన్నిసార్లు ఇలా అనుకోలేదు, చిన్నపిల్లల ముందీ పాడు/ పాడు నాటాకాలు /పాడు సినిమాలు చూడలేకపోతున్నాం అని, ఛీఛీ ఏంటీ వీళ్ల కార్యక్రమాలు అనీ.
మన ప్రసారభారతి, బ్రాడ్క్యాస్టింగ్ కార్పోరేషన్ ఆఫ్ ఇండియా వాళ్లు విధిగా ప్రతీ టీవీ ఛానెల్కీ ఈ క్రిందతెలిపిన లోగోలని ప్రతీ కార్యక్రమంలో ప్రసారం చేసి తీరాలి అని ఎందుకు చెప్పరూ?
TV-Y (Youth Television) (All children)
రెండు నుండి ఆరు సంవత్సరాల వయసు వాళ్లకి
TV-Y7/TV-Y7-FV (Directed to older children) (Youth-7 Television)
ఏడేళ్లు మరియూ అంతకన్నా ఎక్కువ వయసు వాళ్లకి
FV - అంటే ఫాంటాసీ వయొలెన్సు అని.
TV-G (General audience)
ఎవుడైనా జూడొచ్చు అని
TV-PG (Parental guidance)
ఈ కార్యక్రమాల్ని తల్లితండ్రుల పర్యవేక్షణాలో మాత్రమే చూడాలీ అని అర్ధం.
దీంట్లో
V - కొంచెం వయొలెన్స్
S - సజెస్టివ్ కౄడ్ హ్యూమర్. అంటే కుళ్ళుజోకులు అని అనుకోవచ్చేమో. ఉదా!! ఆంటినడుగూ ఏదైనా ఇస్తది (భగవాన్ డైలాగు - దేన్ని మన వెన్నెముకలేని తెలుగు జనాలు పంచ్ అంటారు - బొంగు భోషాణం)
L - స్వల్ప కారు కూతల, పిచ్చి భాష (డబల్ మీనింగు వచ్చేలా ఉండే భాష)
D - పిచ్చి పిచ్చి డైలాగులు
TV-14 (Recommended for people 14 or older)
పధ్నాలుగు ఏళ్లు మరియూ అంతకన్నా ఎక్కువ వయసు వాళ్లకి
V భయంకరమైన కౄరత్వం, చంపుకోడాలు, నరుక్కోడాలు
S కామప్రక్రియలు, అంటే ముద్దులు, వాటేస్కోడాలు అవి ఇవీ.
L బూతులు
D బూతికూతలు
TV-MA (intended for mature audiences)
పదిహేడు ఏళ్లకన్నా ఎక్కువ వయసువారికి మాత్రమే. అంటే పెద్దలకి మాత్రమే అని.
V భరించలేనంత కౄరత్వం
S కామక్రీడలు
L దారుణమైన బూతిమాటలు

వివరాల పట్టిక




దీని ప్రకారం చిన్నపిల్లలకి ఇవి చూపరాదు, వినబడనివ్వరాదు, కనబడనివ్వరాదు
#౧. ఒక అమ్మకి అబ్బకి పుట్టినోడివైతే రా
#౨. పందినాకొడుకులు, సచ్చారు
#౩. నువ్వు విజిలేస్తే ఆంధ్రా సోడా బుడ్డి, అదివినబడుతుంటే జారుతుంది మిడ్డీ.
#౪. భగవాన్ పంచులు
#౬. వార్తల్లో బూతు బొమ్మలు
#౭. తొడకొడతా, జడపడతా
అట్.అల్ (et. al)

వారాంతపు మంచుతుపాను

నిన్నటి వారం, శుక్రవారం నుండి-ఆదివారం వరకూ ఉత్తర అమెరికా మొత్తం మంచు దిబ్బలు దిబ్బలుగా పడింది. మాకు శుక్రవారం మద్యానం 12 మొదలై, శనివారం రాత్రికి కొంచెంతెరిపిచ్చి, ఆదివారం సాయంత్రం వరకూ కుమ్మేసింది. చికాగోలో జనాలు -24 ఫారెన్హైట్ విండ్చిల్ల్ చూసారని వార్త. జీవితం అంటె అంత సులభం కాదు అనిపిచటంలేదూ?

ఈ తుపాను ఫోటోలు, కొన్ని వీడియోలు ఇక్కడ పెడుతున్నా చూడండి.

మంచుతుపాను

నా అసంపూర్ణ పేరడి

అదిగదిగో అదిగో సూడూ మేధావి వస్తోండు
అదిగదిగో అదిగో సూడూ మేధావి వస్తోండు
కల్లిబొల్లి కబుర్లతోటి మనకి గుండుకొట్టిస్తడు
పిచ్చి పిచ్చి రాతలతోని మనల్ని బోల్తా కొట్టిస్తడు
తనేంజెప్పినా అదే పచ్చి నిజం అని నమ్మిస్తడు
అదిగదిగో అదిగో సూడూ మేధావి వస్తోండు

లింకు: http://ashtavakram.blogspot.com/2008/12/blog-post_5983.html

ఫెర్రారి

నిన్న దేశి షాపుకి వెళ్లాం, వస్తుంటె, ఓ చోట సిగ్నలు పడింది, ఆగాను, పక్కనే సిమెట్రీ, అదేంటి అని అడిగాడు సూరిగాడు,
"సిమెట్రి"
"ఎందుకది?"
"చనిపొయ్యాక అక్కడ బూడ్చిపెడతారు"
"చనిపోవటం అంటే"
"యం&యం తిను అరవకుండా"
"its dark out there, its spooky out there, hello"
"ఎవరికిరా హెల్లొ?"
"చెయ్యిఫోను లో మాట్లాడుతున్నా?"
"చెయ్యిఫోనా? అంటే?"
"చేతిని చెవిదగ్గర పెట్టుకుని మాట్లాడితే చెయ్యిఫోను, కాలుని చెవిదెగ్గర పెట్టుకుని మాట్టాడితే కాలు ఫోను"
"ఇంతలో నాకు call, మా మితృడు, ఎదో install చెయ్"
"Install అంటే ఏంటి?"
"నీకు తెలియదులే నాన్నా"
"install కాదు, అది బ్యాడ్, చిన్నపిల్లల దెగ్గర అనకూడదు"
ఇంతలో పోలీస్ కార్ పక్కనుంచి కుయ్యో కుయ్యో
"పోలీస్ పోలీస్"
"అవునమ్మా, గోల చేస్తే నిన్ను ఇచ్చేస్తా"
"అతను గుడ్ పోలీస్, నన్ను తీస్కెళ్లి అమ్మకి ఇచ్చేస్తాడు సూర్యా గుడ్ బోయ్ అని. పోలీస్కి కూడా పోలీస్ బేబి ఉంటుంది, ఆ బేబి పోలీస్ కార్ సీట్లో కుర్చుంటుంది. మోన్స్టరేమో కేజ్ లో ఉంటుంది."
"సరే నాన్నదేం కారు?"
"నిస్సాన్ ఆల్టిమా, నాన్నా నీకారు బాగలేదు"
"ఏమిరా ఏమి దీనికి"
"నా షూస్ లైటెనింగ్ మెక్వీన్, క్యాప్ లైటెనింగ్ మెక్వీన్, గ్లొవ్స్ లైటెనింగ్ మెక్వీన్, జాకెట్టు లైటెనింగ్ మెక్వీన్, టీ షర్టు లైటెనింగ్ మెక్వీన్, కార్ లైటెనింగ్ మెక్వీన్! ఫెర్రార్రీ కొను రెడ్ ఫెర్రారీ, 95 వ్రూం వ్రూం వ్రూం!!"
"హా!!!!!@#@#$!$%%^!#$^!^&^&*&*()*)"
Note : Vroom = side exhausts, 95 is the car number for ferrari in famous pixar movie called "CARS"

సింహావలోకనం

ఒక్కసారి వెనక్కి తిరిగి నా జీవితాన్ని చూస్కుంటే, ఎన్నో ఓడుదుడుకులు, ఎన్నో మైలురాళ్లు, ఎన్నో గోతులు, ఎన్నో బొక్కలు, ఎన్నో అబద్ధాలు, అన్నో పచ్చి నిజాలు, ఎన్నో ఆనందాలు, ఎన్నో సంతోషాలు, మరెన్నో కష్టాలు, కన్నీళ్లు.
ప్రతీ మనిషీ తెలిసి కొన్ని తప్పులు చేస్తాడు, తెలియక కొన్ని తప్పులు చేస్తాడు, తప్పటడుగులు వేస్తాడు. ఐతే తెల్సిచేసిన తప్పులు ఈష్టు తెలియక చేసిన తప్పుల నిష్పత్తి చాలా ముఖ్యం. నేనూ చాలా చేసాను, కొన్ని కొన్ని సార్లు తెల్సి చేసాను. కొన్ని తెలియక చేసాను, కొన్ని అడాలసెంట్ వయసు చేయించింది. అలాంటి తప్పుల్లో నా అతిపెద్దద్ది, సిగరెట్టు తాగే అలవాటు. సరదాగా మొదలుపెట్టాను, అందర్లానే. దాన్ని మానటం పెద్ద కష్టమైన విషయం కాదు అనికూడా తెల్సు మొదలెట్టిన రోజున, కాని, దేనికో అసంబద్ధమైన కారణాలు నాకు నేనే చూపుకుంటూ అలా తాగుతూనే వచ్చా. ఓ రోజున ఠకా మని మానేసా, కొన్ని నెలల క్రితం. అది ఎప్పుడో చేసుండాల్సింది.
ఎంతైనా ప్రతీ మనిషికీ సమాజం కొన్ని పాఠాలు నేర్పిస్తే, జీవితం కొన్ని నేర్పుతుంది. నేనూ నాజీవితం నుంచి ఎన్నో పాఠాలు నేర్చుకున్నా.
ఐతే, నా జీవితమ్లో నాకు జరిగిన అతిపెద్ద నష్టం, మా నాన్నని కోల్పోవటం. ఆనందాలు -పెళ్లి, నేనంటే ప్రాణం అనే శ్రీమతి, సూరిగాడు పుట్టటం, ఇప్పుడు పాప పుట్టటం. ఐనా ఏదో వెలితి. మా అమ్మ ఒక్కతే దేశంలో ఉందే అని. కోరి అమెరికా రావడం నిజంగా నా జీవితంలో పెద్ద తప్పటడుగు. మనం కొన్నిటికి వేదాంతంతో మూసేసుకుంటాం "డెస్టినీ ఎవ్వర్ని ఎటు తీకెళ్తుందో కదా" అని. చూద్దాం ఇక ముందు ముందు ఎలా ఉంటుందో.
కానీ అమెరికా కి వచ్చి నేను ఎన్నో నేర్చుకున్నా. నేను ఎన్ని బ్లాగులు రాస్తున్నా, నా పనిని ఎప్పుడూ నిర్లక్ష్యం చెయ్యలా. Bhaskar is the pillar for the projects అని అనిపించుకున్నా. Bhaskar, Problem Solver అనే అనిపించుకున్నా. I am happy for that.
నాకు చేతైనంతలో నా అనుభవాల్ని నలుగురితో పంచుకుంటున్నా. WebSphere మీద బ్లాగు రాస్తున్నా. నాకు ఎవ్వరైనా మెయిల్ చేసి సహాయం అడిగితే వాళ్లని ఏమాత్రం నిరుత్సాహపరచను. FileNet మీద ఈ ఫోరంలో ప్రశ్నలకి నాకు తెల్సిన సమాధానాలు రాస్తుంటా. నలుగురికీ ఉపయోగపడాలని http://projectsforfuture.blogspot.com రాస్తున్నా.

ఈ గోల దేనికీ అంటే ఈ రోజు నా పుట్టినరోజు.

అగ్గి

లేక అగ్ని.
ఈరోజు మా కార్యాలయంలో అగ్గి సైర్రన్లు కుయ్ కుయ్ కుయ్ అని మోగినై. అందరం కిందకి వెళ్లాం, అగ్నిమాపక యంత్రం వెంటనే వచ్చింది. అగ్నిమాపక సిబ్బంది లోపలకి వెళ్లారు. వాళ్లు మొత్తం చూసి మొత్తానికి ఆ అలారం అఱుపులు అపేసి, మేము మళ్లీ తిరిగి మామా సీట్లలోకి వచ్చేసరికి అరగంట పట్టింది. మా కార్యాలం ఓ పెద్ద ఆకాశ హార్మ్యం కాదు. ఆరు అంతస్థులు ఉంటాయ్ మొత్తం. మేము నాలుగో అంతస్థులో ఉంటాం. మాకు మా వింగులో మొత్తం ఇద్దరు అగ్ని మార్షల్స్ ఉంటారు. వీళ్లు అగ్ని అలారం మోగంగనే రంగమ్లోకి దిగి ఇటు వెళ్లండి, అటు దూకండి అని చెప్తారు, దారి చూపిస్థారు. మరియూ అందరూ ఖాళీ చేసారా లేదా, రెష్ట్ రూముల్లో, డెస్కుల కిందా లేక మూలల్లో ఎవరైనా మిగిలిపొయ్యారా అని చూసే బాధ్యత వీళ్లదే. అప్పుడప్పుడు డ్రిల్లు కూడ చేస్తారు. అంటే ఫాల్స్ అలారం వీళ్లే ఇచ్చి, అందర్నీ కిందకి పంపించి ఇదిగో ఇలా అలారం మోగంగనే కిందకి రావాలి, ఆ అగ్ని మార్షల్స్ చెప్పినట్టు చెయ్యాలి అని చెప్తారు.
ఇంతకీ చెప్పొచ్చేదేంటంటె, నేను కొంతకాలం క్రితం చెన్నై లో పనిచేసేవాడిని. మా కార్యలయం క్యాపిటాలే టవర్సు, అన్నా సాలై, తెయినంపేట. ఈ బిల్డింగులో మొత్తం 11 అంతస్థులు ఉంటాయ్. నిల్చోబెట్టిన అగ్గిపెట్టెలా ఉంటుంది ఈ కట్టడం. దీంట్లో మావి 8,9,10,11 అంతస్థులు. రెండు లిఫ్ట్లు. లిఫ్టుకి రెండువైపులా మెట్లు. ఇది అమెరికన్ పద్ధతిలో కట్టబడింది. అంటే తెల్సుగా, ఫ్లోర్లు పైకిలేపటం, చుట్టూ అద్దాలతో మూసేయ్యడం. ప్రతీ ఫ్లోరుకి అగ్ని అలారమ్లు ఉన్నయ్.
ఇంతకీ సంగతేంటంటే, అప్పుడప్పుడూ అగ్ని అలారం మోగేది. మనోళ్లు పొరబాటున కూడా లేచే వాళ్లు కాదు సీట్లలోంచి. అలారం మోగంగనే సెక్యూరిటీ వచ్చి దాన్ని ఆపేసి వెళ్ళిపొయ్యేవాడు. దీంట్లో పెద్ద రాయటానికేముంది అనుకుంటున్నారా. చెప్తా! నిజంగనే అగ్ని పుట్టింది, అలారం మోగింది. కిందకి ఎలా వెళ్లాలి? ఫ్లోరు మొత్తానికి ఒక్కటే ద్వారం. ఎంతమంది పడతారు దాంట్లోంచి? ఎప్పుడైనా ఒక డ్రిల్లు జరిగిందా ఇదీ పద్ధతీ నిజంగా అగ్ని రాజుకుంటే - మిమ్మల్ని మీరు బయటపడేస్కునే విధానం ఇదీ అని ఎప్పుడూ ఎవ్వడూజెప్పలా. ఒక్క వాలంటీరు కూడా లేడు. కనీసం అగ్ని అలారం మోగినప్పుడు ఇలా చెయ్యండి అనే బొమ్మలు కూడా లేవు. మీరు ఇక్కడ ఉన్నారు అనే ఒక లేఅవుట్ పెట్టినంత మాత్రాన సరిపోదుకదా?

ఓ బిల్డింగులు కట్టేస్కుంటాం, అమెరికా ఎక్కడోలేదు ఇక్కడే మన కళ్లముందే ఉంది అనేట్టు ఆర్భాటం చేస్కుంటాం. కానీ కనీస వసతులు మర్చిపోతాం. మీ కార్యాలయంలో కూడా ఇలానే ఉంటుందా? జనాలకి తెలియజెప్పండి. మీ మేనేజిమెంటుకి తెలియజేయండి, కనీసం ఆరు నెలలకోసారి డ్రిల్లు ఏర్పాటు చెయ్యమని. మార్షల్స్ ని తయ్యారు జేస్కోండి, ఆళ్లకి శిక్షణ ఇవ్వమని తెలియజేయండి.

ఓ తోటమాలి కధ - బాగ్బాన్

పోయిన ఆదివారం రాత్రి టీవీ ఏసియా లో బాగ్బాన్ అనే సినిమా వేసాడు. నేను ఈ సినిమా మొట్టమొదటినుండీ చూడలేకపోయినా సగం నుండి చూడటానికి వీలైయ్యింది.
ముందుగా బాగ్బాన్ అంటే అర్ధం ఏమైఉంటుందీ అనుకుని, గూగుల్లో గెలికా, వెంటనే "తోటమాలి" అని వచ్చింది. ఆ పేరు ఈ సినిమా కధకి వందశాతం సరిగ్గా సరిపోయింది. తండ్రి అనే తోటమాలి సంసారం అనే తోటని, పిల్లలు అనే మొక్కల్ని, ఎంత అపురూపంగా పాదులు తీసి, నీళ్లు పోసి, పురుగుపుట్రా నుండి కాపాడుతూ, రెక్కలు ముక్కలు చేసుకుని కాయకష్టం చేసుకుంటు, చిగుళ్లేస్తే ఆనందపడుతూ, పూలుపూస్తే కేరింతలుకొడుతూ అహర్నిశలూ తపిస్తాడు. ఈ సినిమా అలాంటి ఓ తోటమాలి కధ.

అడ్డాలనాటి పిల్లలే కాని గడ్డాలనాటి పిల్లలు కాదు ఓ సామెత. ఒక తండ్రి కొడుక్కి మొట్టమొదటి అడుగు వెయ్యటానికి అండగా నిలిస్తే, ఆ కొడుకు ఆ తండ్రికి చివరి అడుగు వెయ్యటంలో అండగా ఎందుకు నిలవలేకపోతున్నాడు?. ఈ సినిమా కధ అదే. ఎన్నో తెలుగు సినిమాలు ఇలాంటివి ఉన్నాయ్, కాని, అమితాభ్ మళ్లీ ఈ సినిమాలో, "అమితాభ్ ఒక్కడే" అనిపించుకున్నాడు. నాకు ఆ పాత్రలో ఆయన మా నాన్నలానే అనిపించాడు, మీకూ మీనాన్నలానే అనిపిస్తాడు. అంత సహజంగా జీవించాడు, ఎందుకంటే అతనూ ఓ తండ్రేగా.

సరే, ఈ సినిమాలో పాత్రలు పాత్రధారులు
అమితాభ్, హేమామాలిని, శరత్ సక్సేనా, పరేశ్ రావల్, మరియూ బృందం
విడుదల - అక్టోబర్ 2003
దర్శకత్వం - రవి ఛోప్ర
కధ - బి ఆర్ ఛోప్ర
ఈ కధని బి.ఆర్. ఛోప్రా ఎప్పుడో రాసిపెట్టుకున్నారుట. ఆయన దిలీప్ కుమార్ మరియూ రాఖీ లనిపెట్టి తీద్దాం అనుకున్నారుట.
కధలోకొస్తే :-
రాజ్ మల్హోత్ర (అమితాభ్), పూజ (హేమామాలిని) దంపతులకు నలుగురు పిల్లలు. రాజ్ ICICI బ్యాంక్లో పనిచేస్తూ సంతుష్టంగా బతికేస్తూ ఓరోజున పదవీ విరమణ చేసి, పెళ్లాం పిల్లతో గడపొచ్చు అని ఆశిస్తాడు. రాజ్ పూజాల వైవాహిక బంధం 40 ఏళ్లైనా వాళ్ల ప్రేమ ఇంకా వికసిస్తూనే ఉంటుంది. ఐతే, మరి పదవీ విరమణ అయ్యాక, పెద్దరికం వల్లా, ఇక పిల్లలదెగ్గరకి చేరుకుందాం సహారాకోసం అనుకుంటారు రాజ్ మరియూ పూజ. కానీ వీళ్ల బాధ్యతల్ని తాము తీస్కోటానికి ఆ పిల్లలు పెద్దగా ఇష్టపడరు, దానికో ప్రత్యేక కారణం రాజ్ దెగ్గర ఆస్తులు కూడా లేకపోవటం. మొత్తానికి ఆ నలుగురు పిల్లలు ఒక పరిష్కారం కనిపెడతారు. అది, రాజ్ పెద్ద కొడుకు దగ్గర, పూజ రెండో కొడుకు దగ్గర ఉండాలి అని. ఆరూనెలల తర్వాత, రాజ్ మూడోవాడి దగ్గర, పూజ నాలుగోవాడి దగ్గరకీ మారాలి అని. రాజ్ కి ఈ ఆలోచన నచ్చదు, పూజ ని తనని అలా విడదీయ్యటం అతనికి మింగుడుపడదు. కాని తప్పని పరీస్తితుల్లో రాజ్ మరియూ పూజ విడిపోయి పిల్లలదగ్గరకి చేరుకుంటారు. ఇక వాళ్ల కష్టాలు మొదలౌతాయి. ఇక్కడ కష్టాలకన్నా అభిమానాలు హర్ట్ అవుతుంటాయి. ఇటు తండ్రికి రావాల్సిన గౌరవం అటు తల్లికి ఇవ్వ్లాల్సిన గౌరవం ఉండదు. పిల్లల మాటలు చాలా కటువుగా, వీళ్లు తమ కొడుకులపై పెట్టుకున్న నమ్మకాల్ని చీల్చి చెండాడుతూ ఉంటాయి. ఉదాహరణాకి, రాజ్ పొద్దున్నే బ్రేక్ఫాష్ట్ చెయ్యటనికి భోజనబల్ల దెగ్గరకి వస్తాడు, ఓ కుర్చీలో కూర్చుంటాడు, వెంటనే కోడలు, మామయ్య, అది మీకొడుకు కూర్చునే కుర్చి, మీరు అటు కూర్చోండి అని చెప్తాడు. ఈ లోపల రాజ్ కి అదే అపార్ట్మెంటుల్లో ఉంటున్న పరేశ్ రావల్ పరిచయం అవుతాడు. ఇతనికి ఓ కాఫీషాప్ ఉంటుంది. పరేశ్ రావల్, రాజ్ తో మీ కధని కాయితానికెక్కించండి అని ప్రోత్సహిస్తే, రాజ్, అది రాస్తుంటాడు, ఒక చిన్న టైప్ రైటర్ సహాయంతో. ఓరోజు నిద్ర పట్టక టైప్చేస్తూ ఉంటాడూ టిక్కు టిక్కు అని. ఆ శబ్దానికి కోడలుగారికి నిద్ర పట్టక మొగుడ్నిలేపి పంపిస్తుంది ఆపమని చెప్పు మీ నాన్నకి అని. వాడు వచ్చి, ఏంటి ఈ గోలా అంటాడు. నిద్ర పట్టడమ్లేదు అందుకని అంటే ఈ వయ్యసులో నిద్ర పట్టదు, అది మామూలే, ఐతే, మేముకూడా నిద్రపోకూడదా అంటాడు. ఓరోజు అర్ధరాత్రి కొడుకు పనిచేస్కుంటుంటే రాజ్ అడుగుతాడు, ఏంజేస్తున్నావ్ అని, ప్రెజెంటేషన్ తయ్యారు చేస్తున్నా అంటాడు కొడుకు. నేను సహాయం చేయనా అంటే కొడుకు తండ్రిని ఎగతాళిగా మాట్లాడుతూ, మేము మీలా కాదు, మా ఆలోచనల్తో యింతవాళ్లమయ్యాం, మీ వయ్యస్సొచ్చినా ఇబ్బందిలేకుండా, మీలా ఇంకొకళ్ల దెగ్గర దేబిరించకుండా కూడబెట్టుకుంటున్నాం అంటాడు. ఇలాంటివి పూజ కి కూడ జరుగుతూ ఉంటయి. ఇలా ఆరునెలలు గడచిపోతాయి. మరి బాధ్యతలు షిఫ్ట్ అయ్యే రోజు వస్తుంది. కింది కొడుకులు ఇద్దరూ అస్సలు సుముఖంగా ఉండరు వీళ్ల బాధ్యతల్ని తీస్కోటానికి. ఇంతలో రాజ్ తన కధని, పేరు బాగ్బన్, పూర్తి చేసి, పరేష్ రావల్ కి ఇచ్చేసి వెళ్లి పోతాడు. పూజ కి ఫోన్ చేసి నువ్వు వచ్చే రైలు, నేనొచ్చే రైలు కలిసే చోట మనం ఒకచోట కలుద్దాం అంటాడు. తను సరే అని ఆ స్టేషన్లో దిగుతుంది. రాజ్ పూజ కలుస్తారు. ఆ వూరు వాళ్లు వాళ్ల జీవితాన్ని మొదలుపెట్టిన ఊరే. మొత్తానికి అక్కడ రాజ్ యొక్క పెంపుడుకొడుకు, సల్మాన్ కలుస్తాడు. సల్మాన్ ఇంటికి వీళ్లు వెల్తే అక్కడ భగవంతుడితో పాతు వీళ్లని కూడా పెట్టి పూజిస్తున్నట్టు తెల్సుకుంటారు రాజ్ మరియూ పూజ.
ఇంతలో పరేష్ రావల్ మరియూ అతని భార్య ఈ కధని చూసి చెలించిపొయి, ఇతన్ని కలుద్దాం, అనుకునేలోపు, కొంతమంది సలహామేరకు బాగ్బన్ అనే కధని అచ్చువేస్తారు, ఆ కధకి ఉత్తమ కధ అవార్డ్ వస్తుంది. ఆ కధ పబ్లిషర్ టోకెన్ అడ్వాన్స్ కింద ఒక 10 లక్షల చెక్కు ఇస్తే, దాన్ని రాజ్ కి అందిద్దాం అని పరేష్ రావల్ రాజ్ దెగ్గరకి వెల్తాడు.
ఆ పుబ్లిషర్ రాజ్ కి సన్మానం ఏర్పాటు చేస్తాడు. దీని సంగతి తెల్సుకుని రాజ్ కొడుకులు "రాజ్ దెగ్గర డబ్బు మళ్లీ వచ్చింది" కాబట్టి, వెళ్లి కాళ్ల మీద పడి క్షమించేయమని అడుగుదాం, తల్లితండ్రులు క్షమిచి తీరుతారు అని ఆ సన్మాన కార్యక్రమానికి వెళ్తారు.

ఇక ఈ సినిమాకి హైలైట్ మొదలు - అది - ఆ వేదికనుద్దేశించి రాజ్ ఇచ్చిన ప్రసంగం.


ప్రసంగం అయ్యాక, రాజ్ పూజ ని తీస్కుని వెళ్లిపోతుంటె, కొడుకులు క్షమించమని అడుగుతారు, నేను క్షమించను అనేసి ముందుకి వెళ్లగానే, వాళ్లు తల్లిని వేడుకుంటారు. ఆ తల్లి, "ఒక తల్లిగా మిమ్మల్ని క్షమించినా, ఒక భార్యగా నేను క్షమించలేను" అంటుంది.

ఈ కధ మనలో చాలా మందికి దెగ్గరగా ఉంటుంది. కావాలని తల్లితండ్రుల్ని మనం విసిగించక పోయినా, కొన్ని కొన్ని సార్లు మనం వాళ్లకి ఇవ్వాల్సిన విలువని ఇవ్వము. అది క్షమించ రాని నేరం. కాబట్టి మనల్ని కని పెంచి, విద్యా బుధుల్ని నేర్పి, విజ్ఞానాన్ని ఇచ్చి, మనం ఈ రోజున ఇలా నిలబడేలా కష్టపడిన మన తోటమాలుల్ని మనం మన పూల పరిమళాలతో, కమ్మని ప్రేమా వాత్స్ల్యపు వాసనల్తో వాళ్లుపడిన కష్టాలనుండి సేదదీరుద్దాం.

ఓ చిన్న విన్నపం: పై అమితాభ్ ప్రసంగాన్ని ఎవ్వరైనా తెలుగులోకి అనువదించగలరా?
నోట్: ఈ అమితాభ్ ప్రసంగాన్ని రాసింది జావేద్ అక్తర్. అక్తర్ ఈ సినిమాకి రచయిత కాదు, కానీ కేవలం ఈ ప్రసంగం రాసిచ్చారాయన.
దీంట్లో నాకు నచ్చిన పాట : నేను ఇక్కడ నువ్వు అక్కడ జీవితం ఎక్కడ - main yahan tu wahan jindaji hai kahaan:
పాదింది : అమితాభ్ మరియూ అల్కా యాగ్నిక్
సంగీతం : ఆదేష్ శ్రీవాత్సవ్
రచన : షహీద్ ఫియాజ్


Read somwhere that: "The movie is a remake of 2 different movies - the Marathi movie 'Tu Thitha Me', meaning Where You Are There I Am, and a National award winning Kannada movie 'Post Master'."

మనల్నీ ఇలా అనుకుంటారు అటైపునుంచి

మనకి భారత్ లో ఎక్కడ బాంబు పడిన, వెంటనే ఐ.యస్.ఐ అనే వినిపిస్తుంది/అనిపిస్తుంది. ఇక్కడనుండి మతం పేరుతో పాకిస్థాన్ వైపుకి వెళ్లి అక్కడి యే ల.ఏ.తో లోనో జేరి, మళ్లి వెనక్కొచ్చి అఱాచకాలు సృష్టింస్తుంటారు అనేది మన నమ్మకం, మనకి తెల్సిన నిజం.
ఐతే, FlipSide చూస్తే?
దేనికోసమో గూగుల్లో గెలుకుతుంటె ఈ లింకు తగిలింది. చదివి బిత్తరబొయ్య, ఆశ్చర్య పోయా. నాయ్యాళ్లలారా, ఎంతకి తెగించారు అనుకున్నా. వీడి సారాంశం ఏంటంటే, పాకిస్థాన్లో జరిగే బాంబు పేలుళ్లకి కారణం మన రా (ఆర్.యే.డబ్ల్యూ - రీసెర్చ్ మరియూ ఎనాలిసిస్ వింగ్) మరియూ ఆఫ్ఘన్ ఏజెన్సీల ప్రోద్బలమే అని.
వీడంటాడూ, పాకిస్థాని ఇన్వెస్టిగేటర్లు మొత్తానికి ఛేదించారు అని, అది ఇది. ఏదేదో రాశాడు.
బాగుంది కధ, ఇటైపు మనం వాళ్లని అటైపు ఆళ్లు మనల్ని, కానీ నిజం ఏంటో ఎవ్వనికీ తెలియదు.

పాడ్ క్యాస్ట్

ఈ రోజు పొద్దున్నుంచి నేనూ పాడ్ క్యాస్టింగు మొదలుపెడితే ఎలా ఉంటుందా అని ఆలోచిస్తూ, నా పక్కన కూర్చునే టోనీ గానిదెగ్గరకి వెళ్లి ఊర్కనే గెలికా. దేనికంటే మనోదెగ్గర సానా కళలు ఉన్నాయ్. వీడు ఫార్ములా ఐదు రేసరు. డి.బి.యే. మ్యాక్ డెవలపర్, అది ఇదీ. మనోడి దోస్తులుకూడా మంచి నిఖార్సైన బ్యాచి. అట్టాంటోళ్లలో స్కాట్ అనేవోడొకడు, వాని ద్వారంవెలుపలి (OUTDOOR) ఫోటోగ్రఫి ఇక్కడ చూసి దసుకోమాకండి. సరే అలాఎళ్లి గెలకంగనే, మనకి తెల్సిన ఇషయల్నే ఇంగిల్పీసులో సెప్పాడు. అయ్యాక, ఇందాక మళ్లీ కేకేసాడు, బాస్కార్ ఉన్నావా అని, వస్చన్నా అని ఎళ్లా. మా సొలారిస్ పెద్దాయన ఉన్నాడు అక్కడ. అతని పేరు, బాబ్. ఏంటి సంగతి బాస్కర్ అన్నాడు బాబ్. ఇదీ అన్నా, నీకు మ్యాక్ ఉందా అన్నాడు, లేదు అన్నా, ఐతే సారీ బాస్కార్, మ్యాక్తో ఇట్స్ వీజీ అన్నాడు, సర్లే మావా, ఇప్పుడు దీంకోసం మ్యాక్ యాడకొనంమంటా అని సెప్పేసి యనక్కి తిరగబోతుంటె, ఇదిగో నా పాడ్ క్యాస్ట్ యూఆర్యల్ అని ఇచ్చాడు.
చాలా ఫన్నీగా ఉన్నాయ్ బాబ్ పాడ్ క్యాస్ట్. ఆటికోసం ఇక్కడో లుక్కు వెయ్యండి

నేనూ ఒక పాడ్ క్యాస్ట్, అంటె పెద్దేమి లేదు ఒక యం.పి.త్రీ ఫైలు, పెట్టా. నా పీజ్జా పురాణంలో ఇందాక జతచేసా. ఇది కేవలం పరీక్షకి మాత్రమే, నా గొంతు చాలా తక్కువ గొంతుకతో ఉంది, దేనిఅంటే కార్యాలమ్లో ఉండి మాట్టాడా కాబట్టి.ఇక్కడ వినండి.

ఆనందం పొందు (Have Fun)

ఉబుసుపోక కబుర్లు - ఎలక్ట్రానిక్ గేమింగ్

పోయిన వారం నేను కళ్లు చూపించుకోటానికి డాట్టరు దెగ్గరకెళ్లా, ఈ సారి కళ్లద్దాల బదులు కళ్లకతుక్కునే కటకాలు - కాంటాక్ట్ లెన్స్ తీస్కోవాలని ఆలోచించా. "ఈ సారి" ఎందుకంటే, మా బుడ్డోడితో నా కళ్లజోడుకి మంచి అనుభవం. ఇప్పటికీ లాగి అవతలేస్తాడు, లేక వెనకనుంచి వచ్చి ఘట్టిగా కళ్లజోడుని గుంజుతాడు. మరి ఇప్పుడింక ఈ పిల్ల చేతులు పైకి లేపుతున్నది, క్రికెట్టులో అంపైర్లా.
డాట్టరుకాడికి ఎళ్లా. కూర్చో బాసు పిలుస్తా అన్నాడు, సరే కూసున్నా, పక్క కుర్సికేసి ఓ లుక్కేసా, ఓ పత్రిక ఉంది అక్కడ. వెంటనే నా బుర్ర దాని వివరాలు బ్లా బ్లా నోట్సేసేస్కుంది.
అదేం పత్రికరాబాబు అంటే - Electronic Gaming Monthly. నాకు తెలవదు ఇట్టాంటిదోటుంటదని. దీంట్లో మొట్టమొదటగా నన్ను ఆకర్షించింది గేముల రేటింగులు, అంటే యే యే గేములు యే యే వయసోళ్లకి అని. ESRB అంటే Entertainment Software Rating Board అని. ఇవీ రేటింగులు - E, EC, E 10+, T, M, AO.
E - Everyone
EC - Early Childhood
E 10+ - Everyone 10 and above
T - Teen
M - Matured (17+)
AO - Adult Only.
మరి RP అని ఉంటేనో అని అడగొచ్చు, RP అంటే - Rating Pending అని.
కాబట్టి మీరుకూడా గేములు కొనేప్పుడు తప్పక వీటికోసం చూసి నిర్ణయించుకుని కొనుక్కోండి.

ఈ పత్రిక Electronic Gaming Monthly సంగతి ఏంటో చూద్దాం:

ఈమాసపత్రిక ఈరోజు రేపటి వీడియోగేమింగ్ కాన్సోళ్ల గురించి, గేముల గురించి, వాటి తయ్యరీదారులతో ముఖాముఖిలు ఇత్యాది వార్తల్ని అందిస్తుంది. మరియూ, గేముల సమీక్షలుని కూడా కూలంకుషంగా అందిస్తుంది.
ఆ రోజు పత్రికలో వీటిమీద రివ్యూ చూసా - ఆసాంతం చదవకపోయినా ఓ లుక్కేసా. అవి -
Madden NFL 09
NCAA Football 09
Beijing 2008
Alone in the Dark
Izuna 2
Guitar Hero Decades

కొన్ని గేముల ప్రకటనలు కూడా చూసా అవి:
Legendary
Rise of the Argonauts
Mushroom Men

నేను పెద్ద గేమర్ని కాదు. నాదెగ్గర Ages of the Empire, Warcraft, Tzar అనే గేంస్ ఉండేవి. మొన్నీమధ్య brother bear అని ఒకటి కొన్నా మాబుడ్డోడికి. I think he is not yet ready for it.
సరే! గేమింగు కాన్సోల్ అంటే గేము ఆడే పరికరం.
అసలు ఎన్ని గేమింగ్ కాన్సోల్స్ ఉన్నయో తెలుసా మీకు?
గేమింగ్ కాన్సోల్స్ లో ప్రస్తుతానికి ఏడోతరం వి నడుస్తున్నాయ్. 7th Generation Gaming Consoles. అవి -
#1. మైక్రోసాఫ్ట్ వారి ఎక్స్బాక్స్ మూడొందల అరవై - Microsoft's XBOX 360
#2. సోని వారి ప్లే స్టేషన్ మూడు - Sony's Playstation 3
#3. నింటిండో వారి వీ - Nintendo's Wii

ఇవి కాక పిల్లల్ని చెడగొట్టటానికి ఈ నింటిండో వాడి డీయస్ అని ఒకటి ఉంది. దీనికి అలవాటైతే ఇక అదేలోకం అవుతుంది. అదీ కధ. Happy Gaming.

ఎన్నో ప్రశ్నలు

౧. టెర్రరిష్ట్లు హైజాక్ చేసిన పోలీస్ వ్యాన్ ఏమైంది?
౨. రూమ్ సర్వీస్ చేసేవాళ్లు తీవ్రవాదులు బసచేసిన గదుల్లో సర్వీసు చేసేప్పుడు ఎటువంటి తేడాని గమనించలేకపొయ్యారా?
౩. ౪ నెలలనుండే ప్లాన్ చేసి స్టూడేంట్లుగా వచ్చినప్పుడు హోటళ్లలో చెక్-ఇన్ క్రైటీరియా ఏంటి?
౪. ఇంత పెద్ద పెద్ద హోటళ్లలో సిసిటీవీలు ఉండవా?
౫. రూమ్ ౬౮౦ కి చాలామంది జనాలు వచ్చేవాళ్లు - ఎంత విలువైన సమాచారం ఇది. సమాచారం ఉపయోగం లేకుండాపోయినట్టేగా ఎవడొచ్చాడు అని ప్రూఫ్ లేదు.
౬. పాకిస్థాన్ యొక్క పాత్రని నిరూపించే ఆధారాలు ఏవి?
౭. సి.యన్.యన్ లో చర్చించినట్టు - జనాలు ఇలాంటి ఆపరేషన్ జరుగుతుంటే - తాజ్ లో లోపలి లాబీదాకా వెళ్లి రాగలిగారు, గుంపులు గుంపులుగా చేరితే అది ఎంతవరకు సమంజసం?
౮. పోలీసులుకూడా జనాల్ని ఒక పరిధివరకూ ఆపేయలేకపోతే ఎలా. దీనివల్ల క్రూషియల్ ఇన్ఫర్మేషన్ ట్యాంపర్ అయ్యే అవకాసం కూడా లేకపోలేదుకదా?

నేను హైదరబాదీని -మాకు హైదరబాద్ ప్రత్యేక దేశం కావాలి

http://www.eenadu.net/story.asp?qry1=16&reccount=45
ఈ వార్త సారాశం నన్ను ఆశ్చర్యపరిచింది. "నేను హైదరాబాదీని, మాకు హైదరబాద్ ప్రత్యేక దేశం కావాలి". ఇంతకముందెన్నడూ విన్లా ఈ కోరికని. కొత్తగా ఉంది! ఈళ్లెవరయ్యా అడగటానికి? ఎదో సరదాగా మా పల్నాడు ప్రత్యేక రాష్ట్రం కావాలంటే, కొంచెసేపు నవ్వుకోవచ్చు. కాని ఇదేందిది? ఇలాంటి పరీస్తితుల్లో హైదరాబాదు నగరం ఎంతవరకు సురక్షితమైన ప్రదేశం?
హైదరాబాదీయులారా: అటూ ఇటూ ఓ కన్నేసి ఉండండి, పొరపాటున ఎవ్వడైనా అటు ఇటుగా ఉన్నాడాంటే ఆ పాట బాదొదిలిపెట్టండి.
ఐనా హైదరాబాదు ప్రత్యేక దేశం కావాల్సొస్తే పాకిస్థాన్కి వెళ్లటం దేనికి? ముంబైలో మారణ కాండ జెయ్యటం దేనికి?
కొడుకులకి పిల్లాటాలా ఉన్నటుందే. మొత్తం 20 మంది తీవ్రవాదుల్లో ఏడుగ్గురు హైదరాబాద్ నుండే. సిగ్గుచేటు. హైదరాబాదులో ముస్లిం తీవ్రవాదానికి చారిత్రాత్మక కారణాలున్నాయ్ - బొంగు భోషాణం. మనకి బతకటమా సావటమా అనే ప్రశ్న వచ్చినప్పుడు చారిత్రకం లేదు బొంగులేదు.
జనాల్లారా - ఈయ్యాల్టి రోడ్డు షోలు ఎంతవరకూ మిమ్మల్ని కాపాడగలవు? ఆలోచించుకోండి. చిరంజీవైనా, రాజశేఖర్ రెడ్డి ఐనా, సెం.బా ఐనా ఆళ్ల రక్షణ ఆళ్లు జూస్కుంటారు, బలైయ్యేది జనాలే.

కె.సి.ఆర్ విన్నవా వీళ్లు ఏమంటున్నరో? గిప్పుడేంజేస్తవ్?
Added on 29th Nov, 9 AM EST -

మీడియాకి విజ్ఞప్తి

ఎంత మంది చచ్చారు, ఎంత మంది ఉన్నారు, మన పోలీసుల వ్యూహం ఇది, యన్.యస్.జి ఇది చేయబోతోంది, ఢిల్లీ నుండి వైమానిక దళం రావటానికి కొన్ని గంటలు పట్టింది, వాళ్లకి మ్యాపులు, సమాచారం సరిగ్గాలేదు - ఇన్ని అవసరం లేని, మాట్టాడకూడని విషయాలు కూపీలాగి మరీ తెరకెక్కిస్తున్నారు.
ఐతే, ఇస్లాం తీవ్రవాదం రూట్స్ ఏంటి, ఇస్లాం యూత్ దేనికి తీవ్రవాదం వైపుకు వెళ్తున్నారు, వాళ నిజమైన, న్యాయమైన సమస్యలు ఏంటి? వీటి మూలాలు ఎక్కడ? ఒక మీడియగా మీ "కంక్లూజన్" ఏంటి? అసలు ఇస్లాం కుర్రాళ్లు పాకిస్తాన్ ఎలా వెళ్లగల్గుతున్నారు? - వీటిపై మీరు మాకు వార్తలందిస్తే మేమూ తెల్సుకుని మాలో లోపాలను సరిదిద్దుకుని "వసిధైకం" కోసం పాటుపడతాం.

నా రక్తం మరుగుతోంది

ఏమి చెయ్యాలి?
దేనికంటే -

(మూలం:ఈనాడు)
౧. ఐతే ఇంతవరకూ ఎంత ఆస్తి నష్టం జరిగింది? ఆ డబ్బుతో మనం ఒక "గ్రేట్ వాల్ ఆఫ్ ఇండియా" కట్టుకుని ఉండేవాళ్లం.
౨. ఒకానొక నాడు ఇందిరాగాంధీని చంపేస్తే సిక్కు ప్రజల్ని ఊచకోత కోసారు. అలాచెయ్యటానికి వచ్చిన చైతన్యం మన జాతిని నిలువునా నిలబెట్టిమరీ ఛీరేస్తోంటే రాదేం?
౩. ఒకానొక రోజున రంగాని చంపితే జనం రగిలిపోయి మారణకాండ చేసారే, యం.టీ.ఆర్ పోయినప్పుడూ, చివరకి పరిటాల రవి పోయినప్పుడుకూడా. మరీ ఈరోజున ఇంతమందిపోతే కనీసం చైతన్యం కూడాలేకపోతే!! సిగ్గు సిగ్గు.
౪. హిందు టెర్రరిష్టులు బొంగు అని రాసినోళ్లు ఇప్పుడు ఏమి సమాధానం చెప్తారు?
౫. నీకు అవమానం జరిగింది, సరే, ఒప్పుకున్నా, దానికి వేరే దేశం వాడు వచ్చి చెప్తేకానీ అర్ధం కాలేదా? నీకు అవమానం జరిగితే నువ్వే నిలదీయ్, పాకిస్థాన్ దేనికి మధ్యలో? ఇక్కడే నువ్వూ సమాజాన్ని ఎలా ఎదురించాలో నేర్చుకో, ఎదురించు. నీ హక్కులకోసం పోరాడు. నీ హక్కులకోసం పోరాడే హక్కు నీకుంది ప్రజాస్వామ్య పరంగా. జనాల జీవించే హక్కుని కాలరాసే హక్కు ఆ భగవంతుడికి కూడా లేదు.
౬. ఎవ్వని సహాయం లేకుండా కరాచీ నుండి ముంబైకి రాగలిగారు అంటే మా సూరిగాడు కూడా నమ్మడు.
౭. మనలో ఉన్న కొందరు కొజ్జాల కక్కుర్తి వల్ల ఏవత్ జాతికే ప్రమాదం అనిపిస్తే, నేనూ నాభారతాన్ని రక్షించుకునే, నా దేశాన్ని కాపాడుకునే, నా జీవించే హక్కు కోసం టెర్రరిష్టుగా మారటానికి వెనుకాడను.


శోభాడే అన్నట్టు - అయ్యా రాజకీయనాకులూ - మీరు అటు మీమీ రంగులు తీస్కుని వెళ్ళకండి. అక్కడ పోరాడుతున్న మన రక్త నాడుల్ని పోరాడనివ్వండి. దిగజారిన మా ధైర్యాన్ని నిలబెట్టనివ్వండి. దయచేసి మీరటు మీ రంగుల్తో వెళ్లకండి.

ముంబై లో మళ్లీ బాంబుపేలుళ్లు 25 మంది మృతి

ఎందుకిలా జరుగుతోంది? ఎటుపోతున్నాం మనం? మనంవీటిని ఎదురించలేమా? అంత బిజీ అయిపొయ్యామా మనచుట్టూ ఏంజరుగుతోందో తెలియనంత, తెలుస్కోలేనంత?
చనిపోయిన కుటుంబాలకి నా హృదయం అట్టడుగు నుంచి సానిభూతి తెల్పుతున్నా.
ముందు దీనెమ్మ ప్రభుత్వం అంటాం! కాని ప్రభుత్వం ఏమి చేస్తుంది? ఇట్టాంటోళ్లకి సహాయం చేస్తున్నది మనలో ఒకరే, మనం ఎన్నుకున్న ప్రభుత్వమే.

http://www.ndtv.com/convergence/ndtv/default.aspx
http://www.rediff.com/news/2008/nov/26-firing-in-cst-station.htm
http://news.bbc.co.uk/2/hi/south_asia/7751160.stm
Firing, blasts in city

Fresh blast at Taj and Trident hotels
Attacks at Oberoi, Taj and Trident hotel
ATS team arrives at the Taj Hotel
Encounter on between police and terrorists at Taj, Oberoi: A N Roy, Dy Police Commissioner
Two types of attacks: Blasts, AK-47
Prime Minister Office confirms five blasts
Terror attack outside CST Station
CST Station cordoned off by the police
2 blasts reported in Napean Sea Road area
Oberoi hotel lobby on fire after attack
Trains on the central line stopped
2 terrorists said to be holed up at CST station armed with guns, grenades


- జై హింద్

నేను హైదరాబాదులో ఎందుకు పని చెయ్యొద్దు అనుకుంటున్నా?

నేను 2001-2003 దాకా హైదరబాద్లో ఉన్నా. ఆ రోజున చందా నగర్ నుంచి బంజారా హిల్ల్స్కి వైయా హైటెక్ సిటీ - 15 కి.మి - ఇరవై నిమిషాలు పట్టేది. ఈ రోజున ఎంత పడుతుందో?
మరిక నేను హైదరబాద్లో దేనికి పనిచెయ్యాలి?
అద్దె - 10000 తక్కువ ఏమైనా దొరుకున్నయా ఇళ్లు?
రోడ్డులు - 1 గంటలో ఇంటికి చేరగలనా?
పిల్లలు ఆడుకోటానికి పార్కులు ఉన్నాయా?
నేను ఉండబొయ్యే ఏరియాలో మంచి బడి ఎక్కడా? అసలు మంచి బడి అంటే?
నీళ్లు వస్తాయా?
కూరగాయలు మంచివి దిరుకుతాయా?
బస్సు సౌకర్యం ఉందా?

అన్నిటికి సమాధానాలు "లేదు/లేవు/తెలియదు". మరిక నేను హైదరబాదులో దేనికి పని చెయ్యాలి?

Flipside-

ఆరకిల్ - హైదరబాద్ లోనే దేనికి?
సత్యం - హైదరబాద్ లోనే దేనికి?
అంతా కట్టకట్టుకుని హైదరబాద్లోనే దేనికి కంపెనీలు పెట్టడం?

నా ఆలోచన -
సత్తెనపల్లి, లేక పేట, లేక మిర్యాలగూడ లాంటి ఊళ్లని ఒక పద్ధతి ప్రకారం అభివృధి చేసి - IT అని తరలిస్తే "PLANNED GROWTH" కి ఒక బాటలా ఉంటుంది.

నా కల -
మోర్జంపాడులోనో లేక, దాచేపల్లిలోనో ఒక రెండెకరాలు పొలం చూస్కుంటూ ఇంట్లోంచి నేను ఐ.బి.యం లాంటి కంపెనీకి పని చెయ్యాలి అని.

I mean, not necessarily living in Mumbai/Hyderabad/Chennai/BlaBla and getting frustrated with the living standards and life style, cannot we have a strong infrastructure and make it as "IT to Village" concept?
Added On November 28th - After Mumbai Blasts: If Something happens in Hyd like what happened in Mumbai, are we going to sustain such a loss financially, resources wise?

మా గుళ్లో కార్తీక మాసం చివరి సోమవార పూజ

మా గుళ్లో నిన్న, కార్తీక మాసం చివరి సోమవారం సందర్భంగా మహన్యాస పూర్వక రుద్రాభిషేకం జరిగింది. నేనూ 108 వొత్తులేసి దీపం పెట్టాను. ఆ పూజ mp3 ఇదిగో. దీంట్లో నాగొంతుకూడా ఉంది.
రుద్రం మరియూ మంత్ర పుష్పం

గూగుల్ సెర్చ్ లో మార్పులు

గూగుల్ సెర్చ్ లో ఇప్పుడు ప్రతీ సెర్చ్ రిజల్ట్ లింక్ కి రెండు కొత్త ఆప్షన్స్ వచ్చినై. "ప్రొమోట్" మరియూ "రిమూవ్" అని.
"ప్రొమోట్" నొక్కితే ఆ లింక్ పైకి జరిగుతుంది.
"రిమూవ్" నొక్కితే ఆ లింక్ అక్కడనుండి తొలగింపపడుతుంది, అది మీ సెర్చ్ పుటలో కిందకి నెట్టివేయబడి, మీరు తొలగించిన లింకులు అనేలిస్ట్కి జతచేయబడుతుంది.

ఉదాహరణకి


రిమూవ్:

ఆనందించండి:):)

జీమెయిల్ థీంస్

జీమెయిల్లో కొత్తగా థీంస్ వచ్చినై చూసారా? అద్భుతంగా ఉన్నాయి. నేను పెబుల్స్ థీం పెట్టుకున్నా :):)
ఆనందించండి :):)


November 21st: I have switced to Planets. You know what, to my surprise, When setting to Planets, It asked my zip code. I could see the planets position changing.
This is something interesting. :):)